“ใบตองตึง” ไม่ใช่ใบกล้วย! เรื่องใกล้ตัวที่หลายคนเข้าใจผิด

   หลายคนพอได้ยินคำว่า “ใบตอง” ก็จะนึกถึงใบกล้วยทันที แต่จริง ๆ แล้ว “ใบตองตึง” ไม่ใช่ใบกล้วยอย่างที่เข้าใจกัน เพราะมันมาจากพืชคนละชนิดเลย และมีลักษณะการใช้งานที่ต่างกันโดยสิ้นเชิง

   ใบตองตึง คือ ใบแห้งของต้น “ตึง” หรือ “พลวง” ซึ่งเป็นไม้ยืนต้นในป่าทางภาคเหนือและภาคอีสานของไทย ลักษณะใบจะหนา แข็ง และเหนียวกว่ากล้วยมาก เมื่อแห้งแล้วจะมีสีน้ำตาลอ่อน ดูคล้ายแผ่นไม้บาง ๆ จึงทนแดดทนฝนได้ดี

สมัยก่อน คนโบราณนิยมนำ ใบตองตึง มาใช้มุงหลังคา ทำฝาผนัง หรือทำภาชนะพื้นบ้าน เพราะหาได้ง่ายและอยู่ได้นาน บางพื้นที่ยังใช้ทำ “หมวกตองตึง” หรือของใช้พื้นเมืองอีกด้วย

   ส่วน “ใบตอง” ที่เราคุ้นกันจริง ๆ คือใบของต้นกล้วย ซึ่งมีสีเขียวสด นิ่ม และฉีกง่าย นิยมใช้ห่ออาหาร ทำกระทง หรือรองขนมไทย เพราะมีกลิ่นหอมอ่อน ๆ และให้ความยืดหยุ่นสูง ซึ่งใบตองกล้วยแตกต่างขากใบตองตึงคือ จะเกี่ยวไว เมื่อแห้งแล้วจะหดแตกง่าย

   ด้วยสาเหตุที่หลายคนสับสน เพราะคำว่า “ใบตอง” ถูกใช้เรียกรวมใบพืชแผ่นใหญ่ในวิถีชาวบ้าน แต่ความจริงแล้ว “ใบตองตึง” เป็นอีกชนิดหนึ่งที่มีเอกลักษณ์เฉพาะตัว และอยู่คู่ภูมิปัญญาท้องถิ่นมานานมาก เรียกว่าเป็นอีกเรื่องใกล้ตัวที่หลายคนเพิ่งรู้ ว่าของที่เห็นตามบ้านไม้หรือรีสอร์ตพื้นเมืองบางแห่งนั้น ไม่ใช่ใบกล้วยแห้ง แต่คือ “ใบตองตึง” นั่นเอง