ต้นไม้ที่คนโบราณห้ามปลูกในบ้านเด็ดขาด

ตามความเชื่อของคนไทยสมัยโบราณ มีต้นไม้หลายชนิดที่ควรหลีกเลี่ยงการปลูกไว้ในบริเวณบ้าน โดยส่วนใหญ่มักมีความหมายแฝงถึงชื่อที่ไม่เป็นมงคล หรือลักษณะทางกายภาพที่อาจส่งผลเสียต่อตัวบ้าน ดังนี้
1. ต้นไม้ที่มีชื่อเป็นอัปมงคล
คนโบราณถือเรื่อง "ชื่อ" เป็นสำคัญ เพราะเชื่อว่าชื่อจะส่งผลต่อชะตาชีวิตของผู้อยู่อาศัย
ต้นระกำ: ชื่อสื่อถึงความทุกข์ระกำลำบาก

ต้นโศก:เดิมชื่อ "อโศก" (ไม่มีความโศก) แต่คนมักจำสลับและตัดเหลือเพียง "โศก" ซึ่งฟังดูเศร้าหมอง

ต้นรัก: แม้จะฟังดูดี แต่โบราณเชื่อว่าจะทำให้เกิดปัญหาเรื่องความรัก วุ่นวายใจ หรือ "รักซ้อน"

ต้นชวนชม:มีความเชื่อว่าอาจดึงดูดเรื่องชู้สาวมาสู่คนในบ้าน (แต่ปัจจุบันนิยมปลูกเพราะสีสันสวยงาม)

 2. ต้นไม้ที่เกี่ยวข้องกับวัดหรือความตาย
ต้นลั่นทม (ลีลาวดี):ในอดีตชื่อ "ลั่นทม" ไปพ้องกับคำว่า "ระทม" และมักปลูกตามวัดหรือป่าช้า ปัจจุบันเปลี่ยนชื่อเป็นลีลาวดีทำให้ความเชื่อนี้ลดน้อยลงไปมาก

ต้นตะเคียน:เชื่อว่าเป็นที่สิงสถิตของรุกขเทวดาหรือนางไม้ที่มีอำนาจ ไม่ควรนำมาปลูกในบ้านเพราะอาจดูแลไม่เหมาะสมจนเกิดโทษ

ต้นโพธิ์ ต้นไทร: เป็นต้นไม้ศักดิ์สิทธิ์ที่ควรอยู่ในวัด อีกทั้งมีรากที่ชอนไชทำลายโครงสร้างบ้านได้

3. ต้นไม้ที่มีลักษณะ

ต้นงิ้ว:นอกจากความเชื่อเรื่องการผิดลูกผิดเมียแล้ว ต้นงิ้วยังมีหนามแหลมคมที่เป็นอันตรายต่อคนในบ้าน

ต้นไม้ที่มีหนามแหลม (ยกเว้นบางชนิด): เชื่อว่าจะทำให้คนในบ้านขัดแย้งกัน หรือมีอุปสรรคทิ่มแทงชีวิต

มุมมองในปัจจุบัน
หากมองด้วยเหตุผลทางวิทยาศาสตร์และสภาพแวดล้อม:
ราก:ต้นไม้อย่างต้นหูกระจง หรือต้นไทร มีรากที่แข็งแรงมากและแผ่กว้าง หากปลูกใกล้บ้านจะทำให้ฐานรากหรือรั้วพังได้

ยางและละออง: ต้นไม้บางชนิดมีต้นที่มีพิษ หรือมียางที่ทำให้ผิวระคายเคือง

การดูแล: ต้นไม้ขนาดใหญ่เกินไปอาจบังแสงแดดจนบ้านชื้น หรือกิ่งก้านอาจหักลงมาทับหลังคาในช่วงหน้าฝน

เกร็ดเล็กน้อย:หากชอบต้นไม้เหล่านั้นจริงๆ แต่กังวลเรื่องชื่อ แนะนำให้แก้เคล็ดด้วยการปลูกไว้นอกรั้วบ้าน หรือเลือกสายพันธุ์ที่มีการพัฒนาชื่อให้เป็นมงคลแล้ว