ผลการวัดอายุจากแหล่งต่างๆ นักวิทยาศาสตร์รู้ว่าโลกมีอายุเป็น ล้าน ปี

นักวิทยาศาสตร์ทราบว่าโลกมีอายุประมาณ 4.54 พันล้านปี (บวกลบไม่เกิน 1%) โดยใช้วิธี การหาอายุจากกัมมันตรังสี (Radiometric Dating) จากหินที่เก่าแก่ที่สุดบนโลก, หินจากดวงจันทร์ และอุกกาบาตที่ตกลงมาในระบบสุริยะ ซึ่งคำนวณจากการสลายตัวของยูเรเนียมไปเป็นตะกั่ว

ซึ่งพวกเขามีกระบวนการหาคำตอบที่ผ่านวิวัฒนาการทางความคิดมาหลายยุคสมัย คือ...

1. การคำนวณจากความเชื่อและคัมภีร์ (ในอดีต)
ในสมัยโบราณ มนุษย์พยายามหาคำตอบผ่านเรื่องเล่าและศาสนา 

ศตวรรษที่ 17 James Ussher พยายามคำนวณจากพระคัมภีร์ไบเบิล โดยนับอายุของบุคคลและเหตุการณ์ต่างๆ จนได้ข้อสรุปว่าโลกถูกสร้างขึ้นเมื่อ 4,004 ปีก่อนคริสตกาล หรือมีอายุประมาณ 6,000 ปี

2. การสังเกตจากธรณีวิทยาและฟอสซิล
นักธรณีวิทยาเริ่มสังเกตเห็นว่า กระบวนการทางธรรมชาติ เช่น การกัดเซาะของน้ำ หรือการทับถมของชั้นหิน ต้องใช้เวลาที่นานมหาศาลกว่า 6,000 ปี 

การค้นพบ ฟอสซิล ของสัตว์ที่สูญพันธุ์ไปแล้ว บ่งบอกว่าโลกต้องมีเวลาเพียงพอให้สิ่งมีชีวิตเกิด วิวัฒนาการ และสูญพันธุ์ไป ซึ่งสนับสนุนทฤษฎีวิวัฒนาการของชาร์ลส์ ดาร์วิน 

3. การใช้ "นาฬิกาอะตอม" ในหิน (Radiometric Dating)
นี่คือจุดเปลี่ยนสำคัญ โดยใช้ความรู้ด้านฟิสิกส์นิวเคลียร์ตรวจวัดการสลายตัวของธาตุกัมมันตรังสีในก้อนหิน

เช่น ธาตุ ยูเรเนียม จะสลายตัวกลายเป็น ตะกั่ว ด้วยอัตราความเร็วที่คงที่เสมอ

เมื่อตรวจสัดส่วนของยูเรเนียมและตะกั่วในหิน นักวิทยาศาสตร์จึงสามารถระบุอายุของหินก้อนนั้นออกมาเป็นตัวเลขที่แม่นยำได้

4. การหาหลักฐานจากนอกโลก
เนื่องจากหินบนโลกมีการ "รีไซเคิล" ตลอดเวลาจากภูเขาไฟและการเคลื่อนที่ของแผ่นเปลือกโลก ทำให้หาหินที่เก่าแก่ที่สุดได้ยาก 

นักวิทยาศาสตร์จึงหันไปตรวจวัดอายุของ อุกกาบาต และ หินจากดวงจันทร์ ซึ่งเปรียบเสมือนแคปซูลกาลเวลาที่เก็บข้อมูลการก่อตัวของระบบสุริยะไว้

เศษชิ้นส่วนของอุกกาบาตเหล็กแคนยอนดิอาโบล

ผลการวัดอายุจากแหล่งต่างๆ ทั้งอุกกาบาตและดวงจันทร์ ให้ตัวเลขที่สอดคล้องกันคือประมาณ 4,540 - 4,560 ล้านปี 

สรุปได้ว่า เราทราบอายุโลกจากการประมวลผลข้อมูลทางวิทยาศาสตร์หลายด้าน ทั้งการวัดอายุหินด้วยกัมมันตรังสี และการวิเคราะห์วัตถุจากห้วงอวกาศที่ก่อตัวขึ้นพร้อมๆ กับโลก