เปิดรายชื่อ 13 ประเทศที่แทบไม่กิน “เนื้อวัว” เลย

เมื่อครู่นี้ ผู้เขียนได้อ่านบทความหนึ่งเกี่ยวกับพฤติกรรมการบริโภคอาหารของผู้คนทั่วโลก อ่านไปก็อดรู้สึกประหลาดใจไม่ได้ เพราะในขณะที่หลายประเทศถือว่า “เนื้อวัว” เป็นอาหารยอดนิยม แต่ก็มีอีกหลายประเทศที่ แทบไม่รับประทานเนื้อวัวเลย หรือรับประทานในปริมาณน้อยมาก

เหตุผลของเรื่องนี้ไม่ได้เกี่ยวกับรสชาติหรือราคาเพียงอย่างเดียว หากแต่เกี่ยวพันกับ ศาสนา ความเชื่อ และวัฒนธรรมการกินที่สืบทอดกันมาหลายชั่วอายุคน จนกลายเป็นวิถีชีวิตของผู้คนในแต่ละสังคม

ประเทศแรกที่มักถูกพูดถึงเสมอคือ อินเดีย ซึ่งประชากรส่วนใหญ่นับถือศาสนาฮินดู โดยถือว่าวัวเป็นสัตว์ศักดิ์สิทธิ์ การฆ่าหรือรับประทานเนื้อวัวจึงเป็นเรื่องต้องห้ามในหลายพื้นที่ และบางรัฐยังมีกฎหมายควบคุมอย่างเคร่งครัดอีกด้วย

ถัดมาคือ เนปาล ประเทศเพื่อนบ้านของอินเดียที่มีความเชื่อคล้ายกัน วัวถือเป็นสัตว์ประจำชาติและมีความสำคัญทางศาสนา ทำให้ผู้คนจำนวนมากหลีกเลี่ยงการบริโภคเนื้อวัว

อีกประเทศหนึ่งคือ ภูฏาน ซึ่งได้รับอิทธิพลจากทั้งศาสนาพุทธและฮินดู ผู้คนจำนวนไม่น้อยจึงหลีกเลี่ยงการฆ่าสัตว์ขนาดใหญ่ ทำให้การบริโภคเนื้อวัวค่อนข้างต่ำ

ในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ประเทศอย่าง อินโดนีเซีย แม้จะมีเมนูเนื้อวัวอยู่บ้าง แต่เมื่อเทียบกับจำนวนประชากรแล้วถือว่ายังไม่มากนัก เพราะผู้คนจำนวนมากนิยมเนื้อไก่และปลาเป็นอาหารหลัก

เช่นเดียวกับ มาเลเซีย ที่แม้จะมีอาหารเนื้อวัวหลายเมนู แต่ในชีวิตประจำวันประชาชนจำนวนมากยังนิยมเนื้อไก่หรืออาหารทะเลมากกว่า

ประเทศอย่าง บังกลาเทศ และ ปากีสถาน ก็มีรูปแบบการบริโภคคล้ายกัน คือมีการรับประทานเนื้อวัวอยู่บ้าง แต่ไม่ได้สูงเท่าประเทศตะวันตกที่นิยมสเต๊กหรือเบอร์เกอร์เป็นหลัก

ในทวีปแอฟริกา ประเทศอย่าง เอธิโอเปีย และ โซมาเลีย บางพื้นที่ยังคงวิถีชีวิตดั้งเดิมที่พึ่งพาธัญพืช นม และเนื้อสัตว์ชนิดอื่นมากกว่า

ส่วนประเทศในเอเชียที่มีวัฒนธรรมอาหารแตกต่างออกไป เช่น ศรีลังกา และ เมียนมา ก็มีการบริโภคเนื้อวัวค่อนข้างต่ำ เพราะอาหารส่วนใหญ่เน้นปลา ผัก และเนื้อสัตว์ชนิดอื่น

นอกจากนี้ยังมีประเทศอย่าง ลาว, กัมพูชา และ เวียดนาม ที่แม้จะมีเมนูเนื้อวัวอยู่ในอาหารพื้นเมือง แต่โดยรวมแล้วผู้คนยังนิยมเนื้อหมู ไก่ และปลา มากกว่าอย่างเห็นได้ชัด

เมื่อรวมทั้งหมดแล้ว จึงเกิดรายชื่อ 13 ประเทศที่ไม่นิยมรับประทานเนื้อวัวมากนัก เมื่อเทียบกับประเทศอื่น ๆ ของโลก

เรื่องนี้สะท้อนให้เห็นอย่างชัดเจนว่า อาหารไม่ได้ขึ้นอยู่กับรสชาติหรือความอิ่มท้องเท่านั้น แต่ยังสะท้อนถึงความเชื่อ ศาสนา ภูมิประเทศ และวัฒนธรรมของผู้คนในแต่ละประเทศ

บางชาติยกย่องวัวเป็นสัตว์ศักดิ์สิทธิ์ บางชาติใช้วัวเป็นแรงงานสำคัญในภาคเกษตรกรรม จึงเลือกที่จะไม่บริโภคมัน ขณะที่อีกหลายประเทศกลับยกย่องเนื้อวัวว่าเป็นอาหารชั้นเลิศ

อ่านมาถึงตรงนี้ก็ทำให้เห็นความจริงอย่างหนึ่งว่า “อาหารหนึ่งจาน อาจสะท้อนประวัติศาสตร์และความเชื่อของผู้คนทั้งประเทศได้อย่างลึกซึ้ง” และนี่เองคือเสน่ห์ของวัฒนธรรมอาหารที่แตกต่างกันไปทั่วโลก.