งูทะเลไม่มีพิษเพียงชนิดเดียว ที่สามารถพบได้ในน่านน้ำทะเลไทย

งูผ้าขี้ริ้ว (Acrochordus granulatus)

เป็นงูน้ำชนิดหนึ่งที่มีลักษณะโดดเด่นและแตกต่างจากงูทั่วไปอย่างชัดเจน
จัดอยู่ในวงศ์ Acrochordidae ลำตัวอ้วนสั้น ผิวหนังหย่อนยานและขรุขระ
คล้ายผ้าขี้ริ้วตามชื่อเรียกในภาษาไทย เกล็ดมีขนาดเล็กมากจนแทบไม่เห็นเป็นแผ่นชัดเจน
ทำให้ผิวสัมผัสสากมือ สีลำตัวมักเป็นน้ำตาล เทา หรือดำ มีลวดลายด่างไม่สม่ำเสมอ
ซึ่งช่วยพรางตัวได้ดีในสภาพแวดล้อมที่เป็นโคลนหรือป่าชายเลน งูชนิดนี้มีศีรษะเล็ก
คอสั้น ตาเล็ก และหางแบนด้านข้าง ช่วยให้ว่ายน้ำได้อย่างมีประสิทธิภาพ

ในด้านพฤติกรรม งูผ้าขี้ริ้วเป็นสัตว์ที่เคลื่อนไหวช้าและไม่ก้าวร้าว
มักอาศัยอยู่ตามพื้นน้ำหรือซอกโคลนมากกว่าการว่ายน้ำในที่โล่ง
อาหารหลักคือปลาและสัตว์น้ำขนาดเล็ก โดยจะใช้วิธีรัดเหยื่อแทนการฉกกัด
เนื่องจากไม่มีเขี้ยวพิษ ผิวหนังที่หย่อนและยืดหยุ่นสูงช่วยให้สามารถจับเหยื่อที่ลื่น
ได้อย่างมั่นคง งูผ้าขี้ริ้วมีพฤติกรรมออกหากินในเวลากลางคืนเป็นส่วนใหญ่
และมักโผล่ขึ้นมาหายใจที่ผิวน้ำเป็นระยะ
เนื่องจากยังคงต้องใช้อากาศในการหายใจเช่นเดียวกับงูชนิดอื่น

ถิ่นอาศัยของงูผ้าขี้ริ้วครอบคลุมพื้นที่กว้างในเขตร้อน
ของภูมิภาคอินโด-แปซิฟิก พบได้ตั้งแต่ชายฝั่งอินเดีย ศรีลังกา
เอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ไปจนถึงตอนเหนือของออสเตรเลีย
โดยมักพบในบริเวณป่าชายเลน ปากแม่น้ำ แหล่งน้ำกร่อย และชายฝั่งทะเลที่มีพื้นโคลน
งูชนิดนี้สามารถทนต่อความเค็มของน้ำได้หลากหลายระดับ
จึงพบได้ทั้งในน้ำทะเล น้ำกร่อย และบางครั้งในน้ำจืดใกล้ชายฝั่ง
นักชีววิทยาทางทะเลถือว่างูผ้าขี้ริ้วเป็นตัวชี้วัดความอุดมสมบูรณ์ของระบบนิเวศชายฝั่ง
เนื่องจากต้องพึ่งพาแหล่งที่อยู่อาศัยที่ค่อนข้างสมบูรณ์ในการดำรงชีวิต

สำหรับประเทศไทย งูผ้าขี้ริ้วมีความสำคัญเป็นพิเศษ
เนื่องจากเป็นงูทะเลที่ไม่มีพิษเพียงชนิดเดียวที่พบได้ในน่านน้ำไทย
พบกระจายตัวตามชายฝั่งอ่าวไทยและทะเลอันดามัน โดยเฉพาะบริเวณป่าชายเลน
และปากแม่น้ำ แม้งูทะเลส่วนใหญ่จะมีพิษร้ายแรง แต่งูผ้าขี้ริ้วไม่เป็นอันตรายต่อมนุษย์
หากไม่ถูกรบกวน อย่างไรก็ตาม การถูกจับโดยไม่รู้จักอาจทำให้เกิดความเข้าใจผิด
และนำไปสู่การทำร้ายสัตว์ชนิดนี้ การให้ความรู้ที่ถูกต้องเกี่ยวกับงูผ้าขี้ริ้วจึงมีความสำคัญ
ทั้งในด้านการอนุรักษ์และการอยู่ร่วมกันระหว่างมนุษย์กับระบบนิเวศทางทะเลอย่างยั่งยืน