9 ปีที่หายไป วันนี้เรากลับมาเจอกันในฐานะคนแปลกหน้าที่ทำความรู้จักกันใหม่

สวัสดีครับทุกคน... วันนี้ผมมีเรื่องที่อัดอั้นอยู่ในใจมานาน อยากจะมาแชร์หรืออาจจะเรียกว่ามาหาที่ระบายก็ได้ครับ เพราะผมพูดเรื่องนี้กับใครรอบตัวไม่ได้เลย

​เรื่องมันเริ่มจากเมื่อวานครับ ผมไปพบคู่ค้าธุรกิจรายใหม่เพื่อคุยโปรเจกต์สำคัญที่คาเฟ่แห่งหนึ่ง ผมนั่งรออยู่สักพัก จนกระทั่งประตูร้านเปิดออก... วินาทีที่ผู้หญิงคนนั้นเดินเข้ามา โลกของผมมันเหมือนหยุดหมุนไปเลยครับ

​เธอคือ เกล (นามสมมติ) คนที่หายไปจากชีวิตผมเมื่อ 9 ปีก่อน หายไปแบบไม่ลา หายไปแบบที่ผมพยายามตามหาเท่าไหร่ก็เจอแต่ทางตัน

​ผมจำได้ว่าตอนนั้นผมลุกขึ้นยืนด้วยความตกใจ ปากกำลังจะตะโกนเรียกชื่อเธอ แต่สิ่งที่ได้รับกลับมาคือสายตาที่ว่างเปล่า... ว่างเปล่าจนน่าใจหาย เธอเดินเข้ามาหา ยื่นมือมาให้ผมเช็กแฮนด์แล้วพูดด้วยน้ำเสียงราบเรียบว่า

​"สวัสดีค่ะ ฉันเป็นตัวแทนจากบริษัท... ยินดีที่ได้รู้จักคะ"

​คำว่า ยินดีที่ได้รู้จัก​ มันเหมือนตบหน้าผมกลางสี่แยกเลยครับ ทั้งที่เมื่อก่อนเราเคยสนิทกันยิ่งกว่าใคร เคยใช้ชีวิตอยู่ด้วยกัน แต่ตอนนี้เธอกลับทำเหมือนผมเป็นแค่คนแปลกหน้าที่เพิ่งเคยเห็นหน้ากันครั้งแรก

​ย้อนกลับไป 9 ปีที่แล้ว... ยอมรับครับว่าตอนนั้นผมมันแย่ ผมยังเด็ก ใช้อารมณ์เป็นที่ตั้ง วันสุดท้ายที่เจอกัน ผมจำได้ว่าผมตวาดใส่เธอแรงมากด้วยเรื่องไม่เป็นเรื่อง ผมไล่เธอไปให้พ้นหน้า... โดยที่ไม่รู้เลยว่านั่นจะเป็นครั้งสุดท้ายที่ผมได้เห็นหน้าเธอ

​หลังจากวันนั้นเกลหายไปเลยครับ ปิดทุกช่องทางการติดต่อ ผมพยายามสืบหา ทั้งไปหาที่บ้านเก่า ถามเพื่อนสนิทของเธอที่ชื่อ มะลิ (นามสมมติ) แต่ทุกคนกลับทำเหมือนนัดกันมา มะลิบอกแค่ว่า "เกลไม่อยากเจอแกอีก" แล้วหลังจากนั้นประวัติของเกลก็เหมือนถูกลบหายไปจากโลกโซเชียล สืบไปทางไหนก็เจอแต่กำแพง

​จนมาถึงวันนี้ วันที่เธอกลับมานั่งตรงหน้าผมในมาดนักธุรกิจที่เก่งกาจและเยือกเย็น

เราคุยงานกันอยู่ 2 ชั่วโมง ผมพยายามแทรกเรื่องในอดีต พยายามถามว่า

"ช่วงที่หายไป เป็นยังไงบ้าง?"

แต่เธอกลับตอบสั้นๆ แค่ว่า

"เรามาคุยเรื่องงานกันต่อดีกว่าค่ะ เรื่องส่วนตัวของฉันคงไม่สำคัญกับโปรเจกต์นี้เท่าไหร่"

​ใจผมมันสั่นไปหมดครับ ผมสัมผัสได้ว่าภายใต้ใบหน้าที่นิ่งเฉยนั้น มันมีกำแพงสูงลิบที่เธอสร้างไว้ป้องกันผมโดยเฉพาะ และสิ่งที่ทำให้ผมคาใจที่สุดคือ... ผมแอบเห็นรูปหน้าจอโทรศัพท์ของเธอเป็นรูปเด็กผู้ชายตัวเล็กๆ คนหนึ่ง ซึ่งผมรู้สึกว่ามีส่วนคล้ายผมอย่างน่าประหลาด

​แต่พอผมจะถาม เธอก็เก็บโทรศัพท์ลงกระเป๋าทันที

​ตอนนี้ผมมืดแปดด้านครับ ใจหนึ่งก็อยากจะขุดคุยความจริงให้รู้เรื่อง แต่อีกใจก็กลัวว่าถ้าผมพังกำแพงนี้เข้าไป ผมอาจจะเสียเธอไปถาวรอีกครั้ง

​ถ้าเป็นทุกคน... จะทำยังไงครับ? จะทำความรู้จักกันใหม่ในฐานะคนแปลกหน้าตามที่เธอต้องการ หรือจะสืบหาความจริงที่เธอซ่อนไว้ตลอด 9 ปีนี้ให้ได้?

​เดี๋ยวถ้ามีคนสนใจ ผมจะมาต่อ Part 2 เรื่องราวในอดีตที่เราเคยมีด้วยกันนะครับ...