มือปราบเมืองเพชร

“พ.ต.ต.ชัยชาญ เงินมูล” 

#มือปราบเมืองเพชรตัวจริง เสียงจริง

เอ่ยชื่อ “ชัยชาญ เงินมูล”

คนเก่าคนแก่เมืองเพชรบุรี…ไม่มีใครไม่รู้จัก

นี่ไม่ใช่แค่ตำรวจธรรมดา แต่มันคือ “ของจริง” ในยุคที่บ้านเมืองยังคุยกันด้วยกระสุน

ยุคนั้น…ซุ้มมือปืนเยอะพอ ๆ กับร้านกาแฟ

11 มม. เดินกันให้ว่อน

ใครใจไม่ถึง…อยู่ไม่ได้

เหตุการณ์ราวปี 2522–2523

วิทยุตำรวจดังลั่น…

“มีคนร้ายถือ M79 หลบหนีเข้าไปในหมู่บ้านเขากระจิว อำเภอท่ายาง!”

แค่ได้ยินคำว่า “เอ็ม 79”

ตำรวจหลายคนถึงกับสบถเบา ๆ

“เชี่ยเอ๊ย…ของแรงว่ะ…”

ไล่กันไปจนเจอ…

คนร้ายหนีขึ้นไปบนบ้านไม้หลังหนึ่ง

วงล้อมมี…แต่ไม่มีใครกล้าเข้า

เงียบกริบ…

ชัยชาญมาถึง เห็นสภาพแล้วพูดสั้น ๆ

“จะยืนดูมันทั้งวันหรือไงวะ”

เขาคว้า Colt Python คู่ใจขึ้นมา

เช็กกระสุน…หมุนโม่… แกร๊ก

แล้วพูดกับลูกน้อง

“มึงสองคน ไปหลังบ้าน ถีบประตูให้มันตกใจ แต่ห้ามเข้าไปเข้าใจมั้ย!”

อีกสองคนพยักหน้าแบบกล้า ๆ กลัว ๆ

แผนเริ่ม

ปึงงง!

เสียงถีบประตูหลังบ้านดังสนั่น

จังหวะนั้นแหละ…

ชัยชาญพุ่งเข้าทางประตูหน้าแบบไม่ลังเล

ภาพในบ้าน…

คนร้ายนอนดักอยู่กลางบ้าน

M79 ยาวเหยียดหันไปทางหลังบ้าน

พอได้ยินเสียง…มันเริ่มหันปืนกลับมา

แต่ช้าไป…

มันเป็นปืนยาว

การเคลื่อนไหวมันอืด

ชัยชาญอยู่แค่ไม่กี่ก้าว

ปืนสั้นในมือเขาไวกว่าเยอะ

เขาสบถเบา ๆ

“จบกันมึง…”

ปัง!

นัดเดียว…

กระสุนฝังหน้าอก

คนร้ายนิ่งคาที่

เงียบ…

ก่อนเสียงตำรวจด้านนอกจะวิ่งกรูเข้ามา

“เรียบร้อยแล้ว!”

ชัยชาญลดปืนลง พูดเรียบ ๆ เหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น

“ของแบบนี้…อย่าปล่อยให้มันตั้งตัว เข้าให้ถึงตัวมันก่อน…ก็จบ”

นี่แหละ…เหตุผลที่ชื่อของ

“ชัยชาญ เงินมูล”

ถูกยกเป็นตำนาน

ในยุคที่

ใครถือ M79 = คนอื่นต้องถอย

แต่เขา…เลือก “เดินเข้าใส่”

ไม่ใช่เพราะบ้าระห่ำ

แต่เพราะเขารู้ว่า

“ช้าคือ ตาย”