แม่ของชินจัง

เกิดเมื่อวันที่ 10 ตุลาคม(อายุ 29 ปี) แม่ของชินโนะสุเกะ ฮิมาวาริ และน้องชายไม่ทราบชื่อในอนาคต ภรรยาของฮิโรชิ เป็นแม่บ้าน ชอบใส่กางเกงในสีสันฉูดฉาด ขนหน้าแข้งดก ท้องลาย อ้วน ก้นใหญ่ (ทำให้มีปัญหากับการใส่กางเกงอยู่เป็นประจำ) ใบหน้ามีรอยเหี่ยวย่น (รอยตีนกา) ชอบนอนกลางวัน ทำอาหารไม่เก่ง ท้องผูกบ่อย

จึงทำให้ถูกชินโนะสุเกะนำไปล้อเสมอ นอกจากนั้นยังมีเรื่องอับอายขายหน้าเพื่อนบ้านจากการเล่นกับชินจัง หรือจากการที่ชินจังเอาเรื่องต่าง ๆ ไปเล่าให้คนทั่วไปฟังอยู่ตลอด มีนิสัยขี้เหนียว โมโหง่าย แต่หายเร็ว ในการทำโทษชินโนะสุเกะนั้นมีทั้งเบาถึงหนักเช่น เขกหัวทำให้หัวปูดโน ปั่นหัว (หรือปั่นนรก) หยิกแก้ม หยิกหู

โดยที่หนักที่หนักที่สุดคือ ตีก้น10ทีรวด รักการช็อปปิ้ง ชอบของลดราคา มักใช้เงินไปกับการซื้อของไม่จำเป็น โดยส่วนใหญ่จะเป็นเสื้อผ้าแบรนด์เนม เครื่องมือออกกำลังกาย (ที่ใช้แค่ครั้งสองครั้งก็เลิก) และอาหารลดน้ำหนัก ซึ่งมักจะแอบเอาเงินของบ้านเอาไปซื้อเป็นประจำ ชอบดาราหนุ่มหล่อ ขนาดตอนนอนก็มักจะฝันว่าได้เจอกับหนุ่มหล่อ

มิซาเอะคือคนแรกที่ต้องตื่นนอนก่อนใคร รีบอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้า เดินมาเปิดผ้าม่านรับแสง ปลุกสามีและลูกชายคนโต จัดเตรียมโต๊ะอาหาร กลับไปปลุกชินจังที่งัวเงียไม่ยอมตื่น ลากเข้าห้องน้ำเพื่อล้างหน้า แปรงฟัน และออกมาเก็บที่นอน 

สุดท้ายชินจังมักจะขึ้นรถโรงเรียนไม่ทัน มิซาเอะก็ต้องรีบเก็บของ เตรียมตัวผูกน้องสาวอย่างฮิมาวาริเอาไว้ด้านหลัง ปั่นจักรยานข้ามถนน ขึ้นภูเขา ไปส่งชินจังที่โรงเรียน หรือถ้าวันไหนชินจังขึ้นรถทัน แต่ลืมข้าวกล่องเอาไว้ที่บ้าน ก็มีแม่ที่แสนขี้บ่นคนนี้นี่ล่ะปั่นจักรยานเอาไปส่งให้ถึงที่ 

หลังจากนั้นก็กลับมาซักผ้า เก็บกวาด ถูบ้าน ดูแลลูกสาวคนเล็ก ออกไปจ่ายตลาด ทำงานบ้านทุกอย่าง คอยเตรียมอาหารเย็น เตรียมน้ำอุ่นให้ทุกคนได้อาบ วนเป็นกิจวัตร โดยที่สามีและลูกชายยังมีวันให้หยุดพัก แต่มิซาเอะต้องทำทุกอย่างซ้ำไปซ้ำมาในทุกๆ วันแบบไม่มีวันหยุด 

ถึงแม้จะมีแอบไปงีบหลับจนเลยเวลาและแวะ ‘เมาท์’ กับเพื่อนบ้านนาน 2 ชั่วโมงอยู่บ้าง แต่ก็พูดได้ว่าเธอทำหน้าที่ของตัวเองได้ไม่ขาดตกบกพร่อง และเป็นตัวอย่างที่ดีที่สะท้อนให้เห็นว่าไม่ใช่แค่สามีที่ต้องออกไปทำงานหนัก เพราะภรรยาที่คอยทำหน้าที่อยู่เบื้องหลังก็ต้องทำงานหนักไม่แพ้กัน 

นอกจากนี้มิซาเอะยังเป็นภรรยาและแม่ที่สังเกตรายละเอียดเล็กๆ น้อยๆ ของคนในครอบครัวอยู่ตลอดเวลา วันไหนที่เห็นฮิโรชิกลับมาด้วยท่าทีไม่สบายใจ เธอจะคอยรินเบียร์เย็นๆ ให้เสมอ คอยรับฟังปัญหาด้วยความเข้าใจ (แม้จะโมโหในความไม่เอาไหนของสามีบ้างเป็นบางครั้ง) ปลอบใจทุกคนเวลาร้องไห้ แต่เวลาที่เธอร้องไห้จะไม่ยอมให้ใครเห็น

ถ้าไม่ใช่เรื่องกินขนมช็อกโกบีมากเกินไปหรือคำขอทะลึ่งตึงตังเกินเด็ก จะเห็นว่ามิซาเอะเป็นแม่ที่คอยสนับสนุนชินจังในแทบทุกเรื่อง ทั้งวาดรูป ขี่จักรยาน แสดงละคร เล่นสนุกกับเพื่อนๆ ฯลฯ แม้ชินจังจะดื้อขนาดไหน แต่เธอก็เฝ้ามองการเติบโตอย่างอิสระตามใจฝันของลูกชายคนนี้อยู่เสมอ 

ฉากที่มิซาเอะลงไปงมหาจักรยานที่ตกลงไปในคลองจนดึกดื่น ในขณะที่ชินจังกลับบ้านไปดูหน้ากากแอ็กชันอย่างสบายใจ ยังเป็นฉากที่ทำให้เราน้ำตารื้นทุกครั้งที่นึกถึงการ์ตูนเรื่องนี้   

การดูแลสภาพความเป็นอยู่ทั้งร่างกายและจิตใจของทุกชีวิตในครอบครัวไม่เคยเป็นเรื่องง่าย และมันก็แสดงออกผ่านลักษณะและ ‘ร่องรอย’ บางอย่างที่มิซาเอะไม่อาจฝืน 

ทั้งดวงตาลึกคล้ำจากการพักผ่อนไม่เพียงพอ ความเหี่ยวคล้อยตามส่วนต่างๆ รอยตีนกาที่ชินจังเอามาล้ออยู่เป็นประจำ เสื้อยืดและกางเกงที่ใส่ซ้ำๆ ฯลฯ นั่นจึงเป็นเหตุผลที่ทำให้เธอมักจะบอกคนอื่นว่าอายุ 24-25 ปี เพราะชีวิตของเธอถูกหยุดไว้เท่านั้น ในช่วงที่เธอสวยสะพรั่งและเฉิดฉายประกายของหญิงสาวได้มากที่สุด 

จนกระทั่งหน้าที่ของภรรยาและแม่จะพรากช่วงเวลาอันแสนสดใส พร้อมกับความจริงที่ว่าเธอคือคุณแม่ลูกสองอายุ 29 ปีที่แทบไม่เคยมีเวลาว่างแม้แต่จะออกไปเที่ยวหรือทำในสิ่งที่เธอชอบ 

ที่น่าเศร้ากว่านั้นคือเราแทบไม่มีโอกาสรู้ด้วยซ้ำว่าจริงๆ แล้วมิซาเอะเป็นคนอย่างไร เคยมีความฝันแบบไหน เธอต้องการอะไรมากที่สุด ราวกับตัวละครของมิซาเอะถูกกำหนดมาให้เป็น ‘แม่’ เพียงอย่างเดียวเท่านั้น เรื่องอื่นไม่มีความสำคัญอีกต่อไป

แม้กระทั่งเวลาอยากได้ของบางอย่าง เธอยังไม่มีสิทธิ์ใช้เงินของ ‘ตัวเอง’ ซื้อหามาครอบครอง นอกจากแอบ ‘หัก’ เงินจากค่าอาหารประจำบ้าน เพื่อซื้อเครื่องสำอางหรือเสื้อผ้าราคาแพงเอาไว้ใส่ออกงานสังคมเพื่อไม่ให้สามีและลูกรู้สึกอายที่มีภรรยาและแม่ที่ไม่สวย 

เธอทำงานหนักจนกระทั่งไม่มีเวลาดูแลตัวเอง ต้องหันไปใช้บริการ ‘ยาลดความอ้วน’ อยู่หลายครั้ง รวมทั้งครีมอาบน้ำหรือของใช้แพงๆ ที่เธออยากได้ก็มักจะถูกลูกสุดที่รักทำพังก่อนได้ใช้อยู่เสมอ 

แน่นอนว่าในการ์ตูน เราจะเห็นผู้เขียนอย่าง โยชิโตะ อูซูอิ นำเสนอภาพเหล่านี้ด้วยความขำขันอยู่เสมอ แต่ลึกๆ เราคิดว่านี่คือการใช้อารมณ์ขันฉาบเคลือบประเด็นทางสังคมที่หลายคนมักจะมองข้ามได้อย่างน่าสนใจ 

โดยเฉพาะการใช้เสียงหัวเราะเพื่อให้คนอ่านนึกถึง ‘ใคร’ คนหนึ่ง 

หญิงสาวผมฟู หน้ามัน ที่ก้มหน้าก้มตาทำงานไม่หยุด คอยดุเมื่อเราทำผิด ส่งสติกเกอร์และรูปภาพ ‘สวัสดีทุกวัน’ มาให้ในตอนเช้า คอยโทรมาว่ามีเงินพอใช้หรือเปล่า 

หญิงสาวที่ทำให้เรานึกไม่ออกจริงๆ ว่าถ้าขาดเธอไปสักคนแล้วชีวิตทุกวันนี้จะเป็นอย่างไร  เหมือนที่ฮิโรชิผู้เป็นสามีเคยพูดเอาไว้ว่า “ถ้าขาดมิซาเอะไปสักคน ชีวิตพวกเราก็คงจะทำอะไรไม่ได้สักอย่างเลย”

• ให้เสียงพากย์ญี่ปุ่นโดย มิคิ นาราฮาชิ
• ให้เสียงพากย์ไทยโดย วิภาดา จตุยศพร (EVS,วีดีโอสแควร์,DEX), จุฑามาศ ชวนเจริญ (ช่อง3), อิสรีย์ พงษ์แก้ว (ทีมช่อมะกอก) และ นัยนา ทิพย์ศรี (ปัจจุบัน)