5 ส่วนของพืชใกล้ตัวที่กินได้ แต่หลายคนมักเผลอทิ้งไป

ผักบางอย่างที่เราเคยตัดทิ้ง อาจเป็นวัตถุดิบพื้นบ้านที่เอาไปทำกับข้าวได้จริง ตั้งแต่ไส้ต้นกล้วย ใบมันเทศ ไปจนถึงหัวถั่วพู เพียงแต่หลายเมนูเป็นอาหารท้องถิ่นที่ไม่ได้เห็นบ่อยในชีวิตประจำวัน

เรื่องนี้ทำให้เวลาซื้อผักหรือเห็นพืชบางชนิดในครัว ต้องมองใหม่อีกนิด เพราะส่วนที่ไม่คุ้นตาไม่ได้แปลว่ากินไม่ได้เสมอไป สิ่งสำคัญคือรู้ว่าส่วนไหนใช้ได้ และบางชนิดต้องทำให้สุกหรือจัดการยางให้ถูกวิธีก่อนนำมาปรุงอาหาร

1. ไส้อ่อนต้นกล้วยน้ำหว้า

กล้วยน้ำหว้าเป็นพืชที่คนไทยคุ้นมาก ส่วนที่หลายคนนึกถึงก่อนคือผลกล้วยและหัวปลี แต่ไส้อ่อนในลำต้นก็นำมาทำอาหารได้เช่นกัน

ในครัวพื้นบ้าน ไส้ต้นกล้วยมักถูกนำไปทำแกงส้ม หรือใส่ในน้ำยาขนมจีน ให้เนื้อสัมผัสที่ต่างจากผักทั่วไป เป็นวัตถุดิบที่ดูธรรมดา แต่ช่วยเพิ่มความเป็นอาหารบ้าน ๆ ได้ชัด

จุดที่ควรจำคือไม่ใช่ทุกส่วนของต้นกล้วยจะถูกใช้เหมือนกัน ควรเลือกส่วนอ่อนที่เหมาะกับการปรุงอาหาร และล้างทำความสะอาดให้ดี

2. ใบอ่อนมันเทศ

มันเทศไม่ได้มีดีแค่หัว ใบอ่อนของมันเทศก็กินได้ และนำไปทำเมนูง่าย ๆ ได้หลายแบบ ทั้งลวก ผัดน้ำมัน กินกับน้ำพริก หรือใส่แกง

รสชาติของใบมันเทศออกแนวผักพื้นบ้าน มีความมันเล็กน้อยและไม่ขม จึงเหมาะกับคนที่ชอบผักลวกหรือผักแนมจานน้ำพริก

ถ้าเจอใบอ่อนสด ๆ และมั่นใจว่าเป็นมันเทศที่ใช้ทำอาหารได้ การนำมาลวกหรือผัดให้สุกก่อนกินจะเป็นวิธีที่ปลอดภัยและคุ้นเคยที่สุด

3. ก้านและใบอ่อนของต้นเผือก

เผือกเป็นพืชที่คนส่วนใหญ่รู้จักจากส่วนหัว แต่ก้านหรือใบอ่อนบางส่วนก็นำไปทำอาหารได้ เช่น แกงส้ม แกงคั่ว หรือเมนูใส่กะทิ

แต่เผือกต้องระวังมากกว่าพืชอื่นในรายการนี้ เพราะมียางที่ทำให้คันได้ หากเตรียมไม่ดีอาจทำให้กินแล้วระคายปากหรือคันคอ

วิธีที่ควรทำคือปอกและต้มทิ้งน้ำก่อนสัก 2 น้ำ เพื่อช่วยลดปัญหายางของต้นเผือก เมนูจากเผือกจึงไม่ใช่แค่เรื่องรสชาติ แต่เป็นเรื่องการเตรียมวัตถุดิบให้ถูกด้วย

4. ใบหัวไชเท้า

เวลาซื้อหัวไชเท้า บางครั้งจะมีใบติดมาด้วย หลายคนตัดทิ้งทันทีเพราะคิดว่ากินได้แค่ส่วนหัว แต่ใบหัวไชเท้าก็นำมาทำอาหารได้

ใบสามารถนำไปแกงส้ม ผัด หรือต้มจิ้มน้ำพริกได้ตามสไตล์ผักพื้นบ้าน เหมาะกับคนที่อยากใช้วัตถุดิบให้คุ้มขึ้นและลดของเหลือในครัว

ครั้งหน้าถ้าเจอหัวไชเท้าที่มี

5. หัวถั่วพู

ถั่วพูเป็นผักที่หลายคนคุ้นกับฝักสีเขียว แต่พืชชนิดนี้ยังมีหัวอยู่ใต้ดิน ซึ่งเป็นอีกส่วนที่กินได้และคนทั่วไปอาจไม่ค่อยรู้

หัวถั่วพูมีสีขาว ลักษณะคล้ายมัน สามารถนำไปต้ม หรือนึ่งได้ เมื่อสุกแล้วเนื้อจะออกเหนียวหนึบและมีรสหวานเล็กน้อย

ความพิเศษของหัวถั่วพูคือเป็นวัตถุดิบที่ไม่ได้เจอบ่อยเท่าฝักถั่วพู จึงอาจพบในบางพื้นที่หรือบางเมนูพื้นบ้านมากกว่าในตลาดทั่วไป

สิ่งที่น่าจำจากพืชเหล่านี้คือ ของที่ดูเหมือนเศษผักในสายตาคนหนึ่ง อาจเป็นวัตถุดิบทำอาหารของอีกบ้านหนึ่ง แต่ก่อนนำมากินควรรู้ให้ชัดว่าเป็นพืชชนิดใด ส่วนไหนกินได้ และต้องเตรียมอย่างไร โดยเฉพาะพืชที่มียางหรือทำให้คันได้

ครัวไทยมีวัตถุดิบซ่อนอยู่มากกว่าที่คิด บางอย่างไม่ได้ต้องหรูหรือแพง แค่รู้จักใช้ให้ถูกส่วน ก็เปลี่ยนของที่เกือบถูกทิ้งให้กลายเป็นเมนูบนโต๊ะอาหารได้แล้ว