ประเทศที่ไม่มีอินเทอร์เน็ตและไม่มีตู้ ATM

ประเทศที่ไม่มีอินเทอร์เน็ตและไม่มีตู้ ATM

ในยุคที่โลกเชื่อมต่อกันด้วยอินเทอร์เน็ตและระบบการเงินดิจิทัลแทบทุกมุมโลก หลายคนอาจคิดว่า “อินเทอร์เน็ต” และ “ตู้ ATM” คือสิ่งพื้นฐานที่ทุกประเทศต้องมี แต่ความจริงแล้ว ยังมีบางประเทศที่การเข้าถึงเทคโนโลยีเหล่านี้เป็นเรื่องยาก หรือมีใช้อย่างจำกัดมาก จนถูกมองว่าเป็นประเทศที่แทบไม่เชื่อมต่อกับโลกภายนอก ทั้งจากปัจจัยด้านการเมือง เศรษฐกิจ สงคราม และสภาพภูมิประเทศ บางแห่งประชาชนยังใช้ชีวิตแบบดั้งเดิม พึ่งพาเงินสด และแทบไม่สามารถเข้าถึงอินเทอร์เน็ตสากลได้เหมือนประเทศอื่น ๆ

บนโลกยุคใหม่

ปัจจุบันแทบไม่มีประเทศไหนในโลกที่ “ไม่มีอินเทอร์เน็ตและไม่มีตู้ ATM เลย” แบบสมบูรณ์ 100% แต่มีบางประเทศที่การเข้าถึงอินเทอร์เน็ตและระบบธนาคารยังจำกัดมาก จนถูกมองว่า “แทบไม่เชื่อมต่อโลกภายนอก” เช่น

1. North Korea

ประเทศที่ถูกพูดถึงมากที่สุดในเรื่องนี้ เพราะประชาชนทั่วไปแทบไม่สามารถใช้อินเทอร์เน็ตสากลได้ รัฐมีเครือข่ายภายในประเทศของตัวเองชื่อ “Kwangmyong” ที่ใช้แทนอินเทอร์เน็ตโลก ส่วนตู้ ATM ก็มีน้อยมากและไม่ได้ใช้งานแพร่หลายเหมือนประเทศทั่วไป ระบบการเงินยังถูกควบคุมอย่างเข้มงวด

2. Eritrea

ประเทศในทวีปแอฟริกาที่มีอัตราการเข้าถึงอินเทอร์เน็ตต่ำที่สุดแห่งหนึ่งของโลก หลายพื้นที่ยังไม่มีโครงสร้างพื้นฐานด้านดิจิทัล และตู้ ATM มีน้อยมากจนคนส่วนใหญ่ยังใช้เงินสดเป็นหลัก

3. Tuvalu

ประเทศเกาะเล็ก ๆ ในมหาสมุทรแปซิฟิก ที่อินเทอร์เน็ตเคยช้ามากและเข้าถึงยาก แม้ปัจจุบันเริ่มพัฒนามากขึ้น แต่ระบบธนาคารและ ATM ยังมีจำกัดเมื่อเทียบกับประเทศใหญ่

4. South Sudan

หลายพื้นที่ยังขาดไฟฟ้า อินเทอร์เน็ต และบริการทางการเงินสมัยใหม่ ทำให้ ATM มีน้อยมาก โดยเฉพาะในพื้นที่ชนบท

5. Afghanistan

หลังสงครามและปัญหาทางการเมือง ระบบอินเทอร์เน็ตและธนาคารในหลายพื้นที่ยังไม่เสถียร บางเมืองมี ATM แต่ใช้งานได้จำกัด และประชาชนจำนวนมากยังพึ่งเงินสด

สิ่งที่น่าสนใจคือ หลายประเทศเหล่านี้ไม่ได้ “ไม่มีเทคโนโลยีเลย” แต่เกิดจากปัจจัยอย่าง

การเมืองและการควบคุมของรัฐ

ความยากจนและโครงสร้างพื้นฐานไม่พัฒนา

พื้นที่ห่างไกลหรือเป็นเกาะเล็ก

สงครามและความไม่สงบภายในประเทศ

ดังนั้นในโลกยุคปัจจุบัน คำว่า “ไม่มีอินเทอร์เน็ต ไม่มี ATM” มักหมายถึง “เข้าถึงได้ยากมาก” มากกว่าจะไม่มีอยู่เลย