เปิดโลก "กีฬายิงปืน" มากกว่าความเท่ คือการสู้กับใจตัวเอง (มือใหม่ควรรู้อะไรบ้าง?)

​ถ้าพูดถึง "กีฬายิงปืน" ภาพในหัวของหลายๆ คนคงจะเป็นความเท่ ความดุดัน หรือฟีลเหมือนในหนังแอ็กชันใช่ไหมครับ แต่เอาเข้าจริงๆ จากประสบการณ์ของคนที่เคยเดินเข้าสนามยิงปืนมาบอกได้คำเดียวเลยว่า กีฬานี้มันไม่ใช่แค่เรื่องของความแรงหรือความเท่เลยครับ แต่มันคือศาสตร์แห่งสมาธิ และการควบคุมตัวเองล้วนๆ ชนิดที่ว่าถ้าใจไม่นิ่งพอ กระสุนไม่มีทางเข้าเป้าแน่นอน วันนี้ผมเลยอยากมาชวนคุยและแชร์เรื่องราวของกีฬานี้ให้ฟังกันครับ

อุปกรณ์ความปลอดภัย หูฟัง และแว่นตา

​สิ่งแรกที่อยากให้ทุกคนเข้าใจตรงกันก่อนเลยคือเรื่องของ "ความปลอดภัย" ครับ หลายคนกลัวว่าสนามยิงปืนจะอันตรายหรือน่ากลัว แต่จริงๆ แล้วสนามยิงปืนมาตรฐานทุกแห่งจะมีกฎที่เข้มงวดมากๆ และมีครูฝึก (RSO) คอยประกบดูแลแบบตัวต่อตัว โดยเฉพาะกฎเหล็กอย่างการห้ามหันปากกระบอกปืนไปทางอื่นเด็ดขาดนอกจากเป้าด้านหน้า หรือการห้ามเอานิ้วเข้าโกร่งไกจนกว่าจะพร้อมยิง นอกจากนี้ทุกคนในสนามจะต้องใส่แว่นตาเซฟตี้เพื่อกันสะเก็ด และใส่หูฟังตัดเสียง (Ear Protection) เพราะเสียงปืนของจริงมันดังมากจนอาจทำให้หูตึงได้เลยครับ

​สำหรับมือใหม่ที่อยากลองเดินเข้าสนามยิงปืนครั้งแรก ไม่ต้องกังวลเรื่องอุปกรณ์เลยครับ เพราะทุกวันนี้ตามสนามส่วนใหญ่เขามีบริการให้เช่าครบชุด ตั้งแต่ตัวปืน กระสุน เป้าซ้อม และอุปกรณ์เซฟตี้ แถมมีครูฝึกสอนเบสิกให้ตั้งแต่ศูนย์เลยครับ ปืนที่แนะนำสำหรับคนเพิ่งเริ่มต้นก็มักจะเป็นขนาดเล็กอย่าง .22 หรือ 9 มม. ที่แรงรีคอยล์ (แรงสะท้อนถอยหลัง) ไม่เยอะมาก ทำให้เราควบคุมปืนได้ง่ายและไม่ตกใจกลัวเวลาลั่นไกครับ

เป้ากระดาษระยะซ้อมยิง

​เสน่ห์ที่แท้จริงของกีฬายิงปืนที่ทำให้หลายคนติดใจจนถอนตัวไม่ขึ้น มันอยู่ตรง "การต่อสู้กับตัวเอง" นี่แหละครับ วินาทีที่เราจับปืน ยืดแขนเล็งไปที่เป้า ทุกอย่างรอบตัวมันจะเงียบลงทันที เราต้องควบคุมลมหายใจให้สม่ำเสมอ ต้องมีสติอยู่กับศูนย์หน้าและศูนย์หลังของปืน ถ้าในหัวเราคิดเรื่องอื่น หรือใจเราสั่นนิดเดียว มือจะสั่นตาม แล้วกระสุนก็จะหลุดเป้าทันที มันเลยเป็นกีฬาที่ช่วยฝึกสมาธิได้ดีมากๆ ยิ่งวันไหนทำงานมาเครียดๆ พอได้มาโฟกัสอยู่กับเป้าตรงหน้า ได้ยินเสียงปืนลั่น ได้เห็นรอยกระสุนเจาะเข้ากลางเป้า X มันเป็นความรู้สึกที่ปลดปล่อยและฟินสุดๆ ไปเลยครับ

สรุปประเภทของปืนหรือท่าทางที่ถูกต้อง

​สุดท้ายนี้ กีฬายิงปืนไม่ได้จำกัดอยู่แค่การยืนยิงเป้ากระดาษนิ่งๆ เท่านั้นนะครับ สำหรับใครที่เล่นไปสักพักแล้วอยากท้าทายขึ้น เขายังมีการแข่งประเภทอื่นๆ อีกเยอะมาก เช่น ยิงปืนรณยุทธ (IPSC) ที่ผู้เล่นต้องวิ่งไปตามสถานี หลบหลังบังเกอร์ และยิงเป้าเหล็กแข่งกับเวลา หรือการยิงปืนเป้าบินที่ต้องยิงจานดินเหนียวที่ลอยอยู่บนฟ้า บอกเลยว่าเข้าแล้วออกยากจริงๆ ครับ ใครในบอร์ดนี้ที่ชอบยิงปืนบ้าง หรือมีปืนกระบอกแรกในดวงใจเป็นรุ่นไหน แวะมาคอมเมนต์รีวิวหรือแชร์พิกัดสนามเจ๋งๆ ให้ฟังกันหน่อยนะครับ!