หากนักดำน้ำ 5 คน มีถังออกซิเจนที่เพียงพอ พวกเค้าจะสามารถเอาชีวิตรอดจากโศกนาฏกรรมครั้งนี้ได้หรือไม่

ข่าวนี้ถือเป็นโศกนาฏกรรมที่สะเทือนวงการดำน้ำอย่างมาก เมื่อนักดำน้ำชาวอิตาลี 5 คน เสียชีวิตระหว่างดำน้ำสำรวจ “ถ้ำใต้น้ำ” บริเวณหมู่เกาะวาวู อะทอลล์ ประเทศ Maldives

รายงานระบุว่า ถ้ำดังกล่าวมีความลึกประมาณ 50–70 เมตร และมีลักษณะซับซ้อน มืดสนิท รวมถึงมีกระแสน้ำที่รุนแรง จนถูกมองว่าเป็นหนึ่งในพื้นที่ดำน้ำที่อันตรายที่สุดแห่งหนึ่ง

แม้นักดำน้ำทั้ง 5 คน จะเป็นผู้มีประสบการณ์ แต่ปัจจัยที่อาจนำไปสู่โศกนาฏกรรมครั้งนี้ ได้แก่
- หลงทางภายในระบบถ้ำ
- ดำลึกเกินกว่าที่กฎหมายกำหนด โดยมีรายงานว่าพวกเขาดำลงไปถึงประมาณ 60 เมตร ทั้งที่ข้อกำหนดอนุญาตไว้เพียง 30 เมตร
- ใช้อากาศมากผิดปกติจากความเครียดและความตื่นตระหนก
- ทัศนวิสัยแย่ลงจากตะกอนใต้น้ำที่ฟุ้งกระจาย

คำถามคือ…
“หากย้อนเวลากลับไปก่อนเกิดเหตุ และนักดำน้ำทั้ง 5 คน มีถังออกซิเจนที่เพียงพอ พวกเขาจะสามารถรอดชีวิตจากเหตุการณ์ครั้งนี้ได้หรือไม่?”

สิ่งที่น่ากลัวที่สุดของการดำน้ำถ้ำ คือ นักดำน้ำจำนวนมากไม่ได้เสียชีวิตเพราะ “ว่ายน้ำไม่เป็น” แต่เสียชีวิตเพราะ “หาทางออกไม่เจอ”
และเมื่อเริ่มหาทางออกไม่พบ ความตื่นตระหนกจะค่อย ๆ เข้ามาแทนที่สติ ส่งผลให้ร่างกายใช้อากาศเร็วกว่าปกติหลายเท่า

นักดำน้ำถ้ำมืออาชีพจึงมักใช้กฎที่เรียกว่า “Rule of Thirds” ได้แก่
1/3 ของอากาศ ใช้สำหรับตอนเข้า
1/3 ใช้สำหรับตอนออก
และอีก 1/3 เก็บไว้สำหรับเหตุฉุกเฉิน

ยกตัวอย่าง หากมีอากาศใช้งานได้ 90 นาที:
เข้า 30 นาที
ออก 30 นาที
สำรองอีก 30 นาที
แต่ในความลึกระดับ 50–70 เมตร การใช้อากาศจะรวดเร็วกว่าปกติหลายเท่า เพราะแรงดันน้ำที่สูงมาก

ยิ่งดำลึกปอดจะใช้ก๊าซมากขึ้นในทุกครั้งที่หายใจ
ร่างกายเหนื่อยง่ายขึ้น
และความเครียดจะทำให้อัตราการหายใจพุ่งสูงขึ้นอย่างรวดเร็ว

ดังนั้น “ถังออกซิเจนที่เพียงพอ” สำหรับการดำน้ำถ้ำลึก จึงไม่ใช่เพียงถังดำน้ำทั่วไป 1–2 ถัง แต่รวมถึง:
- ระบบถังคู่ (Twinset)
- ถังสำรองหลายจุด
- หรือการวางถังพักไว้ตามเส้นทาง (Stage Tanks)

ในการสำรวจถ้ำลึกจริง นักดำน้ำบางทีมใช้อากาศรวมกันหลายร้อยบาร์ และวางแผนกันละเอียดแทบทุกนาที

สิ่งที่ทำให้เหตุการณ์ลักษณะนี้น่ากลัวที่สุด คือ…
ต่อให้ยังมีอากาศเหลืออีก 1 ชั่วโมง แต่ถ้าหาทางออกไม่เจอ ความหวังก็จะค่อย ๆ ลดลงทีละนาที
และเมื่อมนุษย์เริ่ม panic การใช้อากาศอาจเพิ่มขึ้นมากกว่าปกติถึง 2–4 เท่า

ดังนั้น ต่อให้นักดำน้ำทั้ง 5 คน มีถังออกซิเจนที่เพียงพอ ก็ยังไม่มีอะไรรับประกันได้ว่าพวกเขาจะรอดชีวิต

เพราะการเอาชีวิตรอดในถ้ำใต้น้ำ ไม่ได้ขึ้นอยู่กับ “อากาศ” เพียงอย่างเดียว แต่ยังขึ้นอยู่กับสติ การตัดสินใจ และการหาทางออกให้เจอทันเวลา

“ถังออกซิเจนอาจยืดเวลาได้ แต่สิ่งที่ตัดสินความเป็นความตายจริง ๆ คือ พวกเขาหาทางออกเจอทันเวลาหรือไม่”