ศึกรบภพรักเทพสวรรค์ ตอนที่31

​ตอนที่ 31: หยาดน้ำตาแห่งการให้อภัย

​แสงตะวันยามเช้าทอดผ่านหน้าต่างตำหนักรักษาของหุบเขาเซียน ฉีฟ่งเทียน ค่อยๆ ลืมตาขึ้นด้วยความรู้สึกหนักอึ้งไปทั้งกาย แต่ความเจ็บปวดทางกายนั้นยังเทียบไม่ได้กับความหวาดกลัวในใจว่า เมื่อตื่นมาแล้วเขาจะสูญเสียสตรีที่เขารักที่สุดไปตลอดกาล

​สัมผัสที่รอคอย

​เขารู้สึกถึงไออุ่นที่กุมมือไว้ เมื่อหันไปมองกลับพบ องค์หญิงฟางอี้หลง นั่งเฝ้าอยู่ข้างเตียง ดวงตาของนางแดงก่ำจากการผ่านการร้องไห้มาอย่างหนัก แต่แววตาที่มองมานั้นไม่มีความโกรธแค้นหลงเหลืออยู่เหมือนเมื่อวันก่อน

​"องค์หญิง... ข้า..." ฉีฟ่งเทียนพยายามจะขยับตัวและเอ่ยคำขอโทษ แต่นางกลับเอามือปิดปากเขาไว้เบาๆ

​"ไม่ต้องพูดอะไรแล้วฟ่งเทียน... ข้าเป็นคนผิดเองที่มองข้ามความรักของท่านไป" ฟางอี้หลงกล่าวด้วยเสียงที่สั่นเครือ "เหม่ยลี่ทำให้ข้าตระหนักได้ว่า ข้าเกือบจะเสียชายที่ดีที่สุดในชีวิตไปเพียงเพราะความแค้นในอดีตที่ท่านไม่ได้เป็นคนก่อ"

​คำสารภาพใต้เงาอดีต

​ฉีฟ่งเทียนพยายามยันกายลุกขึ้นนั่ง โดยมีฟางอี้หลงช่วยประคอง "ข้าเสียใจที่ปิดบังท่าน... ข้ากลัวมาตลอดว่าถ้าท่านรู้ว่าข้าเป็นลูกของนางพญามาร ท่านจะรังเกียจและเกลียดชังข้า แต่หัวใจของข้านั้น ไม่เคยมีวันไหนเลยที่คิดจะทำร้ายท่าน หรืออยู่ฝ่ายเดียวกับความชั่วร้ายเหล่านั้น"

​"ข้ารู้แล้ว... ข้าเห็นมันผ่านมาในทุกการกระทำของท่าน" องค์หญิงซบหน้าลงที่อกของเขา "พลังที่ท่านมี... ความอบอุ่นที่ท่านมอบให้ มันคือสิ่งที่ท่านเลือกจะเป็น ไม่ใช่สิ่งที่สายเลือดบังคับให้ท่านเป็น"

​สัญญาใจครั้งใหม่

​ทั้งสองสวมกอดกันเนิ่นนาน ท่ามกลางความเงียบที่มีเพียงเสียงหัวใจที่เต้นเป็นจังหวะเดียวกัน ความเข้าใจที่เกิดขึ้นในครั้งนี้ดูจะหนักแน่นและมั่นคงยิ่งกว่าครั้งไหนๆ เพราะมันคือความรักที่ผ่านการยอมรับใน "ตัวตน" ของกันและกันอย่างแท้จริง

​"จากนี้ไป... ไม่ว่าความลับของท่านคืออะไร หรือศัตรูจะเป็นใคร ข้าจะอยู่เคียงข้างท่าน" ฟางอี้หลงเงยหน้าขึ้นมองด้วยสายตามุ่งมั่น "เราจะไปหาทางช่วยท่านแม่ของท่าน... และทำให้ท่านพ่อของข้าตื่นจากมนต์ดำนี้ร่วมกัน"

​เงาทมิฬที่คืบคลานเข้าใกล้

​ทว่าในขณะที่ทั้งสองกำลังปรับความเข้าใจกันอย่างหวานซึ้ง ความวุ่นวายภายนอกกลับทวีความรุนแรงขึ้น มู่กง และ เสนาบดีซ่ง ที่ลี้ภัยไปตั้งหลัก ได้รวบรวมกำลังพลมารส่วนหนึ่งที่กระหายอำนาจ และเริ่มเคลื่อนทัพประชิดเขตชายแดนหุบเขาเซียน

​"ส่งตัวลูกผสมนั่นมา! และส่งผนึกมารคืนให้เผ่ามาร!" เสียงแตรศึกดังกึกก้องมาจากระยะไกล ทำลายบรรยากาศอันสงบสุขลงในพริบตา

​ฉีฟ่งเทียนกระชับมือองค์หญิงไว้แน่น แม้ร่างกายจะยังไม่สมบูรณ์ แต่แววตาของเขากลับโชติช่วงด้วยพลัง "ในเมื่อพวกมันไม่ยอมเลิกรา... ข้าก็จะใช้พลังที่ท่านแม่ให้มานี่แหละ จบเรื่องราวทั้งหมดเอง"

​จบตอนที่ 31