เปิดโผ 3 จังหวัดที่ค่าครองชีพถูกที่สุด เงินหมื่นเดียวก็อยู่ได้สบาย

ค่าครองชีพในบ้านเราตอนนี้ ใครอยู่กรุงเทพฯ คงรู้ดีว่ามันขึ้นแบบไม่รอใคร ค่าเช่าห้องในเมืองเริ่มต้นแทบ 6,000 ขึ้น ค่าข้าวจานละ 60–80 กลายเป็นเรื่องปกติ พอเปิดแอปธนาคารดูยอดปลายเดือนแล้วใจหาย

เลยไม่แปลกที่หลายคนเริ่มคิดว่า "ถ้าย้ายไปต่างจังหวัดจะอยู่ได้ไหม" คำตอบคือ ได้ และสบายกว่าที่คิดเยอะ ถ้าเลือกจังหวัดเป็น

เอาจริง ๆ นะ เท่าที่ผมเคยถามเพื่อนที่ย้ายไปอยู่ต่างจังหวัดจริง มี 3 จังหวัดที่ชื่อโผล่มาซ้ำ ๆ แทบทุกครั้ง

ยโสธร — เมืองเล็กที่เงินเดือนหมื่นยังเหลือเก็บ

ยโสธรเป็นจังหวัดขนาดเล็ก ประชากรประมาณ 5 แสนคน อยู่ภาคอีสานตอนกลาง ค่าห้องเช่าธรรมดามีให้เลือกตั้งแต่ 1,500–3,000 บาท พร้อมพัดลม น้ำ ไฟแยก ถ้าขึ้นมาเป็นแอร์หน่อยก็ราว 3,500–5,000

อาหารตามสั่งจานละ 35–45 บาท ข้าวราดแกงบางร้านยังมี 30 บาทอยู่ ตลาดสดตอนเย็นเดินซื้อผักซื้อปลา ร้อยเดียวกินได้ 2 วัน ไม่ใช่เรื่องเกินจริง

ที่สำคัญคือวิถีชีวิตมันไม่เร่ง ไม่มีใครมาไล่ให้เราวิ่งตาม เลิกงาน 5 โมง คือเลิกจริง ไม่มี line งานมาถามตอน 3 ทุ่ม

อำนาจเจริญ — จังหวัดที่คนมักลืมว่ามีอยู่

ประชากรแค่ประมาณ 3 แสนกว่า ๆ เล็กที่สุดในภาคอีสาน แยกออกมาจากอุบลฯ ตั้งแต่ปี 2536 หลายคนยังจำไม่ได้ด้วยซ้ำว่าอยู่ตรงไหน

แต่นั่นแหละคือข้อดี คนน้อย รถไม่ติด อากาศสะอาด ค่าเช่าห้องหลายที่เริ่มต้น 1,200–2,500 บาท เท่านั้น กาแฟสดแก้วละ 25–35 บาท ไม่ใช่ 65 แบบในเมืองใหญ่

ที่หลายคนเข้าใจผิดคือ คิดว่าต่างจังหวัดต้องลำบาก ไม่มีห้าง ไม่มีความสะดวก จริง ๆ อำนาจเจริญมีทั้งห้าง มีโลตัส มีบิ๊กซี มีร้านกาแฟดี ๆ แค่มันไม่หนาแน่นเท่านั้นเอง

แม่ฮ่องสอน — ถูกในแบบของมัน แต่ต้องเข้าใจ

ตรงนี้ต้องพูดกันตรง ๆ แม่ฮ่องสอนขึ้นชื่อเรื่องความสงบและค่าครองชีพต่ำจริง โดยเฉพาะในตัวเมืองและปาย ค่าห้องเริ่มต้นแค่ 1,500–3,500 บาท อาหารเหนือราคาย่อมเยา ตลาดเช้ามีผักดอยสดใหม่ทุกวัน

แต่ ที่คนไม่ค่อยบอกคือ ของบางอย่างแพงกว่ากรุงเทพฯ ด้วยซ้ำ เพราะต้องขนส่งขึ้นเขา น้ำมันในปั๊มบางช่วงแพงกว่าภาคอื่น 2–3 บาท สินค้าอุปโภคบริโภคบางตัวบวกค่าขนส่ง

ฉะนั้นถ้าจะย้ายไปอยู่ที่นี่จริง ต้องเป็นคนที่กินอยู่แบบพื้นถิ่นได้ กินผักตลาด ไม่ได้ต้องการแบรนด์นำเข้าทุกอย่าง ถ้าไลฟ์สไตล์ตรง อยู่ด้วยเงินหมื่นสบายมาก ถ้าไม่ตรง อาจเจอบิลที่ไม่คาดคิด

สิ่งที่ 3 จังหวัดนี้มีเหมือนกัน

ไม่ใช่เมืองท่องเที่ยวกระแสหลัก เลยไม่มีราคานักท่องเที่ยวมาดันค่าครองชีพขึ้น ประชากรไม่หนาแน่น ค่าที่ดินถูก เจ้าของห้องเช่าตั้งราคาไม่ได้สูง และชุมชนยังแน่น คนรู้จักกัน ไปกินข้าวร้านเดิมบ่อย ๆ เขาลดให้ก็มี

แต่

ผมว่าเรื่องเงินมันเป็นแค่ครึ่งเดียวของสมการ อีกครึ่งที่คนมองข้ามคือ "รายได้ที่นั่นหาได้แค่ไหน"

ถ้าคุณทำงาน remote ได้ เงินเดือนกรุงเทพฯ 25,000–30,000 แล้วย้ายไปอยู่ยโสธร นั่นคือ cheat code ของชีวิต คุณจะรวยกว่าคนในพื้นที่แบบไม่รู้ตัว

แต่ถ้าต้องหางานในจังหวัดเล็ก ๆ เงินเดือน 12,000–15,000 คือค่าเฉลี่ยที่เจอจริง ซึ่งเมื่อเทียบกับค่าครองชีพก็สมเหตุสมผล แต่ถ้าอยากเก็บเงินก้อนใหญ่ ๆ อาจยากกว่าที่คิด

เอาจริง ๆ การใช้ชีวิตให้สบายมันไม่ใช่เรื่องของตัวเลขในบัญชีอย่างเดียว มันอยู่ที่ว่าคุณใช้ชีวิตแบบไหน ถ้าชอบช้อป ชอบกินร้านใหม่ทุกสัปดาห์ ย้ายไปไหนก็หมดเหมือนกัน แต่ถ้ากินข้าวบ้านได้ นอนดูพระอาทิตย์ขึ้นเป็นความสุข เงินหมื่นในยโสธรอาจจะสบายกว่าเงินสามหมื่นในกรุงเทพฯ ก็ได้

แล้วคุณล่ะ ถ้าพรุ่งนี้ตื่นมาแล้วสามารถย้ายไปอยู่ที่ไหนก็ได้ในไทยทันที คุณจะเลือกอยู่ที่ไหน และเพราะอะไร