ยุคมืดของหญิงสาว เมื่อ “ความตาย” คือทางรอดเดียวในบททดสอบแม่มดสุดวิปริต

ยุโรปช่วงศตวรรษที่ 15-17 คือฝันร้ายของผู้หญิงที่ "แตกต่าง" ครับ แค่คุณเป็นหญิงหม้ายที่มีสมบัติ เป็นคนแก่ที่ชอบเก็บตัว หรือแค่มีไฝในจุดที่คนอื่นไม่เห็น คุณก็เสี่ยงถูกตราหน้าว่าเป็นแม่มดได้ง่ายๆ และที่ตลกร้ายคือ บทพิสูจน์ความบริสุทธิ์ในสมัยนั้นถูกออกแบบมาเพื่อฆ่าคุณทิ้งตั้งแต่ต้น

ต้นตอของความบ้าคลั่งนี้ส่วนหนึ่งมาจากหนังสือ Malleus Maleficarum หรือ "ค้อนปราบแม่มด" คู่มืออาถรรพ์ที่ทำให้คนยุคนั้นเชื่อตรรกะประหลาดๆ ในการตัดสินชีวิตคน

ชั่งน้ำหนักแข่งกับคัมภีร์ หนึ่งในวิธีที่ฟังดูเพี้ยนที่สุด คือการจับผู้ถูกกล่าวหาไปขึ้นตาชั่งเพื่อเทียบน้ำหนักกับคัมภีร์ไบเบิลเล่มยักษ์ครับ พวกเขาเชื่อว่าถ้าใครเป็นแม่มด ตัวจะเบากว่าปกติเพราะต้องเบาพอจะขี่ไม้กวาดได้ ฟังดูเหมือนจะรอดง่ายนะครับ แต่ในความเป็นจริงเจ้าหน้าที่มักจะมีลูกเล่นโกงน้ำหนักบนตาชั่งเพื่อให้คุณ "ผิด" อยู่ดีถ้าเขาต้องการ

รอยตำหนิและเข็มลวงตา ใครที่มีปาน ไฝ หรือแผลเป็น จะถูกโยงว่าเป็น "เครื่องหมายซาตาน" ที่ใช้เลี้ยงปีศาจรับใช้ นักล่าแม่มดจะใช้เข็มแทงลงไปตรงๆ ถ้าเลือดไม่ไม่ออกนั่นคือหลักฐานมัดตัว แต่เบื้องหลังความศักดิ์สิทธิ์นี้คือทริคสกปรกครับ นักล่าแม่มดบางคนใช้ "เข็มสปริง" ที่หดหายเข้าไปในด้ามได้เวลาแทงลงบนผิวหนัง เพื่อปั้นหลักฐานปลอมไปแลกกับเงินรางวัลค่าหัว

การถ่วงน้ำ: ทางเลือกที่ไม่มีคำว่ารอด นี่คือบททดสอบที่มัดมือมัดเท้าเหยื่อแล้วโยนลงน้ำโดยไม่มีทางสู้

• ถ้าตัวคุณ "ลอย" น้ำถือว่าคุณเป็นแม่มด เพราะน้ำบริสุทธิ์ปฏิเสธคนบาป ผลคือต้องโดนลากไปเผาทั้งเป็น

• ถ้าตัวคุณ "จม" น้ำถือว่าคุณบริสุทธิ์... แต่ส่วนใหญ่กว่าจะงมร่างขึ้นมาได้ เหยื่อก็ขาดใจตายไปตั้งแต่น้ำแรกแล้วครับ

ความตายในยุคนั้นกลายเป็นธุรกิจที่ทำกำไรมหาศาลให้กับนักล่าแม่มดอาชีพอย่าง Matthew Hopkins ที่เดินสายกวาดล้างเพื่อรับเงินรางวัล บทเรียนราคาแพงจากโศกนาฏกรรมนี้ย้ำให้เราเห็นว่า เมื่อไหร่ที่ความงมงายและผลประโยชน์อยู่เหนือความยุติธรรม คนบริสุทธิ์จะกลายเป็นเหยื่อเสมอ โดยที่ไม่ต้องมีเวทมนตร์จริงๆ เลยแม้แต่น้อย