หาเงินช่วงปิดเทอมปี1

หัวข้อ: รีวิวพลีชีพ! ปิดเทอมปี 1 ของผมกับงานกะดึก 12 ชั่วโมง... บทเรียนราคาแพงที่มหาลัยไม่มีสอน
สวัสดีครับเพื่อนๆ ชาว Postjung ทุกคน วันนี้ผมอยากจะมาแชร์ประสบการณ์ที่เชื่อว่านักศึกษาหลายคนอาจจะเคยสัมผัส หรือบางคนอาจจะกำลังลังเลว่าจะทำดีไหม นั่นคือการ "ทำงานพิเศษช่วงปิดเทอม" ครับ แต่ของผมมันไม่ใช่แค่พาร์ทไทม์วันละ 3-4 ชั่วโมงนะ แต่มันคือการทำงานกะดึกแบบ Full Scale 12 ชั่วโมงเต็ม ตั้งแต่ 19.00 น. ถึง 07.00 น. ของอีกวัน

ในขณะที่เพื่อนๆ ในสตอรี่ไอจีของผมกำลังเช็คอินคาเฟ่บ้าง ไปเที่ยวทะเลรับหน้าร้อนบ้าง หรือบางคนก็นอนปั่นซีรีส์อยู่บนเตียงนุ่มๆ แต่โลกของผมกลับเริ่มต้นขึ้นเมื่อพระอาทิตย์ตกดินครับ บทความนี้ผมจะเล่าให้ฟังแบบหมดเปลือก ตั้งแต่ความเหนื่อย เงินที่ได้ และสิ่งที่ร่างกายต้องแลก เผื่อใครกำลังจะก้าวเข้าสู่วงการนี้ จะได้เตรียมใจไว้ทันครับ!

1. จุดเริ่มต้น: ทำไมต้อง 12 ชั่วโมง?
หลายคนถามผมว่า "เฮ้ย เป็นเด็กปี 1 ทำไมต้องขยันขนาดนั้น?" คำตอบง่ายๆ เลยครับ คือ "ความภูมิใจ" ผมอยากลองใช้เวลาว่างช่วงปิดเทอมที่มหาลัยเชียงใหม่ให้เกิดประโยชน์ที่สุด อยากมีเงินเก็บไว้ซื้ออุปกรณ์การเรียน หรือเอาไว้ใช้จ่ายเองโดยไม่ต้องขอที่บ้านทั้งหมด การตัดสินใจเข้าสู่งานกะ 12 ชั่วโมงมันคือการเดิมพันครับ เพราะเรารู้อยู่แล้วว่ามันต้องแลกด้วยเวลาพักผ่อน แต่มันก็แลกมาด้วยค่าตอบแทนที่สูงกว่างานทั่วไปในระยะเวลาสั้นๆ

2. ตารางชีวิตที่สวนทางกับนาฬิกาโลก
การปรับตัวคือสิ่งที่ยากที่สุดครับ ในช่วงสัปดาห์แรก ร่างกายผมเหมือนโดนชัตดาวน์ตลอดเวลา

07.00 น.: เลิกงานในขณะที่คนอื่นกำลังตื่นไปเรียนหรือไปทำงาน สวนทางกับฝูงชนบนถนนด้วยสภาพตาโหลๆ

08.00 น.: กลับถึงหอ พยายามอาบน้ำให้สดชื่น แต่หัวถึงหมอนทีไรเหมือนโดนดูดวิญญาณ

16.00 น.: ต้องบังคับตัวเองให้ตื่นมาอาบน้ำ กินข้าว เตรียมตัวเข้างานกะถัดไป

เชื่อไหมครับว่าช่วงแรกผมแทบจะไม่ได้เห็นแสงแดดเลย ชีวิตเหมือนเป็นแวมไพร์ในร่างนักศึกษาฟิสิกส์จริงๆ ครับ

3. ช่วงเวลา "ปราบเซียน" ตอนตี 3
ถ้าใครเคยทำงานกะดึกจะรู้ดีว่า ช่วงเวลาที่อันตรายที่สุดคือ ตี 2 ถึง ตี 4 ครับ มันคือช่วงที่ร่างกายล้าถึงขีดสุด สมองจะเริ่มเบลอ สายตาจะเริ่มพร่ามัว วิธีแก้ของผมคือการพก "กาแฟดำ" หรือไม่ก็ต้องหาอะไรทำตลอดเวลาเพื่อให้ร่างกายตื่นตัว

สิ่งที่ผมสังเกตได้คือ ความอดทนเราจะเพิ่มขึ้นโดยไม่รู้ตัวครับ การต้องยืนหรือจดจ่อกับงานตรงหน้าตลอด 12 ชั่วโมง มันฝึกวินัยอย่างมหาศาล มากกว่าการนั่งอ่านตำราในห้องสมุดเสียอีก เพราะในที่ทำงาน "ความผิดพลาด" มันหมายถึงความเสียหายของงานจริงๆ ไม่ใช่แค่การสอบตก

4. สุขภาพ vs รายได้: สมดุลที่ต้องรักษา
ผมรู้ดีว่าการนอนน้อยและทำงานหนักมันทำลายสุขภาพขนาดไหน ยิ่งผมเป็นคนที่จริงจังเรื่องการออกกำลังกายและอยากสร้างซิกแพคด้วยแล้ว โจทย์นี้มันยากคูณสองครับ

อาหารการกิน: ผมต้องเป๊ะมาก พยายามพกไข่ต้ม อกไก่ หรือโปรตีนไปกินเอง เพื่อเลี่ยงของทอดของหวานที่มักจะล่อตาล่อใจในช่วงกลางคืน

การออกกำลังกาย: ผมจะหาเวลาบอดี้เวทเบาๆ ก่อนเข้างาน หรือหลังเลิกงานบ้าง เพื่อไม่ให้กล้ามเนื้อหายไปกับความเหนื่อยล้า

5. บทเรียนจากหยาดเหงื่อ: เงินหมื่นที่แลกมาด้วยใจ
พอถึงสิ้นเดือน เห็นตัวเลขในบัญชีขยับขึ้น ความเหนื่อยที่สะสมมามันหายไปครึ่งหนึ่งเลยครับ แต่มันตามมาด้วยสัจธรรมที่ว่า "เงินหามายาก แต่ใช้ไปง่าย" พอเรารู้ว่า 1,000 บาทของเรา มันเท่ากับแรงงาน 12 ชั่วโมงที่เราต้องยืนข้ามคืน เราจะเริ่มคิดหนักเวลาจะซื้อของไร้สาระ ความคิดเราจะโตขึ้นเป็นผู้ใหญ่ทันที

[บทสรุป: ถึงเพื่อนสู้ชีวิตทุกคน]
การทำงานปิดเทอม 12 ชั่วโมงต่อวัน มันไม่ใช่เรื่องเท่หรอกครับ แต่มันคือเรื่องของ "ความรับผิดชอบ" ใครที่กำลังทำอยู่ ผมขอเป็นกำลังใจให้ครับ คุณกำลังสร้างต้นทุนชีวิตที่หาซื้อไม่ได้ในห้องเรียน ส่วนใครที่กำลังจะเริ่ม ผมแนะนำว่า "ใจต้องสู้และกายต้องพร้อม" ครับ อย่าลืมดูแลสุขภาพตัวเองด้วย เพราะสุดท้ายแล้วเงินที่หามาได้ เราไม่อยากเอาไปให้หมอทั้งหมดหรอกจริงไหม?

ขอบคุณที่อ่านจนจบครับ ใครมีประสบการณ์งานพิเศษโหดๆ หรือทำงานกะดึกเหมือนผม มาคอมเมนต์พูดคุยแลกเปลี่ยนกันได้นะ ผมรออ่านช่วงพักเบรกตอนตี 2 ครับ!