ทำไม? ต้องเป็น "สะใภ้ลาว เขยลาว"

              หากจัดลำดับ เมืองพี่เมืองน้องกันแล้ว ประเทศลาว ถือได้ว่ามีความสนิทสนม เป็นเมืองพี่เมืองน้องที่ควรจะได้รับการกล่าวถึงมากที่สุด ในละแวกบ้านใกล้ เรือนเคียง

              ปัจจุบัน มีผู้อยู่อาศัยจากประเทศลาวเข้ามาใช้ชีวิตในเมืองไทยมากมาย และที่สำคัญ ลงหลักปักฐานที่ประเทศเราก็เยอะ  เรียกได้ว่า ผูกพันกันเป็นสายใย เชื่อมความสัมพันธ์ให้แน่นแฟ้น ทั้งหญิงจากประเทศลาว "สะใภ้ลาว" หรือชายลาว "เขยลาว" คือชาวลาวที่เข้ามาแต่งงานกับคนไทย และย้ายมาใช้ชีวิตอยู่ในประเทศไทยนั่นเอง

               การดำรงชีวิตที่ดูเรียบง่าย คล้ายๆ กัน บ้านเมืองมีความสงบร่มเย็น ผู้คนแนวภาคตะวันออกเฉียงเหนือ หรือ ภาคอีสาน ที่มีพรมแดนติดกับประเทศลาว ตามแนวฝั่งแม่น้ำโขง ได้แก่ นครพนม มุกดาหาร อุบลราชธานี หนองคาย และบึงกาฬ ซึ่งเป็นพื้นที่ที่มีการเดินทาง ไปมา มีการติดต่อค้าขาย และมีความความสัมพันธ์ระหว่างผู้คนสองฝั่งแม่น้ำโขงมาอย่างยาวนานมากๆ

               จากแหล่งข้อมูลของ สำนักบริหารการทะเบียน กรมการปกครอง (ข้อมูลสถิติการจดทะเบียนสมรสในประเทศไทย) จังหวัดหนองคายและนครพนม มีการพูดถึงกันอยู่บ่อยๆ ว่าผู้คนในโซนนี้ มีการแต่งงานระหว่างคนไทยกับคนลาวจำนวนมาก มีการผ่านเข้าแดนด้วยความสะดวกสบาย เนื่องจากเป็นจังหวัดชายแดนสำคัญที่มี ทั้งสะพานมิตรภาพไทย–ลาว ภาษาของผู้คนทั้งสองฝั่งมีภาษา วัฒนธรรม และวิถีชีวิตที่คล้ายคลึงกันอย่างมาก จนบางครั้งแทบแยกไม่ออกว่าใครเป็นคนไทยหรือคนลาว

               ส่วนจังหวัดใหญ่ของทางภาคอีสาน ได้แก่ ขอนแก่น อุดรธานี หรือ อุบลราชธานี ก็ถือได้ว่า เป็นพื้นที่ที่มีการจดทะเบียนสมรสจำนวนมากเช่นเดียวกัน โดยอ้างอิงข้อมูล จากสำนักบริหารการทะเบียน กรมการปกครอง ระบุว่า จังหวัดในภาคอีสานหลายจังหวัดติดอันดับพื้นที่ที่มีจำนวนคู่สมรสสูงของประเทศ เช่น ขอนแก่น อุบลราชธานี และนครราชสีมาด้วย ซึ่งสะท้อนถึงโครงสร้างประชากรและการแต่งงานที่เกิดขึ้นจำนวนมากในภูมิภาคนี้ 

               ความใกล้ชิด ทางด้านภาษา วัฒนธรรม และเครือญาติ ประเพณี อาหาร แทบจะแยกไม่ออกเลยว่าเป็นของใคร ซึ่งมีความคล้ายคลึงกันมากๆ การใช้วิถีชีวิตริมน้ำโขง ซึ่งมองเห็นฝั่งตรงข้าม ของเพื่อนบ้านไปพร้อมๆ กัน เมื่อเดินทางไปมาหาสู่กัน การเปิดด่านบริเวณชายแดน หลายสิบปีก่อน เป็นอีกปัจจัยที่ผู้คนทั้ง 2 ประเทศ ได้พบปะแลกเปลี่ยน และมีการเชื่อมความสัมพันธ์ให้แน่นแฟ้น ก็ย่อมเกินสัมพันธภาพที่งดงามได้อย่างในปัจจุบัน

             ด้วยเหตุนี้เอง ยังสะท้อนให้เห็นถึงมิตรภาพ ความเชื่อมโยงของผู้คนในบริเวณลุ่มแม่น้ำโขง ที่มีมายาวนาน และมีมาก่อนที่จะมีเส้นแบ่งประเทศเสียอีก คนอีสานกับคนลาวนั้น มีความใกล้ชิดกันทั้งวัฒนธรรม วิถีชีวิต และภาษา จนมีคำว่า "พี่น้องสองฝั่งโขง" เป็นความจริงที่เห็นได้ในชีวิตประจำวันของผู้คนจำนวนมาก ไม่ได้เป็นเพียงคำพูดเชิงสัญลักษณ์ แต่เปรียบเสมือนสายสัมพันธ์ทางวัฒนธรรม ที่มีการเชื่อมโยงจากผู้คน ในถิ่นฐานนี้มาอย่างยาวนาน