ทำไม.."นกเเร้ง"..ถึงต้องหัวล้าน?

สัปเหร่อแห่งท้องฟ้า: ทำไม "นกแร้ง" ถึงต้องหัวล้าน?

        เวลาเห็นนกแร้ง หลายคนมักจะนึกถึงนกตัวใหญ่ๆ หน้าตาน่าเกลียด ชอบมารอซ้ำเติมสัตว์ที่ใกล้ตาย แต่จริงๆ แล้วความน่าเกลียดที่เราเห็น โดยเฉพาะ "หัวที่ล้านเลี่ยน" ของมันเนี่ย คือสุดยอดการออกแบบของธรรมชาติที่ทำให้มันเป็นเทศบาลประจำป่าที่เจ๋งที่สุดเลย

เหตุผลที่ต้องยอมหัวล้าน

        ที่มันไม่มีขนบนหัวและคอ ไม่ใช่เพราะมันแก่หรือขี้โมโห แต่มันคือเรื่องของปากท้องล้วนๆ:

• เน้นความสะอาด: ลองนึกภาพเวลาแร้งกินซากสัตว์ที่ตายเน่า มันไม่ได้แค่จิกกินข้างนอก แต่มันต้อง "มุดหัว" เข้าไปข้างในท้องสัตว์เพื่อกินตับไตไส้พุง ถ้ามันมีขนหัวสวยๆ เลือดกับน้ำหนองคงติดกรังจนเหม็นเน่าและเป็นแหล่งสะสมเชื้อโรค การที่หัวล้านทำให้มันทำความสะอาดง่าย แค่ไปตากแดดให้รังสี UV ฆ่าเชื้อ หรือถูๆ ไถๆ กับหินก็สะอาดแล้ว

• เครื่องปรับอากาศส่วนตัว: หัวและคอที่ล้านๆ มีเส้นเลือดเยอะมาก เวลาอากาศร้อนมันจะยืดคอออกยาวๆ ให้ลมโกรกระบายความร้อน แต่พอหนาวหรือบินขึ้นไปสูงๆ มันก็จะหดคอซุกเข้ากับขนตรงบ่าเหมือนเราใส่เสื้อคอเต่า เพื่อรักษาความอบอุ่นให้ร่างกาย

• บอกอารมณ์ให้เพื่อนรู้: ผิวหนังตรงหัวแร้งบางชนิดเปลี่ยนสีได้ด้วยนะ เวลาโกรธหรือตื่นเต้นเลือดจะสูบฉีดจนหัวแดงแป๊ด เหมือนเป็นการบอกเพื่อนในฝูงว่า "ตอนนี้พี่เดือดนะ ถอยไปหน่อย"

  

กระเพาะเหล็กและฉี่พิฆาตเชื้อ

นกแร้งคือจุดจบของเชื้อโรคอย่างแท้จริง กระเพาะของมันมีกรดแรงมาก แรงขนาดที่ละลายกระดูกได้ และฆ่าเชื้อโรคร้ายๆ อย่างแอนแทรกซ์หรืออหิวาต์ให้ตายเรียบ แถมมันยังมีนิสัยแปลกอย่างการ "ฉี่ใส่ขาตัวเอง" เพื่อระบายความร้อน และความเปรี้ยวของฉี่มันยังช่วยฆ่าเชื้อโรคที่ติดมาจากการเดินเหยียบซากเน่าๆ ได้อีกด้วย เรียกได้ว่า 2 in 1 เลยทีเดียว

ถ้าโลกนี้ไม่มีแร้ง?

        ถ้าไม่มีพวกมัน ป่าคงเหม็นเน่าและเต็มไปด้วยโรคระบาด เพราะไม่มีใครมาเก็บกวาดซากสัตว์ให้เกลี้ยง แร้งจึงเป็นฮีโร่ที่ยอมทำงานสกปรกที่ไม่มีใครอยากทำ เพื่อให้ธรรมชาติยังสมดุลอยู่ได้ รูปลักษณ์ที่หลายคนมองว่าน่าเกลียด จริงๆ แล้วมันคือชุดทำงานที่สมบูรณ์แบบที่สุดของสัปเหร่อแห่งท้องฟ้าตัวนี้แล้ว