ก่อนนอน “คนส่วนใหญ่” ไม่ได้กำลังเตรียมตัวนอนจริง ๆ

สวัสดีทุกคน!

ก่อนนอนคืนนี้ "เสาะสรรหา " มาเล่า... จริง ๆ แล้ว เรากำลัง เตรียมตัวนอนจริง ๆ ใช่ไหม หรือว่าจริง ๆแล้ว เรากำลังวนอยู่กับวงจรเดิม “ขออีกแป๊บ” โดยที่ไม่รู้ตัว กลายเป็นว่า ก่อนจะนอน ต้องไถมือถือก่อนตลอดแบบไม่รู้ตัว

"ภาพประกอบเนื้อหา คนนอนเล่นมือถือก่อนนอน ในห้องมืด (ไม่ใช่เหตุการณ์จริง)"

บางทีมันก็ไม่ได้สนุกอะไรขนาดนั้นหรอก แต่มันหยุดไม่ได้ มันเหมือนจะเป็นพฤติกรรมเดิม ๆ ซ้ำ ๆ ที่เราเคยชินที่จะทำ แล้วเราก็จะต้องทำมันแบบนั้น ทุกวัน

ก่อนนอน เราเคยชินที่จะต้องไถหน้าจอตลอด บางทีเราไม่รู้เลยว่าจะดูอะไรด้วยซ้ำ แต่เราก็จะสรรหาเรื่องมาดูจนได้

 พอหัวถึงหมอนปั๊ป! ความคิดทุกอย่าง มันถาโถมเข้ามา เรื่องที่เราเจอมาทั้งวัน

🤔

วันนี้เราทำอะไร ยังไง พูดอะไรผิดหรือเปล่า คิดไปเรื่องอดีต เรื่องอนาคต ความกังวลความกลัว เรื่องค้างคาใจ เรื่องที่เรากังวล ไม่แน่ใจ หรือรู้สึกว่าควบคุมไม่ได้

ที่จริงสมองเรามันเพิ่งมีเวลาว่างจริง ๆ ที่จะคิดทุกอย่างในชีวิต พยายามจัดการเรื่องราวทุกอย่างพรุ่งนี้ในหัว ต้องทำอะไร ที่ไหน แก้ปัญหา ยังไงบ้าง

เหมือนกับว่าการคิดล่วงหน้า มันจะช่วยจัดการทุกอย่างได้ แต่สุดท้ายก็ยังนอน ไม่หลับอยู่ดี

จริง ๆ แล้วพฤติกรรมพวกนี้ ไม่ได้เกิด จากเรา "ไม่อยากนอน อย่างเดียว"

• แต่เกิดจากช่วงเวลาที่เงียบ "เสียงความคิดมันเลยดังขึ้น" ชดเชยช่วงเวลาที่สมองไม่ได้พักจริง เพราะทั้งวันสมองเราทำงานแทบตลอดเวลา 

• และพยายามเคลียร์สิ่งที่ค้างในหัวที่ถูกกดไว้ระหว่างวัน เลยไม่แปลกที่ถึงแม้บางคนจะ ง่วงมาก แต่ก็ยังไม่ยอมนอน

• วางมือถือแล้ว แต่ก็อยากหยิบกลับมาอีกแม้จะรู้สึกเหนื่อย แต่ในหัวก็ไม่ยอมหยุดคิด

มันไม่ใช่แค่ “ติดมือถือ” อย่างที่เราคิดแต่บางทีมันคือ “เราไม่อยากอยู่เงียบ ๆ กับตัวเอง”

มันก็เลยชอบหาอะไรทำ หาอะไรดู เปิดมือถือ คุยกับคนอื่นไว้ก่อน เพราะถ้าเงียบเมื่อไหร่ ความคิดมันจะเริ่มวิ่งเข้ามาเต็มหัว!

ก่อนนอนมันไม่ง่ายเลย พอมันเงียบแล้ว ทีนี้ ความคิดเรื่องที่ยังค้าง ๆ ก็เข้ามาเต็มหัวไปหมด สุดท้ายบางคนเลยนอนยาก

เรากำลังจะนอน หรือกำลังจะหนีการนอนกันแน่!

เพื่อน ๆ มีความคิดเห็นยังไงมาแชร์กันได้นะคะ