คนที่เราเคยรักกลายเป็นคนแปลกหน้าอีกครั้ง ได้อย่างไร

น่าคิดเหมือนกันว่าเราทําให้คนที่เคยเป็นทุกอย่างในชีวิตกลายเป็นคนแปลกหน้า ได้อย่างไร เราเรียนรู้ที่จะลืมและบังคับให้ตัวเองลืมได้อย่างไร แล้วในระหว่าง ที่พยายามลืมเราเอาสิ่งใดมาแทนที่พวกเขา การเปลี่ยนแปลงที่เกิดขึ้นหลังจากความสัมพันธ์จบลงบอกอะไรคุณได้มากกว่าช่วงเวลาที่คุณยังอยู่ในความสัมพันธ์ พูดอีกอย่างว่า ความเศร้าเป็นสิ่งที่สอนคุณได้เร็วกว่าความสุข

ว่าแต่ การหลุดจากวงโคจรของกันและกันแล้วกลับไปเป็นคนแปลกหน้าอีกครั้ง หมายความว่าอย่างไร คนเราไม่มีทางหมางเมินกันไปเฉย ๆ แบบนั้นแน่ บางทีคุณอาจไม่มีทางเลือกนอกจากทําให้พวกเขาเป็นผู้อื่นในสายตา ไม่ใช่ คนที่เคยรับรู้ว่าเรื่องที่คุณกังวลในแต่ละวันคืออะไร ร่างกายตอนเปลือยเปล่า ของคุณเป็นเช่นไร สิ่งที่ทําให้คุณเสียน้ําตาคืออะไร และคุณเคยรักพวกเขามากแค่ไหน

เมื่อครั้งหนึ่งชีวิตของเราได้โคจรรอบ ๆ ใครสักคน มันก็ไม่ได้หยุด โคจรไปเฉย ๆ ต่อให้สิ่งที่เราเหลืออยู่มีเพียงความทรงจําเล็ก ๆ น้อย ๆ เกี่ยวกับ พวกเขาก็ตาม เศษเสี้ยวความทรงจําจะยังคงอยู่เสมอ ความทรงจําที่ประทับ อยู่ในสถานที่ที่เคยไป ถ้อยคําที่เคยพูด และเพลงที่เคยฟังจะไม่หายไปไหน แล้วในท้ายที่สุดเมื่อเราได้ยินหนึ่งในเพลงเหล่านั้นดังขึ้นระหว่างเข้าแถวรอชําระเงิน เราก็จะตระหนักว่าตัวเองกําลังโคจรรอบ ๆ พวกเขา อีกครั้ง และที่ผ่านมาเราอาจไม่เคยเลิกทําแบบนั้นได้เลย

วันเกิดของคนรักและสิ่งที่ทําด้วยกันเป็นครั้งแรกไม่ว่ามันจะลึกซึ้งหรือไม่ก็ตาม คุณลืมสิ่งเหล่านั้นได้จริงเหรอ วันครบรอบจะกลายเป็นแค่ วันธรรมดาวันหนึ่งได้จริง ๆ ใช่ไหม สิ่งต่าง ๆ ที่เคยทําด้วยกันและคําสัญญาที เคยให้ไว้กลายเป็นสิ่งไม่มีความหมายจริง ๆ หรือเปล่า มันกลายเป็นความ ว่างเปล่าเพราะคุณเลิกรากัน หรือคุณจงใจมองข้ามมันเพราะไม่มีทางเลือกกันแน่ สมองสั่งให้คุณก้าวไปข้างหน้าและบังคับหัวใจให้เดินตาม ฉันคิดว่า คงเป็นแบบนั้น

ฉันเชื่อว่าคุณจะรักใครสักคนในทางใดทางหนึ่งไปตลอดกาล หรือไม่ คุณคงไม่ได้รักพวกเขาจริง ๆ เพราะเมื่อสารเคมีสองตัวทําปฏิกิริยากัน มัน ต้องเกิดการเปลี่ยนแปลงทั้งคู่ บางครั้งบาดแผลที่เกิดขึ้นอาจแสนสาหัส เกินกว่าที่เราจะเสี่ยงกลับไปจุดเดิม ฉันไม่เชื่อว่าคนเราเลิกสนใจกันเพียง เพราะอีกฝ่ายหมดความสําคัญ ฉันรู้ว่าความรักไม่ใช่สิ่งที่หมดไปได้ง่าย ๆ ฉันเพียงสงสัย (และอาจหวัง) ว่าเราต้องฝืนให้มันเป็นเช่นนั้นเพราะความจําเป็น เราอยู่ตรงศูนย์กลางจักรวาลเล็ก ๆ ของตัวเอง

บางครั้งจักรวาลของเรา ก็ไปซ้อนทับจักรวาลของผู้อื่น แล้วบริเวณเล็ก ๆ ที่ซ้อนทับกันนั้นก็เกิดการเปลี่ยนแปลง การโคจรมาพบกันสามารถทําลายหรือเปลี่ยนแปลงเรา บางครั้ง เราก็หลอมรวมเป็นหนึ่ง แล้วบางคราวเราก็แยกจากกันไปเพราะรู้สึกสบายใจมากกว่ากับการสูญเสียสิ่งที่รู้ว่าจะลงเอยอย่างไร

สุดท้ายแล้วก็เป็นเรื่องที่หลีกเลี่ยงไม่ได้ที่คุณจะเติบโต รู้จักความรัก มากขึ้น เข้าใจว่ามันทําอะไรได้บ้าง รวมถึงตระหนักว่าบาดแผลในใจ ที่ว่าง บนเตียง และเก้าอี้ตัวข้าง ๆ ที่ว่างเปล่านั้นทําให้เจ็บปวดมากแค่ไหน ฉันไม่รู้ว่าหัวใจที่เคยมีแผลจะเปิดรับคนที่เคยกรีดมันกลับเข้ามาอีกไหม และฉันก็ไม่รู้ ด้วยว่าผู้อื่นจะเข้ามาแทนคนที่เคยอยู่ในใจของคุณได้หรือเปล่า เราทุกคนเริ่มต้นจากการเป็นคนแปลกหน้า และการตัดสินใจเลือกคนที่รักมักดูเป็นสิ่งที่หลีกเลี่ยงไม่ได้ เรารู้สึกว่าพวกเขาน่าสนใจอย่างไม่มีเหตุผล เราได้พบคนที่มีจิตวิญญาณเหมือนเรา

จริงอยู่ที่เพื่อนร่วมชั้น คู่หู เพื่อนบ้าน เพื่อนของครอบครัว ลูกพี่ลูกน้อง และพี่น้องเข้ามาในชีวิตของเราแบบที่นึกไม่ออกว่าจะแยกจากกันอย่างไร นี่คือสิ่งทีงดงาม แต่ความสบายใจและ ความใกล้ชิดของความสัมพันธ์เช่นนี้ไม่ใช่สิ่งที่ฉันกําลังพูดถึง เราไม่ได้กลับไปโคจรรอบ ๆ พวกเขาถ้าวันหนึ่งความสัมพันธ์จบลง เราต่างเฝ้ารอให้จักรวาล อื่นมาปะทะจักรวาลของเราและเปลี่ยนแปลงสิ่งที่เราทําไม่ได้ ที่น่าสนใจคือ เมื่อเราตระหนักว่าพายุสงบลงหลังจากที่จักรวาลปะทะกัน เราก็มองดวงดาวไม่เหมือนเดิมอีกต่อไป และเราไม่มีทางล่วงรู้หรือเลือกว่าใครจะเข้ามาสร้าง ความเสียหายแบบนั้นให้เรา

เราทุกคนเริ่มต้นจากการเป็นคนแปลกหน้า แต่เราลืมไปว่าตัวเอง แทบไม่เคยได้เลือกเลยว่าใครจะกลับไปเป็นคนแปลกหน้าอีกครั้ง