10 มหาวิทยาลัยแข่งขันสูงสุดใน TCAS เลือกพลาดนิดเดียว อาจหลุดทั้งแผน

ทุกปีช่วงสอบเข้า ภาพเดิมจะกลับมาแบบไม่ต้องนัด เด็ก ม.6 นั่งลุ้นคะแนนกันแบบหายใจไม่ทั่วท้อง เพราะรู้ดีว่า "ความต่างไม่กี่คะแนน" อาจเปลี่ยนเส้นทางชีวิตได้ทั้งเส้น ปีการศึกษา 2567 มีผู้สมัครระบบ TCAS รวมกว่า 270,000 คน แต่มีที่นั่งในมหาวิทยาลัยรัฐชั้นนำเพียงไม่กี่หมื่นที่นั่งเท่านั้น การแข่งขันจึงเดือดกว่าที่คนนอกเห็นเยอะ

ระบบ TCAS ของไทยไม่ได้แข่งกับข้อสอบอย่างเดียว แต่แข่งกับ "คนทั้งประเทศ" และยิ่งเลือกมหาวิทยาลัยหรือคณะที่ฮิตมากเท่าไหร่ โอกาสพลาดก็ยิ่งสูงแบบเห็นได้ชัด สิ่งที่ต้องเข้าใจก่อนคือ การแข่งขันจริง ๆ ไม่ได้อยู่ที่ชื่อมหาวิทยาลัย แต่อยู่ที่ "คณะ" มากกว่า มีบางมหาวิทยาลัยที่ภาพรวมแข่งสูงแทบทุกสาย จนกลายเป็นสนามเดือดของเด็กทั้งประเทศ

เริ่มจาก จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ตัวเลือกอันดับต้นของประเทศแทบทุกสาย โดยเฉพาะคณะแพทยศาสตร์ นิเทศศาสตร์ พาณิชยศาสตร์และการบัญชี เศรษฐศาสตร์ และ BBA International คะแนนสูงและจำนวนคนสมัครมหาศาล บางคณะอัตรารับต่อสมัครอยู่ที่ 1 ต่อ 30-50 คน เอาจริง ๆ นะ เด็กที่ได้ 85 คะแนนอาจยังหลุดในบางสาขาด้วยซ้ำ

มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ เด่นด้านนิติศาสตร์ รัฐศาสตร์ เศรษฐศาสตร์ วารสารศาสตร์ และโครงการอินเตอร์อย่าง BBA, BE, EBA ที่คะแนนขยับสูงต่อเนื่องหลายปี โดยเฉพาะ BE (Thammasat Economics) และ BBA ที่คนแย่งกันเข้าเพราะเป็นใบเบิกทางสู่ธนาคารและที่ปรึกษาระดับโลก

มหาวิทยาลัยมหิดล สายแพทย์และวิทยาศาสตร์สุขภาพขึ้นชื่อว่าหนักที่สุดกลุ่มหนึ่งของประเทศ คณะแพทยศาสตร์ศิริราชพยาบาล และ คณะแพทยศาสตร์โรงพยาบาลรามาธิบดี ที่นั่งรวมกันไม่ถึง 600 ที่นั่ง แต่มีคนอยากเข้าหลักหมื่น ยังไม่นับทันตแพทย์ เภสัช และกายภาพบำบัดที่คะแนนสูงไม่แพ้กัน

มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ วิศวกรรมศาสตร์ บริหารธุรกิจ และเศรษฐศาสตร์ เป็นคณะที่แข่งขันสูง โดยเฉพาะบางภาควิชาอย่าง วิศวกรรมคอมพิวเตอร์ และ วิศวกรรมการบินและอวกาศ ที่คะแนนติด Top ของประเทศ ไม่แพ้มหาวิทยาลัยอื่นเลย

ข้ามไปฝั่งต่างจังหวัด มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ เป็นตัวแทนภาคเหนือที่คะแนนสูงต่อเนื่อง ทั้งคณะแพทยศาสตร์ วิศวะ สถาปัตย์ และสายวิทยาศาสตร์สุขภาพ เด็กภาคเหนือตั้งเป้าไว้ที่นี่เป็นอันดับแรกก่อนจะมองกรุงเทพฯ ส่วน มหาวิทยาลัยขอนแก่น สายแพทย์และสุขภาพแข็งมาก เป็นตัวเลือกหลักของเด็กภาคอีสาน คณะแพทย์ ม.ขอนแก่นรับเด็กในพื้นที่ภาคอีสานเป็นหลักผ่านโครงการรับตรง ทำให้แข่งกันภายในภาคเองเดือดมาก

มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ (ม.อ.) ศูนย์กลางการศึกษาภาคใต้ โดยเฉพาะคณะแพทยศาสตร์ที่หาดใหญ่ คณะวิศวกรรมศาสตร์ และคณะวิทยาศาสตร์ เป็นอันดับหนึ่งของเด็กใต้ที่ไม่อยากขึ้นกรุงเทพฯ

มหาวิทยาลัยศิลปากร สายศิลปะและสถาปัตยกรรมศาสตร์แข่งขันสูงมาก เพราะรับน้อย บางสาขารับแค่ 20-30 คน แต่คนอยากเข้าเป็นพันเป็นหมื่น โดยเฉพาะ คณะจิตรกรรม ประติมากรรม และภาพพิมพ์ และ คณะมัณฑนศิลป์ ที่ต้องสอบทั้งพอร์ต ทั้งความคิดสร้างสรรค์ ไม่ใช่แค่คะแนนเฉย ๆ

สถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าเจ้าคุณทหารลาดกระบัง (KMITL) สายวิศวกรรม เทคโนโลยี และดิจิทัล คะแนนพุ่งขึ้นตามกระแสอาชีพยุคใหม่ โดยเฉพาะสาขา AI, Data Science, วิศวกรรมซอฟต์แวร์ และ International College ที่ร่วมมือกับต่างประเทศ

ปิดท้ายด้วย มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าธนบุรี (KMUTT) หรือที่เด็กเรียกว่า บางมด อีกหนึ่งสายเทคโนโลยีที่การแข่งขันสูงมาก โดยเฉพาะวิศวกรรมและ IT ติดอันดับมหาวิทยาลัยที่ผู้จ้างงานต้องการมากที่สุดในไทยหลายปีติดต่อกัน

ที่หลายคนเข้าใจผิดคือคิดว่า "ความโหด" มาจากข้อสอบยาก แต่จริง ๆ แล้วมันมาจากโครงสร้างของระบบล้วน ๆ ที่นั่งมีจำกัด บางคณะรับไม่ถึง 100 คน คนสมัครหลักพันถึงหลักหมื่น คะแนนต่างกันแค่ 1-2 คะแนนอันดับเปลี่ยนทันที บวกกับระบบ TCAS มี 4 รอบ แต่ละรอบกลยุทธ์ต่างกันหมด ทั้งพอร์ต โควตา รับตรงร่วม แอดมิชชั่น คนที่ไม่เข้าใจเกมจะเสียเปรียบคนที่วางแผนมาตั้งแต่ ม.4

ผมว่าสิ่งที่น่าพูดคือ คนที่ "ติด" กับ "หลุด" หลายครั้งไม่ได้ต่างกันที่ความเก่ง แต่ต่างกันที่ การเลือกสนามให้ถูก การวางแผนรอบสอบ และการอ่านเกมคะแนนขาด บางคนเลือกคณะที่เกินความสามารถจริงไปสองสเต็ปเพราะความฝัน สุดท้ายพลาดทั้งที่คะแนนจริง ๆ พอเข้าคณะระดับรองได้สบาย ๆ

อีกเรื่องที่คนมักลืมคือ TCAS รอบ 1 (Portfolio) และ รอบ 2 (โควตา) รวมกันรับไปแล้วเกิน 50% ของที่นั่งทั้งหมด ถ้าปล่อยให้ถึงรอบ 3 (Admission) ค่อยสมัคร ที่นั่งในคณะฮิตจะเหลือน้อยมากจนคะแนนพุ่งผิดปกติ คือแบบว่าเด็กที่เตรียมพอร์ตตั้งแต่ ม.4 ได้เปรียบเด็กที่พุ่งอ่านหนังสือตอน ม.6 ค่อนข้างชัด

การสอบเข้ามหาวิทยาลัยวันนี้ไม่ใช่แค่เรื่องอ่านหนังสือให้เก่ง แต่เป็น "เกมวางแผน" เต็มรูปแบบ ตั้งแต่เลือกสายการเรียน ทำเกรด เก็บกิจกรรม ฝึกภาษา ไปจนถึงทำพอร์ตให้ตรงกับคณะที่อยากเข้า ใครที่เข้าใจระบบก่อน มักได้เปรียบมากกว่าคนที่เก่งเพียงอย่างเดียว

แล้วถ้าย้อนกลับไปบอกตัวเองตอน ม.4 ได้หนึ่งประโยค คุณจะบอกว่าอะไร "เลือกคณะตามฝันให้สุด" หรือ "เลือกสนามที่ชนะได้จริง" กันแน่?