10 จังหวัดประชากรมากสุดปี 2568 อีสานครองครึ่งกระดาน

ทะเบียนราษฎรของกรมการปกครอง ณ สิ้นปี 2568 ระบุประชากรไทยรวม 65,809,011 คน แต่กระจายไม่เท่ากัน 10 จังหวัดในรายการนี้กินสัดส่วนใหญ่ของฐานประชากรทั้งประเทศ ตัวเลขนับจากทะเบียนบ้าน ไม่ใช่จำนวนคนอยู่อาศัยจริงในแต่ละวัน บางเมืองอย่างกรุงเทพฯ หรือชลบุรี มีคนใช้ชีวิตจริงมากกว่าทะเบียน เพราะคนต่างจังหวัดเข้ามาทำงานและเรียนโดยไม่ย้ายทะเบียน

6 ใน 10 จังหวัดอยู่ในภาคอีสาน บอกได้ว่าฐานประชากรเชิงครอบครัวและชุมชนเดิมในภูมิภาคนี้กระจายตัวกว้างกว่าภาคอื่น

1. กรุงเทพมหานคร 5,422,568 คน อันดับ 1 ทิ้งห่างอันดับ 2 มากกว่าเท่าตัว เพราะเป็นศูนย์รวมงาน การศึกษา โรงพยาบาล และบริการรัฐ ตัวเลขทะเบียนยังต่ำกว่าจำนวนคนใช้ชีวิตจริงในเมือง คนเช่าห้อง คนทำงาน และนักศึกษาที่ไม่ย้ายทะเบียนคือกลุ่มที่ตัวเลขทางการจับไม่ได้
   
   
2. นครราชสีมา 2,613,132 คน ฐานประชากรใหญ่สุดของอีสาน ด้วยพื้นที่กว้างและบทบาทเป็นประตูสู่อีสานตอนล่าง สำหรับคนมองทำเลค้าขายภูมิภาค โคราชมีทั้งคนท้องถิ่น นักศึกษา คนทำงาน และผู้เดินทางผ่านในจำนวนที่หาได้ยากจากจังหวัดอื่น
   
   
3. อุบลราชธานี 1,865,501 คน เมืองหลักฝั่งตะวันออกของอีสาน มีมหาวิทยาลัย โรงพยาบาลใหญ่ และการค้าชายแดน ฐานประชากรเกือบ 1.9 ล้านคนคือตลาดครอบครัว เด็กนักเรียน และผู้สูงอายุในวงกว้าง ไม่ใช่แค่ตลาดท่องเที่ยวหรืออุตสาหกรรมแบบที่หลายคนคุ้นชิน
   
   
4. เชียงใหม่ 1,798,588 คน ตัวเลขทะเบียนสูง แต่คนใช้ชีวิตจริงซับซ้อนกว่า เพราะมีนักศึกษา คนทำงาน นักท่องเที่ยวระยะยาว และชาวต่างชาติบางส่วน ทำเลในเชียงใหม่ก็ไม่เหมือนกัน นิมมาน เมืองเก่า แม่ริม และสันทรายให้ภาพตลาดคนละแบบ
   
   
5. ขอนแก่น 1,785,462 คน ตามหลังเชียงใหม่แค่ราว 13,000 คน เด่นเรื่องการศึกษา การแพทย์ และศูนย์ประชุมระดับภูมิภาค ใช้ตัวเลขนี้ประเมินขนาดตลาดเบื้องต้นได้ดีสำหรับสินค้าเด็ก ผู้สูงอายุ การศึกษาเสริม หรือบริการสุขภาพ
   
   
6. ชลบุรี 1,618,485 คน แตกต่างจากจังหวัดอื่นในรายการ เพราะมีอุตสาหกรรม นิคม และเมืองท่องเที่ยวอยู่ในจังหวัดเดียว พัทยา ศรีราชา และแหลมฉบัง ดึงแรงงานย้ายถิ่นจำนวนมากที่ไม่ได้อยู่ในทะเบียน คนวางแผนธุรกิจที่ชลบุรีต้องอ่านตัวเลขประชากรคู่กับจำนวนแรงงานและนักท่องเที่ยว
   
   
7. บุรีรัมย์ 1,570,279 คน อันดับ 7 ที่ผูกชื่อเข้ากับเมืองกีฬาและงานอีเวนต์ใหญ่หลายปีหลัง สนามฟุตบอลและงานเทศกาลพาผู้คนเดินทางเข้าออกเป็นช่วงๆ คอนเทนต์หรือร้านค้าในบุรีรัมย์จึงต้องเลือกระหว่างขายให้คนพื้นที่ตลอดปี กับขายให้คนเดินทางในช่วงอีเวนต์
   
   
8. อุดรธานี 1,556,337 คน เมืองใหญ่ของอีสานตอนบน เป็นจุดรวมโรงพยาบาล ห้าง มหาวิทยาลัย และสถานีขนส่ง คนจากอำเภอและจังหวัดรอบข้างไหลเข้ามาใช้บริการซ้ำๆ ฐานประชากรเกิน 1.5 ล้านจึงเป็นเพียงส่วนหนึ่งของจำนวนคนที่อยู่ในเมืองในแต่ละวัน
   
   
9. นครศรีธรรมราช 1,540,132 คน จังหวัดใหญ่สุดของภาคใต้ในรายการ ฐานประชากรกว้างทั้งชุมชน การศึกษา และเศรษฐกิจท้องถิ่น คอนเทนต์ข่าวภาคใต้ที่มองแค่ภูเก็ตหรือสงขลาจะพลาดผู้อ่านกลุ่มใหญ่ที่อ่านประเด็นครอบครัว สุขภาพ ราคาสินค้า และภัยธรรมชาติ
   
   
10. ศรีสะเกษ 1,452,941 คน ปิดอันดับด้วยภาพที่ต่างจากโคราช ขอนแก่น หรืออุดรธานีในมุมเมืองเศรษฐกิจ จังหวัดประชากรเยอะไม่ได้แปลว่าเป็นเมืองท่องเที่ยวดังเสมอไป หลายชื่อในรายการมีฐานประชากรสูงจากชุมชน เกษตร และเครือญาติที่กระจายตามอำเภอ

ตัวเลขประชากรเป็นแค่ประตูบานแรก ก่อนตัดสินใจเรื่องตลาดหรือคอนเทนต์ในจังหวัดไหน ลองถามต่อว่าคนที่นั่นอยู่จริงหรือแค่มีทะเบียน งานหลักคืออะไร และคนเดินทางเข้าออกมากแค่ไหน อ่านแค่อันดับมักพลาดตลาดใหญ่ที่ไม่ได้อยู่ในกระแส