พ่อแม่รักลูกคนเล็กมากกว่าลูกคนโตจริงไหม?

พ่อแม่รักลูกคนเล็กมากกว่าลูกคนโต จริงไหม?

หลายคนอาจเคยได้ยินคำว่า
“เป็นพี่ต้องเสียสละให้น้อง”

ฟังดูเหมือนเป็นเรื่องธรรมดาในหลายบ้าน
แต่สำหรับลูกคนโตบางคน นี่อาจเป็นประโยคที่ได้ยินซ้ำมาตลอดชีวิต

เวลาน้องร้องไห้ ทุกคนรีบเข้าไปปลอบ
แต่ถ้าลูกคนโตร้องไห้ กลับอาจถูกบอกว่า
“โตแล้ว อย่าคิดมาก”

เวลาทะเลาะกัน คนที่มักถูกดุก่อนก็คือพี่
เพราะผู้ใหญ่บางคนเชื่อว่า พี่ต้องเข้าใจน้อง ต้องยอมให้น้องมากกว่า

บางครั้งมันไม่ใช่เรื่องว่าใครได้ของมากกว่าใคร
แต่มันคือความรู้สึกเล็ก ๆ ที่ค่อย ๆ สะสมอยู่ในใจ

ความรู้สึกว่า
ทำไมเราต้องเป็นฝ่ายยอมตลอด
ทำไมเราไม่ค่อยได้รับการโอ๋เหมือนน้อง
แล้วทำไมเวลาทำดี ถึงดูเหมือนเป็นเรื่องธรรมดา

ลูกคนโตหลายคนโตมากับความคาดหวัง
ต้องช่วยพ่อแม่ ต้องดูแลน้อง ต้องเข้มแข็งกว่าใคร

จนบางครั้งไม่มีใครถามเลยว่า
“เหนื่อยไหม”

หลายคนเลยกลายเป็นคนที่เก็บความรู้สึกเก่ง
ไม่ใช่เพราะไม่เสียใจ
แต่เพราะรู้สึกว่า ต่อให้พูดออกไป สุดท้ายก็ยังต้องเป็นคนเข้าใจทุกคนอยู่ดี

แน่นอนว่าพ่อแม่ส่วนใหญ่รักลูกทุกคน
แต่บางครั้ง วิธีแสดงความรักอาจไม่เหมือนกัน

ลูกคนเล็กอาจได้รับการเอ็นดู ดูแล หรือปลอบโยนมากกว่าในบางบ้าน
ส่วนลูกคนโตอาจได้รับความไว้วางใจและความคาดหวังมากกว่า

งานวิจัยเกี่ยวกับการปฏิบัติต่อลูกแต่ละคนในครอบครัวพบว่า เด็กแต่ละคนอาจรับรู้ความรัก ความใกล้ชิด หรือความเข้มงวดจากพ่อแม่ไม่เท่ากัน และความรู้สึกว่าได้รับการปฏิบัติไม่เท่ากัน อาจส่งผลต่อความสัมพันธ์ระหว่างพี่น้องได้

และบางที
ความคาดหวังนี่แหละ ที่ทำให้ลูกคนโตรู้สึกเหมือนตัวเองได้รับความรักน้อยกว่า

ไม่ใช่ทุกบ้านจะเป็นแบบนี้
และไม่ใช่พ่อแม่ทุกคนจะรักลูกคนใดคนหนึ่งมากกว่าเสมอไป

แต่ความรู้สึกของลูกคนโตหลายคนก็เป็นเรื่องจริงสำหรับเขา
โดยเฉพาะเมื่อคำว่า “เป็นพี่” ถูกใช้เป็นเหตุผลให้ต้องยอม ต้องเข้าใจ และต้องเข้มแข็งอยู่ฝ่ายเดียว

แล้วคุณล่ะ คิดว่าจริงไหม?
พ่อแม่รักลูกคนเล็กมากกว่าลูกคนโต
หรือบางครั้ง ลูกคนโตแค่ถูกคาดหวังมากเกินไป จนรู้สึกเหมือนได้รับความรักน้อยกว่า