เงาะป่า..ผู้เฝ้าศรัทธา ตอนที่ 2

ตอนที่ ๒: เสียงเรียกจากต้นไม้

เช้าวันต่อมา อินเล่าเรื่องที่เกิดขึ้นให้ยายพรฟัง หญิงชราผู้ดูแลศาลป่า ยายพรเงียบไปนานก่อนจะพูดด้วยเสียงแผ่ว

“เอ็งไม่ควรเข้าไป…ป่านั้นไม่ใช่ของคน”

อินหัวเราะเบา ๆ “ก็แค่เงา ยาย คนมันคิดไปเอง”

ยายพรส่ายหน้า “เงาน่ะ…มันไม่เคยยืนรอคน”

คำพูดนั้นติดอยู่ในหัวอินทั้งวัน

ตกดึก ขณะที่เขากำลังจะหลับ เสียงหนึ่งดังขึ้นนอกบ้าน

“อิน…”

เสียงนั้นนุ่มนวล อบอุ่น และคุ้นเคย

เป็นเสียงของแม่เขา…ที่เสียไปแล้วหลายปี

หัวใจอินเต้นแรง เขาลุกขึ้นเดินออกไปโดยไม่รู้ตัว ประตูเปิดออกเองอย่างช้า ๆ ลมเย็นพัดผ่านเหมือนมีใครยืนอยู่ตรงหน้า

เสียงเรียกดังขึ้นอีกครั้ง คราวนี้มาจากชายป่า

อินเดินตามไปอย่างเหมือนถูกสะกด

ยิ่งเข้าใกล้ ป่ายิ่งเงียบ

และเมื่อเขาหยุดยืนอยู่หน้าต้นไม้ เขาก็รู้สึกได้ว่า…

ต้นไม้ทุกต้นรอบตัว

กำลัง “หันมามองเขา”

เปลือกไม้ที่ขรุขระดูเหมือนใบหน้าที่บิดเบี้ยว

กิ่งไม้ไหวเบา ๆ เหมือนแขนที่กำลังชี้มาที่เขา

เสียงแม่เงียบไปแล้ว

เหลือเพียงเสียงก

ระซิบที่ไม่ใช่มนุษย์