ย้อนไปเมื่อสามสิบปีที่แล้ว "ฮิตการถ่ายรูปสติ๊กเกอร์" ความสุขในวัยสาวแรกรุ่น

กาลเวลานั้นเปลี่ยนแปลงอย่างหลากหลาย   สิ่งที่ท้าทายในตอนนั้นคือความขยัน

หลังจากเลิกเรียนในช่วงเสาร์อาทิตย์กัน  พวกเรานั้นเดินทางเพื่อที่จะไปในสถานที่ที่ต้องการ 

ออกเดินทางในตอนเช้าที่เรานั้นเห็น  ขับรถมากกว่าเร็วกว่าหัวใจเต้นสู่เขาวง

ไม่มีใครอยู่ในสถานที่ที่ได้พูดถึง ในส่วนของสิ่งต่างๆ ที่ได้ตราตรึงงดงามและสร้างสรรค์ตาม

    ตอนสมัยที่เรานั้นเรียนในชั้นประถมปลายนั้น เรารู้จักกับเพื่อนนั้นมาตั้งแต่ในช่วงของมัธยมต้น หากว่าจะนับในส่วนของอายุนั้นน่าจะประมาณสิบสามปี  ที่ต้องเดินทางเพื่อที่จะไปทำงานกับเพื่อน เนื่องจากว่าเพื่อนนั้นค่อนข้างที่จะอยู่ไกลจากสถานที่ที่เรานั้นคิด  เดินทางกันไปด้วยรถสองคัน  คือต้องเดินทางไปแล้วไปหาเพื่อนระหว่างทาง ถามว่าเรานั้นรู้จักไหมหรือว่าไม่ได้สนใจเลย ไม่ค่อยได้คิดเพราะว่าตอนนี้เราสามารถที่จะเดินขึ้นตรงไหนได้หมด 

   เมื่อเรานั้นเดินทางมาพบครบแล้ว เรานั้นก็จะเริ่มในการทำให้ช่วยในการที่จะบังแดดได้เลยในการที่เรานั้นจะถ่ายภาพเรานั้นไม่ต้องนำในส่วนไหนนั้นไปได้ด้วยอย่างแน่นอน เพราะว่าในส่วนของร้านนั้นมีหลากหลายอย่างอยู่ในบริเวณที่เรานั้นเดินไปถ่ายรูป ใช้ในส่วนของสถานที่ที่มีมากกว่า  

    ตอนนั้นพวกเราน่าจะไม่ได้คิดอะไรเพราะว่าเราเองไปกับเพื่อนจำนวนบ้าง จะมีเพียงคนหนึ่งที่เคยมาที่านี่ ตดต่ว่าเรานั้นไม่ได้ทำอะไรเลย พอมาถึงร้านนั้นเราเองจะเดินมาในส่วนของบริเวณนั้น  การที่เรานั้นเดินทางไปในสถานที่ในตอนแรกนั้นสิ่งที่เรานั้นคิดและมองหน้าว่าเรานั้นลืมนั่นคือในส่วนของการนำสิ่งของนั้นมาจับ 

   ขาทั้งสองข้างนั้นสามารถที่จะลดในส่วนของค้นหา  ต่างคนนั้นตามนั้น หากว่าเราในตอนนั้นคือจะทำให้เรานั้นค่อนข้างที่จะยากมากเพราะว่าหากว่ามีการในการเปลี่ยนใหม่ นั้นจะต้องมีในส่วนของอุปกรณ์หลายอย่าง 

    เมื่อเรานั้นไปถึงในส่วนของสถานที่แล้วเรานั้นจะต้องนำในส่วนของโต๊ะที่มีการไล่ในกลากหลายมิติ เพื่อความงดงาม สิ่งที่มีค่าเมื่อเรานั้นนำกลับมาเพื่อที่จะอ่านหนังสือหรือว่าทำงานทุกอย่างนั้นพรัอม  ทุกการเปลี่ยนแปลงสามารถที่จะเก็บทุกอย่างไว้ในมุมที่มันควรที่จะอยู่