สารภาพบาปวัย 30+... เมื่อหลังวิศวกรอย่างผมรัน Error จนเกือบต้องกราบร้านนวด! (แชร์วิธีเอาตัวรอดฉบับคนขี้เกียจลุก)

ผมว่าความน่ากลัวที่สุดของชีวิตคนทำงานสายไอที หรือพวกออฟฟิศซินโดรมเนี่ย มันไม่ใช่เรื่อง Deadline ที่จ่อคอหอย หรือเรื่องระบบล่มตอนตีสองหรอกครับ แต่มันคือ "กระดูกสันหลัง" ของเราเนี่ยแหละที่กำลังประท้วงเหมือนจะลาออกวันละแปดรอบ!

เมื่อก่อนตอนยังเป็นเด็กจบใหม่ ผมเห็นพี่ๆ ที่โต๊ะทำงานเต็มไปด้วยยาหม่อง ยาพ่น เคาน์เตอร์เพน บางคนมีหมอนรองหลังอันเท่าบ้าน ผมยังแอบขำในใจเลยนะ ว่าทำไมพี่เขาดูพละกำลังน้อยจัง นั่งทำงานแค่นี้ต้องมีตัวช่วยเต็มไปหมด ตอนนั้นเรามันวัยรุ่นไง พลังเหลือเฟือ นั่งขัดสมาธิเขียน Code ได้ทั้งคืน หรือนอนท่าพิสดารบนโซฟาแล้วตื่นมาทำงานต่อได้แบบชิลๆ

แต่พอตัวเลขสปีดชีวิตมันขยับเข้าเลข 3 เท่านั้นแหละครับ... "กรรมสนอง" ของจริงมันมาแบบไม่ต้องนัดหมายเลยครับ ไอ้ที่เคยขำพี่เขาไว้ ตอนนี้บนโต๊ะผมมีครบทุกอย่าง ยาหม่องยี่ห้อไหนดี ยาพ่นยี่ห้อไหนเด็ด ผมรู้หมด! มันเป็นเรื่องตลกที่ขำไม่ออกจริงๆ นะ ที่เรายอมทำงานหนัก แบกความรับผิดชอบ แบกความคาดหวังของหัวหน้า แบกอนาคตครอบครัว แต่ดันลืมไปว่า "หลัง" ของเรามันก็มี Limit เหมือน Server ที่ไม่ได้ Restart มาเป็นปีนั่นแหละครับ

มีอยู่วันนึง ผมกำลังไล่เช็ค Infrastructure ระบบอยู่ดีๆ จู่ๆ ก็รู้สึกเหมือนมีใครเอาตะปูมาตอกที่บ่าแล้วลามขึ้นไปที่ขมับจนตึ้บไปหมด ตอนแรกนึกว่าตัวเองเป็นความดัน หรือพักผ่อนน้อย แต่พอไปหาหมอ หมอบอกคำเดียวเลย "กล้ามเนื้อคุณมันหดตัวจนเลือดไปเลี้ยงสมองไม่ทัน" เออ... เพิ่งรู้ว่า Brain Fog ที่เขาชอบพูดกัน บางทีมันไม่ได้มาจากงานยากหรอก แต่มันมาจากหลังที่มันตึงจนคอจะหักต่างหาก

บอกตรงๆ นะ ต่อให้คุณเป็นมือหนึ่งของวงการ แบกเงินเดือนหลักแสน หรือตำแหน่งใหญ่โตแค่ไหน แต่ถ้าสุดท้ายต้องเอาเงินที่หามาได้ทั้งหมดไปถมให้โรงพยาบาล หรือร้านนวดสัปดาห์ละหลายรอบ ผมว่ามันเป็นการลงทุนที่ "ขาดทุน" ที่สุดในชีวิตแล้วครับ ROI ติดลบแบบกู่ไม่กลับเลยล่ะ

ผมเลยเริ่มหาวิธีเอาตัวรอดแบบ "วิศวกรสายขี้เกียจ" คือทำยังไงก็ได้ให้หลังไม่พังแต่ไม่ต้องลุกไปไหนบ่อยๆ จนได้สูตรดัดหลังง่ายๆ มาใช้ ซึ่งผมทำบ่อยมากเวลาหน้างานมันตึงๆ อย่างท่าที่ผมชอบที่สุดคือการ "แก้ไหล่ห่อ" เพราะคนไอทีอย่างเราชอบทำตัวเป็นกุ้งต้มตอนจ้องจอ ผมจะประสานมือไว้ท้ายทอยแล้วแอ่นอกกางศอกออกให้กว้างที่สุดเท่าที่จะทำได้ จินตนาการเหมือนเรากำลังดัดโครงเหล็กที่มันคดงอให้กลับมาตรงนั่นแหละครับ ค้างไว้สักพักพร้อมหายใจลึกๆ จังหวะที่อกเปิด สะบักจะถูกบีบเข้าหากัน มันช่วยให้หายใจโล่งขึ้นแบบแปลกๆ เหมือนได้เคลียร์ Cache ให้ปอดเลยล่ะ

อีกท่าที่ผมว่าเด็ดและฟินสุดๆ คือการ "บิดแกนกลาง" ท่านี้ถ้าใครนั่งเก้าอี้ออฟฟิศอยู่ลองทำตามเลยครับ นั่งตัวตรงแล้วเอาแขนขวาพาดไปจับพนักพิงอีกฝั่ง มือซ้ายยันขาไว้แล้วบิดตัวให้สุดแรง จังหวะที่มีเสียง "กร๊อบ" เบาๆ ออกมาจากกระดูกสันหลังเนี่ย ผมบอกเลยว่ามันคือความฟินระดับ 10 เต็ม 10! เหมือนระบบช่วงล่างมันได้ถูก Reset ใหม่จริงๆ ใครที่รู้สึกว่าเอวมันยึดๆ ลองท่านี้ดูครับ แต่เตือนก่อนนะอย่าบิดแรงจนหน้าเขียว เดี๋ยวจะกลายเป็นหมอนรองกระดูกทับเส้นประสาทเอาแทน อันนั้นงานหยาบของจริง

สุดท้ายคือเรื่อง "สลิงแบกหัว" หรือกล้ามเนื้อคอนั่นแหละ หัวเราเนี่ยหนักนะครับเพื่อนๆ ยิ่งก้มมองมือถือหรือก้มดูจอ คอก็ยิ่งรับภาระหนักเหมือนแบกน้ำหนักเพิ่มหลายเท่า ลองเอามือกดไหล่ข้างนึงไว้ แล้วเอียงคอไปฝั่งตรงข้ามช้าๆ ให้เส้นคอมันตึงเปรี๊ยะ ท่านี้คือการ "Drain" ความเครียดที่สะสมออกได้ดีที่สุด ทำแล้วโลกจะดูสว่างขึ้น ทัศนวิสัยในการทำงานกลับมาแจ่มใสทันที

ผมลองมาหมดแล้วครับ ทั้งเก้าอี้ตัวละหลายหมื่น หมอนรองหลังหลักพัน หรือแม้แต่คอร์สจัดกระดูกราคาแพงๆ สุดท้ายมันก็แค่แก้ที่ปลายเหตุ ถ้าเรายังนั่งท่าเดิมนานๆ โดยไม่ขยับเลย ร่างกายมันก็พังอยู่ดี การลงทุนกับตัวเองแค่นาทีละนิดในทุกชั่วโมง มันคือการรักษา "Uptime" ของชีวิตที่คุ้มค่าที่สุดแล้วครับ เราจะได้มีแรงไปหาเงิน และมีร่างกายที่แข็งแรงพอจะไปใช้เงิน ไม่ใช่หาเงินมาเพื่อเปย์ให้คุณหมอหมดตอนแก่

แล้วเพื่อนๆ ล่ะครับ มีสูตรเด็ดแก้ปวดหลังปวดบ่ายังไงกันบ้าง? ใครมียาหม่องยี่ห้อไหนหอมๆ หรือท่าบริหารไหนที่ทำแล้ว "จบ" จริงๆ มาแชร์กันหน่อยครับ ผมจะตามอ่านทุกอันเลย เพราะตอนนี้บ่าผมก็เริ่มจะตึงอีกรอบแล้วเหมือนกัน สงสัยต้องไปบิดตัวโชว์เพื่อนที่ออฟฟิศอีกสักรอบซะแล้ว!