ลองเชิงภาษาไทย: คำที่มักเขียนผิด

ลองเชิงภาษาไทย

คำที่มักเขียนผิด มาลองทำกันดูนะคะ ^^

(มีเฉลยและคำอธิบายอยู่ข้างล่าง ห้ามแอบดูก่อนนะ)

1) ก. อนุญาต ข. อนุญาติ

2) ก. อเนกประสงค์ ข. เอนกประสงค์

3) ก. เสน่ห์ ข. สเน่ห์

4) ก. ประสบการณ์ ข. ประสบการ

5) ก. ปรากฏ ข. ปรากฎ

6) ก. โอกาส ข. โอกาศ

7) ก. สถานการณ์ ข. สถานการ

8) ก. โทรศัพท์ ข. โทรศัพย์

9) ก. วิเคราะห์ ข. วิเคราะ

10) ก. สัมพันธ์ ข. สัมพัน

11) ก. วิทยาศาสตร์ ข. วิทยาศาตร์

12) ก. จรรยาบรรณ ข. จรรยาบัน

13) ก. ประสิทธิภาพ ข. ประสิทธภาพ

เฉลยและอธิบาย

1) อนุญาต

มาจากรากศัพท์บาลี “ญาต” แปลว่า เกี่ยวข้อง/ยินยอม คำนี้ จบที่ “ญาต” อยู่แล้ว ไม่ได้มี “ติ” ต่อท้าย
2) ก. อเนกประสงค์

“อเนก” มาจากบาลี aneka แปลว่า “มาก/หลากหลาย”

โครงสร้างคำเดิมเป็น อะ-เน-ก ไม่ใช่ “เอ-นก”

3) เสน่ห์

4) ประสบการณ์

“การณ์” เป็นหน่วยคำที่มาจากสันสกฤต (kāraṇa)  ใช้ในความหมาย “เหตุการณ์/สิ่งที่เกิดขึ้น” ห้ามตัด “ณ์” เพราะเป็นส่วนของรากศัพท์

5) ปรากฏ
มาจาก prakaṭa (แปลว่า ปรากฏ/เปิดเผย) เสียงท้ายเป็น ฏ (t แข็ง) จึงใช้ “ฏ” คำนี้คนสับสนบ่อยมาก

6) ก. โอกาส
มาจาก ākāsa (แปลว่า ช่องว่าง/โอกาส) เสียงท้ายเป็น “ส” ปกติ จึงใช้ตามรากศํพท์เดิม

7) สถานการณ์

“การณ์” เป็นหน่วยคำที่มาจากสันสกฤต (kāraṇa)  ใช้ในความหมาย “เหตุการณ์/สิ่งที่เกิดขึ้น” ห้ามตัด “ณ์” เพราะเป็นส่วนของรากศัพท์ เหมือนข้อ 4)

8) โทรศัพท์

มาจาก “โทร + ศัพท์” (เสียง/คำพูด)

9) วิเคราะห์

มาจาก “วิ + เคราะห์” (แยกพิจารณา) โดย “เคราะห์” ต้องมี ห์ เป็นรูปคำเดิม

10) สัมพันธ์

มาจาก sambandha “ธ์” เป็นตัวสะกดของรากศัพท์

11) วิทยาศาสตร์

“ศาสตร์” มาจาก śāstra (ความรู้/วิชา) จึงต้องสะกดเป็น ศาสตร์ (ส + ตร์)

12) จรรยาบรรณ

“บรรณ” มาจาก varṇa (ข้อกำหนด/แบบแผน) จึงต้องใช้ ณ ตามรากศัพท์

13) ประสิทธิภาพ มาจาก “ประสิทธิ + ภาพ”

มาจากรากศัพท์ siddhi จึงต้องคงตัวท้าย -ทธิไว้ตามเดิม

          เป็นยังไงกันบ้างคะ ทุกคนทำได้กันเท่าไร

และเราก็จะเห็นได้ชัดเลยนะคะว่าทุกคำเป็นคำที่ยืมมาจากภาษาบาลี-สันสกฤต ดังนั้นการสะกดคำจึงไม่ได้เขียนตามเสียงอย่างเดียว

แต่ต้อง ยึดตามรากศัพท์เดิม จึงทำให้มีลักษณะเฉพาะที่ดูซับซ้อนกว่าคำไทยแท้นั่นเอง