ศึกรบภพรักเทพสวรรค์ ตอนที่12

ตอนที่ 12 

ชื่อตอน. รำลึกถึงอดีต

ที่ห้องโถงใหญ่ของตำหนักฟางเต๋อ เซี่ยหลิงเฟย เอนกายกึ่งนอนเพื่อฟัง เสียงของดนตรีที่บรรเลงอย่างแสนจะไพเราะ

เพราะพริ้ง จากคณะดนตรีทางภาคเหนือ จังหวะดนตรีที่แสนไพเราะเพราะซึ้งกินใจ

เมื่อได้ฟังทำให้จิตใจของนางนั้นรู้สึกผ่อน

คลาย และมีความสุข ชวนให้คิดถึง คืนวันเก่าๆที่แสนจะมีความสุขและแสนหวาน

ของนางกับฉีฟงเย่เมื่อครั้งสมัยที่นางนั้นยังเป็นสาวรุ่น

นางหลับตานิ่งๆใช้หัวใจฟังเสียงดนตรีนั้นปล่อยความคิดและความรู้สึกให้ล่องลอยไป

อย่างไร้ขอบเขตไม่มีเรื่องอื่นเข้ามาเกี่ยวข้องในสมองของนางอีกคิดถึงตอนที่ทั้งสองไปเที่ยว

ด้วยกัน ขี่ม้าที่ทุ่งกว้าง สถานที่อากาศ แสนจะสดชื่น เต็มไปด้วยดอกไม้สวยงาม มากมายและภาพตอนที่ทั้งสองนั้นเล่นน้ำ

ที่ลำธารที่เย็นชุ่มฉ่ำ..สดชื่นผิวกายทำให้มี

ความสุขและคืนวันที่แสนหวานของพวกเขาทั้งสอง

หลังจากที่เพลงรักในทุ่งกว้างบรรเลง

จบลงเซี่ยหลิงเฟยนางมีความสุขและปรบมือให้กับนักดนตรีและนางรำ

    นางรู้สึกพึงพอใจเป็นอย่างมากนางสั่งให้

ลูกน้องของนางมอบเงินรางวัลให้กับนักดนตรี

และนางรำเป็นเงินจำนวนมากพอดู… พวกนักดนตรีนั้นต่างก็ดีอกดีใจกันยกใหญ่

เมื่อพวกนักดนตรีและนางรำออกไปจาก

ห้องโถงใหญ่หมดทุกคนแล้วเจียเจีย นาง เดินมารินเหล้าให้เซี่ยหลิงเฟยดื่ม

เจียเจี่ยรู้สึกมีความสุขมากค่ะวันนี้ดูท่าน

ประมุขมีความสุขมากๆเลยนะคะ

เจ้านี้ช่างใส่ใจและดีกับข้าเหลือเกิน

เจียเจี่ย

    ท่านประมุขเปรียบเสมือนพี่สาวเหมือนแม่ของข้าน้อยกับซ่านถิงพวกเราสองคนพี่น้องรักและเคารพและรักท่านประมุขมากค่ะ

   จริงสินะเวลานั้นผ่านไปเร็วมากเพียงแค่ชั่วครู่ชั่วคราวพวกเจ้าทั้งสองนั้นก็เติบโตเป็น

ผู้ใหญ่มีอายุ 20 ปีแล้วสินะ ในปีนี้ มันผ่านไปไว มากจริงๆ

ใช่ค่ะท่านประมุข ถ้าหาก ท่านประมุขไม่เมตตา รับพวกเราสองคนมาดูแล และรับพวกเราเป็นลูกบุญธรรมของท่าน

ประมุขไม่รู้ว่าชีวิตของเด็กกำพร้า สองคนพี่น้องจะเป็นอย่างไรบ้างข้าเจียเจี่ย

และน้องซ่านถิง เราสองคนถือเป็นคน ตระกูลเซี่ยแล้วจะอยู่ ก็ขอทำเพื่อตระกูลเซี่ย

เพื่อท่านประมุขค่ะ ถึงตายก็เป็นผีตระกูลเซี่ย ไม่ขอเป็นอื่นค่ะ

ดีมาก…. ดีมาก เซี่ยหลิงเฟยนางหัวเราะเสียงดัง แล้วก็ ดื่ม เหล้าชั้นดีจากจอกสุรา ที่ทำด้วยทองคำ ด้วยอารมณ์ที่สดชื่นแจ่มใสเป็นที่สุดในรอบ

หลายปีที่นางรู้สึกแบบนี้ หลังจากที่ได้ฟัง เพลงรักในทุ่งกว้างอีกครั้ง เพราะว่านางนั้น ไม่ได้มีกิจกรรมบันเทิงและผ่อนคลายสมอง

แบบนี้มานานมาก

ด้วยความที่นางนั้นดื่มเข้าไปค่อนข้างเยอะนางจึงเผลอพูดบางอย่างออกมา 

ตอนนี้ไม่รู้ว่าฟ่งเทียนเขานั้นจะโตเป็นหนุ่มมากแค่ไหนแล้วนะ อายุของเขานั้นคงมากกว่าพวกเจ้าประมาณ 4 ปีสินะ

ฟ่งเทียน เขาคือใครหรือคะ.. ท่านประมุข ท่านประมุขพูดถึงใครหรือคะ ข้าเห็นท่านประมุขเอ่ยถึงชื่อของคน.. คนนี้หลายครั้งแล้ว

อ๋อ !! เขาเป็นคนที่ข้ารู้จักน่ะเป็นเด็กผู้ชายที่ข้าเคยรู้จักเมื่อนานมาแล้วเขามีอายุแก่กว่าพวกเจ้า

ประมาณ 4 ปีนี้แหละ เลิกสนใจเถอะข้าก็พูดอะไรเรื่อยเปื่อยไปตามประสาของข้านั่นแหละ มาซิมาพวกเจ้าสองคนพี่น้องมาดื่มเป็นเพื่อน

ข้าหน่อยซิ    วันนี้ข้ารู้สึกอารมณ์ดีอยากดื่มให้เมาไป

เลย

เจียเจี่ยและซ่านถิงงสองสาวเข้ามานั่งดื่ม

เป็นเพื่อนเซี่ยหลิงเฟย บรรยากาศการสังสรรค์ระหว่างสามสาวนั้น

เป็นไปอย่างครื้นเครงและมีความสุขมากๆ

เซี่ยหลิงเฟยนางนั้นดื่มหนักจนเมามาย

จนทำให้ 2 สาวคนสนิทของนาง นั้นต้องเป็นคนพานางไปส่งที่เตียงนอนเพื่อให้นางนั้นได้นอนหลับพักผ่อน

 ที่เผาฉีหลิน ในขณะที่ ฉีฟ่งเทียน เขานอนหลับอยู่และเขานั้นก็ฝันถึงใครบางคน เป็นผู้หญิงที่หน้าตาสวยงาม มีหุ่นรูปร่างที่อรชรอ้อนแอ้นนางนั้นเป็นผู้หญิงที่เขานั้นมักจะฝันเห็นนางบ่อยๆในความฝัน

ในฝันคืนนี้เขาเห็นนางยิ้มให้เขา

เฮ้ย! นี่ข้าฝันไปอีกแล้วเหรอทำไมถึงได้ฝันเหมือน

ความจริงเช่นนี้นะ แล้วทำไมข้าจะต้องฝันถึงผู้หญิงคนนี้บ่อยๆ

ด้วยรู้สึกว่าจะฝันเห็นนางมาตั้งแต่เด็กๆเลย นางเป็นใครกันและมีอะไรเกี่ยวข้องกับตัวข้า

กันแน่นะ

ฉีฟ่งเทียนเขารู้สึกร้อนในตัวตนของเขา

เขาจึงลุกขึ้นมานั่งดื่มน้ำและคิดอะไรเพลินๆ

เมื่อนอนไม่หลับเขาจึงหยิบหนังสือมาอ่านเล่น

เพื่อฆ่าเวลา

แล้วจู่ๆเขานั้นก็คิดถึงใบหน้าสาวสวย

ฟางอี้หลงขึ้นมานางนั้นช่างเป็นผู้หญิงที่แปลก

และแตกต่างจากผู้หญิงโดยปกติทั่วๆไป ที่เขานั้นเคยเห็นและได้พบเจอมา

นางนั้นมีใบหน้าที่สวยงามปานหยก

เนื้อดี อ่อนหวาน แต่ว่าไม่อ่อนแอ ดูสง่าเข้มแข็ง และเป็นผู้หญิงที่ดูพิเศษจริงๆ

ฮาๆๆเฮ้อๆๆ ฉีฟ่งเทียนเขานั้นหาวนอนหลังจากที่นั่งอ่าน

หนังสืออยู่สักพักและคิดถึงใบหน้าของสาวงามฟางอี้หลง เขาเดินกลับมาขึ้นเตียงนอนและปิดตะเกียง

ภายในห้องทำให้ภายในห้องของเขานั้นอยู่ใน

ความมืดแล้วเขาก็หลับตาลงนอนหลับพักผ่อนสมองและร่างกายของเขา

ในตอนเช้าของวันต่อมาที่ห้องของ

ท่านอ๋องฟางอี้ย่งเขานั้นตื่นนอนขึ้นมาแล้วก็เข้าไปอาบน้ำมีสาวใช้คอยปรนนิบัติดูแลเรื่อง

เสื้อผ้าอาหารให้เขาเป็นอย่างดีจะขาดก็แต่

เพียงผู้ที่เป็นมเหสีของเขา เซี่ยหลิงเฟยนางนั้นไม่ค่อยได้ให้ความสนใจ

กับเขามากมายนักหลังจากที่นางนั้น ได้ใช้เวทมนต์สะกดควบคุมสมองและความคิดของเขาไว้ เมื่อหลายปีก่อน เขานั้นทำตามคำสั่งของนางทุกอย่าง รวมถึงเรื่อง เมื่อ 10 กว่าปีก่อนที่เขานั้น ถึงกับออกคำสั่ง ให้ทหารสังหาร ทายาทเพียงคนเดียวของเขา คือ องค์หญิง ฟางอี้หลง แต่ด้วย ความที่นางนั้นมีบุญญาธิการจึงทำให้

ท่านเซียนเผิงซียี่และองครักษ์ เกาะทอง ทั้ง 18 คน ช่วยเหลือนาง เอาไว้ได้

ที่เซี่ยหลิงเฟยนางต้องกำจัด องค์หญิงฟางอี้หลงทั้งๆที่ตอนนั้นก็ยังเป็นแค่

เด็กแบเบาะก็เพราะมีคำทำนายจากโหราจารย์ ของเผ่ามาร ว่า ธิดาเทพของตำหนักฟางเต๋อผู้มีบุญญาธิการ ที่มีปาน รูปมังกรไฟ ที่ข้างลำคอ เมื่อนางนั้นอายุครบ 21 ปีดีนางจะเป็นผู้ที่มา ทำลาย เผ่ามารให้สิ้นซาก เพราะฉะนั้นเพื่อตัดไฟตั้งแต่ต้นลม

เชี่ยหลิงเฟย นางผู้เป็นประมุขของเผ่ามารนางจึงต้องกำจัด สิ่งที่จะเป็นอุปสรรคและอันตรายต่อเผ่ามาร

ของนาง

ใครที่กล้าแสดงตัวกระด้างกระเดื่องต่อ

เซี่ยหลิงเฟยจุดจบนั้นก็ไม่พ้นความตายหรือไม่ก็อยู่อย่างทรมานถูกคุมขังจับกุมไร้อิสรภาพ

เซี่ยหลิงเฟยนางเองตื่นนอนขึ้นมาก็รู้สึก

ปวดหัวนิดหน่อย นางลุกจากเตียงนอน และยืนมองทอดสายตาออกไปนอกหน้าต่าง

เพื่อดูวิวธรรมชาติที่แสนสวยงามของตำหนัก

เทพฟางเต๋อ

 ฮือๆๆๆ นางถอนหายใจออกมายาวๆ เพื่อระบายความรู้สึกที่จุกแน่นอยู่ด้านใน เมื่อมองจากมุมสูงจากที่ตรงนี้ทำให้นางนั้น

รู้สึกว่า ตัวเองนั้นช่างโดดเดี่ยวอ้างว้างที่เขาว่ากันว่า

ยิ่งสูงยิ่งหนาวนางนั้นมีอำนาจอยู่เหนือผู้อื่นมากมายทั้งมารและเทพแต่นางกลับรู้สึกอ้างว้าง

เหงาและรู้สึกไม่ปลอดภัยมันก็ไม่ได้มีความสุขอะไรมากมายนัก

สิ่งที่ทำทุกอย่างทั้งหมดทำเพื่ออะไรตั้งแต่เล็กจนโตมีแค่คำว่าหน้าที่ต่อเผ่ามารและ

สืบทอดตระกูลเซี่ยของนางให้ยิ่งใหญ่ไพศาล

ข้านั้นเหมือนมีชีวิตอยู่เพื่อผู้อื่นมาตลอด

ข้าคือผู้ยิ่งใหญ่จริงหรือแม้แต่ทำเพื่อตัวเองเพื่อความรู้สึกของตัวเองข้านั้นยังไม่สามารถทำได้

เลย

แล้วนางก็นึกอะไรขึ้นมาได้วันนี้นางไม่มี

เวลามาเสียใจหรือคร่ำครวญน้อยใจอะไรมาก

มายนักกับสิ่งที่ผ่านเข้ามาในชีวิตของนาง

เมื่อชะตากำหนดมาแล้วข้าต้องเป็นในสิ่งที่ถูกสร้างมาเพื่อข้าให้ดีที่สุดนะสินะฟ้าลิขิตแล้วให้ข้าไม่สามารถเป็นผู้หญิงธรรมดาได้ นางรำพึงเบาๆกับตัวเอง

เซี่ยหลิงเฟยนางรีบอาบน้ำ ชำระร่างกายแต่งตัวเพื่อที่จะเข้าร่วมประชุมที่ห้องโถงใหญ่ ของตำนานเทพฟางเต๋อในช่วงสายๆ นอกจากจะเป็นผู้นำของเผ่ามารแล้วนาง

ยังเป็นผู้ ปกครองที่แท้จริง ของตำหนัก สวรรค์ทางทิศเหนือ ตำแหน่งที่ใครๆนั้นก็ใฝ่ฝันอยากจะเป็นมาก

มาย

… ความยิ่งใหญ่ ที่นางนั้นต้องแลกมาด้วยความรู้สึก จิตใจ และความสุขในชีวิตทั้งหมด….. 

จบตอนที่ 12.ขอบคุณที่ติดตามอ่านนะค่ะ