กล้ากินไหม? "ปักปัก" อาหารรีไซเคิลจากกองขยะ ของฟิลิปปินส์

อาหาร "ปักปัก" (Pagpag) ในประเทศฟิลิปปินส์ เป็นคำที่ใช้เรียกเศษอาหารเหลือทิ้งที่ถูกนำกลับมาปรุงสุกและบริโภคใหม่ คำว่า "Pagpag" ในภาษาตากาล็อกมีความหมายว่า "การปัดฝุ่นหรือสิ่งสกปรกออก" ซึ่งสะท้อนให้เห็นถึงที่มาของอาหารประเภทนี้ได้อย่างชัดเจน
เรื่องราวของปักปักไม่ได้เป็นเพียงวัฒนธรรมทางอาหาร แต่เป็นภาพสะท้อนที่ชัดเจนของปัญหาความยากจนข้นแค้น (Extreme poverty) ในประเทศฟิลิปปินส์
นี่คือรายละเอียดที่สำคัญเกี่ยวกับอาหารปักปัก

 แหล่งที่มาและขั้นตอนการทำ
การรวบรวม: กลุ่มคนเก็บขยะหรือผู้มีรายได้น้อยจะไปคุ้ยหาเศษอาหาร (โดยเฉพาะชิ้นส่วนไก่ทอดที่มีเนื้อติดกระดูก หรือเศษหมู) จากถังขยะหลังร้านอาหารฟาสต์ฟู้ด หรือจากกองขยะขนาดใหญ่ในกรุงมะนิลา
การล้างทำความสะอาด:เศษอาหารที่รวบรวมได้จะถูกนำมาคัดแยก ปัดสิ่งสกปรกออก และล้างน้ำหลายๆ ครั้งเพื่อล้างดิน คราบ หรือสิ่งปนเปื้อนอื่นๆ
การปรุงใหม่:นำเนื้อที่ได้ไปปรุงสุกซ้ำด้วยการทอด ต้ม หรือตุ๋น โดยมักจะใส่ซอส หัวหอม กระเทียม หรือเครื่องเทศรสจัดลงไปจำนวนมาก เพื่อกลบกลิ่นเหม็นบูดและเพิ่มรสชาติ

ทำไมคนถึงบริโภคปักปัก
ราคาถูกมาก: ปักปักถูกนำมาแบ่งขายเป็นถุงเล็กๆ ในชุมชนแออัด (เช่น สลัมปายาตัส ในกรุงมะนิลา) ในราคาเพียงไม่กี่เปโซ (ประมาณ 10-20 บาทต่อมื้อ) ซึ่งเป็นราคาที่ครอบครัวยากจนสามารถเข้าถึงได้
ทางรอดของคนยากจน: สำหรับผู้ใช้แรงงานหรือครอบครัวที่ไม่มีรายได้แน่นอน การซื้ออาหารสดมาปรุงเองหรือซื้ออาหารปรุงสุกทั่วไปนั้นมีราคาสูงเกินไป ปักปักจึงกลายเป็นแหล่งโปรตีนเดียวที่พวกเขาสามารถหาได้เพื่อประทังความหิว

 อันตรายต่อสุขภาพ
แม้จะมีการนำไปล้างและผ่านความร้อนซ้ำ แต่การบริโภคปักปักมีความเสี่ยงสูงมากต่อสุขภาพทางการแพทย์และสาธารณสุข เนื่องจาก
เชื้อแบคทีเรียและสารพิษ อาหารที่ถูกทิ้งไว้ในถังขยะข้ามคืนเป็นแหล่งเพาะพันธุ์ชั้นดีของแบคทีเรียอย่าง Salmonella และ E. coli ซึ่งสารพิษบางชนิดที่แบคทีเรียสร้างขึ้นไม่สามารถทำลายได้ด้วยความร้อนจากการปรุงอาหาร
โรคติดต่อ: ผู้บริโภคมีความเสี่ยงสูงที่จะเป็นโรคอาหารเป็นพิษ ท้องร่วงขั้นรุนแรง อหิวาตกโรค ไทฟอยด์ และไวรัสตับอักเสบเอ
สารเคมีปนเปื้อน:เศษอาหารมักถูกทิ้งปะปนกับขยะประเภทอื่น ทำให้มีโอกาสปนเปื้อนสารเคมีอันตรายหรือน้ำยาทำความสะอาด
คณะกรรมการต่อต้านความยากจนแห่งชาติของฟิลิปปินส์ (NAPC) ได้พยายามรณรงค์และเตือนถึงอันตรายของการบริโภคปักปักมาโดยตลอด แต่ตราบใดที่ปัญหาความเหลื่อมล้ำทางเศรษฐกิจและความอดอยากในชุมชนแออัดยังไม่ถูกแก้ไขจนหมดไป ปักปักก็ยังคงเป็นทางเลือกที่หลีกเลี่ยงไม่ได้สำหรับผู้คนจำนวนหนึ่งในฟิลิปปินส์