MSN Messenger หายไปไหน ย้อนโปรแกรมแชตที่เด็กยุค 90s-2000s ยังจำได้

CONTENT:
MSN Messenger คือโปรแกรมแชตที่เด็กยุค 90s-2000s หลายคนยังจำได้ดี เพราะมันไม่ได้เป็นแค่ช่องแชต แต่เป็นพื้นที่เล็ก ๆ ของเพื่อน รักแรก การบ้าน และการรอใครบางคนออนไลน์

ก่อนจะมีไลน์ ก่อนที่มือถือจะเด้งทั้งวัน ก่อนที่เราจะส่งสติกเกอร์หากันในไม่กี่วินาที หลายบ้านยังมีคอมพิวเตอร์ตั้งโต๊ะ อินเทอร์เน็ตบ้าน และช่วงเวลาหลังเลิกเรียนที่ต้องรีบกลับมาเปิดเครื่อง

ใครทันยุคนั้นคงจำได้ดีว่า แค่เห็นชื่อคนที่แอบชอบเด้งขึ้นว่าออนไลน์ ใจมันก็ตื่นกว่ากาแฟแก้วไหน ๆ

MSN Messenger หรือที่หลายคนเรียกสั้น ๆ ว่า “เอ็ม” เปิดตัวโดย Microsoft ในปี 1999 เป็นบริการแชตที่ให้ผู้ใช้คุยกันแบบเรียลไทม์ ผ่านรายชื่อเพื่อน หน้าต่างแชต และสถานะออนไลน์

ฟังดูธรรมดามากในวันนี้ แต่ในยุคนั้นมันใหม่มาก

เพราะก่อนหน้าที่สมาร์ตโฟนจะกลายเป็นของประจำตัว การได้คุยกับเพื่อนหลังเลิกเรียนผ่านหน้าจอคอมพิวเตอร์ คือความรู้สึกเหมือนโลกออนไลน์เพิ่งเปิดประตูเข้ามาในบ้าน

สิ่งที่ทำให้ MSN Messenger อยู่ในความทรงจำ ไม่ใช่แค่ตัวโปรแกรม แต่เป็นพฤติกรรมเล็ก ๆ ที่คนยุคนั้นเคยทำเหมือนกันโดยไม่ได้นัดหมาย

ตั้งชื่อเอ็มยาว ๆ พร้อมอีโมแปลก ๆ
เปลี่ยนชื่อวันละหลายรอบเพื่อให้ใครบางคนเห็น
ตั้ง Personal Message เหมือนเขียนความในใจแบบไม่กล้าบอกตรง ๆ
แอบออฟไลน์ แต่จริง ๆ นั่งดูว่าใครออนไลน์อยู่
คุยหลายหน้าต่างพร้อมกันจนตอบผิดคน
รอทั้งคืน แต่คนที่อยากให้ทักก็ไม่ทักมา

และแน่นอน สิ่งที่ลืมยากที่สุดคือ Nudge

ปุ่มเขย่าหน้าจอที่หลายคนใช้เรียกเพื่อน ใช้แหย่คนที่อ่านไม่ตอบ หรือบางทีก็กดรัวจนอีกฝ่ายต้องรีบทักกลับ เพราะหน้าจอสั่นจนรำคาญ

วันนี้ถ้ามองย้อนกลับไป มันอาจเป็นฟีเจอร์เล็ก ๆ แต่สำหรับคนที่โตมากับ MSN นั่นคือเสน่ห์ของยุคที่การคุยกันยังต้องรอ ต้องลุ้น และต้องดูจังหวะ

แล้ว MSN Messenger หายไปไหน?

คำตอบสั้น ๆ คือ มันไม่ได้หายไปในวันเดียว แต่ค่อย ๆ ถูกแทนที่ด้วยโลกแชตรุ่นใหม่

หลังจาก Microsoft ปรับแบรนด์ MSN Messenger เป็น Windows Live Messenger บริการนี้ยังอยู่กับผู้ใช้อีกหลายปี ก่อนที่ Microsoft จะย้ายผู้ใช้ไปยัง Skype ในช่วงปี 2013

ตอนนั้นโลกก็เปลี่ยนไปมากแล้ว

สมาร์ตโฟนเริ่มกลายเป็นอุปกรณ์หลัก แอปแชตบนมือถือเริ่มเติบโต โซเชียลมีเดียทำให้คนออนไลน์ตลอดเวลา และการแชตไม่ได้ผูกอยู่กับคอมพิวเตอร์ที่บ้านเหมือนเดิมอีกต่อไป

สิ่งที่ MSN เคยทำให้เราตื่นเต้น เช่น การเห็นใครออนไลน์ การรอข้อความเด้ง หรือการตั้งสเตตัสให้ใครบางคนอ่าน กลายเป็นเรื่องปกติของชีวิตดิจิทัลในเวลาต่อมา

แต่พอทุกอย่างเร็วขึ้น ความรู้สึกบางอย่างก็หายไปด้วย

แชตยุคนี้สะดวกกว่า ส่งรูปง่ายกว่า โทรวิดีโอได้ทันที มีสติกเกอร์ มีรีแอ็กชัน มีสถานะอ่านแล้ว แต่หลายคนกลับยังคิดถึงช่วงเวลาที่ต้องนั่งหน้าคอม รอฟังเสียงแจ้งเตือน และแอบหวังว่าอีกฝ่ายจะทักมาก่อน

MSN Messenger จึงไม่ใช่แค่โปรแกรมเก่า

มันคือภาพจำของอินเทอร์เน็ตยุคแรกสำหรับคนไทยจำนวนมาก เป็นยุคที่การออนไลน์ยังมีเวลาเริ่มและเวลาจบ เป็นยุคที่การคุยกับใครสักคนหลังเลิกเรียนมีความหมายมากกว่าการพิมพ์ตอบแบบผ่าน ๆ

บางคนจำรหัสผ่านไม่ได้แล้ว
บางคนจำอีเมลเก่าไม่ได้แล้ว
บางคนจำชื่อเอ็มตัวเองไม่ได้แล้วด้วยซ้ำ

แต่แปลกตรงที่หลายคนยังจำความรู้สึกตอนรีบกลับบ้านมาเปิดคอมได้ชัดมาก

จำได้ว่าหน้าต่างแชตสีฟ้า ๆ หน้าตาเป็นอย่างไร
จำได้ว่าเคยรอใครออนไลน์
จำได้ว่าเคยตั้งสเตตัสเศร้า ๆ เพื่อให้ใครสักคนถามว่า “เป็นอะไร”
จำได้ว่าเคยกด Nudge รัว ๆ ใส่เพื่อน
และจำได้ว่าในช่วงหนึ่งของชีวิต MSN เคยเป็นพื้นที่ที่เราใช้เก็บความสัมพันธ์ไว้จริง ๆ

ทุกวันนี้ MSN Messenger ไม่ได้อยู่บนหน้าจอคอมพิวเตอร์ของเราแล้ว แต่ชื่อของมันยังเรียกความทรงจำได้ทันที โดยเฉพาะกับคนที่ผ่านวัยเรียน วัยมหา’ลัย หรือช่วงเริ่มใช้อินเทอร์เน็ตในยุคนั้น

ใครทัน MSN Messenger บ้าง?

สารภาพมาซะดี ๆ ว่าเคยตั้งชื่อเอ็มประชดใคร เคยแอบออฟไลน์ส่องใคร หรือเคยกด Nudge รัว ๆ จนเพื่อนต้องด่ากลับมาบ้าง