“เคยสงสัยหรือไม่? รถไฟใต้ดินเอาอากาศจากไหนให้คนทั้งสถานีหายใจ”

   หลายคนอาจเคยสงสัยว่า เวลาอยู่ในสถานีรถไฟใต้ดินลึก ๆ แล้ว “อากาศหายใจมาจากไหน” เพราะใต้ดินดูเหมือนเป็นพื้นที่ปิด แต่จริง ๆ แล้วระบบรถไฟใต้ดินถูกออกแบบให้มี “ระบบระบายอากาศ” ขนาดใหญ่ตลอดทั้งเส้นทาง
ซึ่งหลัก ๆ อากาศจะเข้ามาได้จากหลายทาง เช่น
   1.ช่องระบายอากาศบนพื้นถนน ถ้าสังเกตตามฟุตบาธหรือเกาะกลางถนนใกล้สถานี มักมีตะแกรงเหล็กขนาดใหญ่ นั่นคือช่องรับ–ปล่อยอากาศของระบบใต้ดินอากาศภายนอกจะถูกดูดผ่านช่องระบายอากาศ แล้วส่งลงไปยังอุโมงค์และสถานีด้วยพัดลมอุตสาหกรรมขนาดใหญ่ ก่อนกระจายไปตามพื้นที่ต่าง ๆ ขณะเดียวกัน อากาศเก่า ความร้อน และฝุ่น ก็จะถูกดูดออกมาทางอีกระบบหนึ่ง ทำให้เกิดการหมุนเวียนตลอดเวลา
   2.ทางเข้า–ออกสถานี ทุกครั้งที่ประตูเปิด หรือมีคนเดิน-เข้าออก อากาศภายนอกจะไหลเวียนเข้ามา
เรื่อย ๆ
   3.ระบบพัดลมอุตสาหกรรมขนาดใหญ่ ภายในอุโมงค์จะมีพัดลมแรงสูงคอยดูดอากาศเสีย และเติมอากาศใหม่เข้าไปตลอดเวลา
    4.แรงลมจากขบวนรถ เวลารถไฟวิ่งในอุโมงค์ จะเกิดแรงดันอากาศคล้ายลูกสูบ ดันลมให้หมุนเวียนไปตามอุโมงค์ด้วย
นอกจากนี้ 4 ช่องทาง ที่มีอากาศคอยช่วยแล้ว และระบบรถไฟใต้ดินสมัยใหม่ยังมีระบบควบคุมคุณภาพอากาศ สถานีรถไฟใต้ดินทุกแห่ง จะมีระบบระบายอากาศขนาดใหญ่ ทำงานตลอด 24 ชั่วโมง เช่น กรองฝุ่น ควบคุมอุณหภูมิ ดูดควันกรณีไฟไหม้ ระบบสำรองฉุกเฉิน จึงไม่ใช่แค่ “มีอากาศให้หายใจ” แต่ต้องคำนวณปริมาณออกซิเจน ความชื้น และความปลอดภัยไว้ละเอียดมาก พูดง่าย ๆ คือ ใต้ดินทั้งระบบถูกทำให้ “หายใจได้” เหมือนอาคารขนาดมหึมาแห่งหนึ่ง เพราะในช่วงเวลาเร่งด่วน อาจมีคนอยู่ใต้ดินพร้อมกันหลายพันคน