ศึกทุเรียนเดือด เวียดนามรุกตลาดจีนกดดันไทย ปมสารปนเปื้อนซ้ำเติม ลุ้นราคาภายในประเทศลดลง

หมอนทองไทยเผชิญต้นทุนสูง-ตรวจเข้ม ส่งออกสะดุด ขณะเวียดนามได้เปรียบด้านโลจิสติกส์ นักวิเคราะห์ชี้อาจกระทบราคาหน้าสวนและตลาดในประเทศ

สถานการณ์ตลาดทุเรียนปี 2569 เริ่มส่งสัญญาณแข่งขันรุนแรง หลังทุเรียนจากเวียดนามเร่งขยายส่วนแบ่งในตลาดจีน ซึ่งเป็นปลายทางหลักของการส่งออกทุเรียนไทย ส่งผลให้ผู้ประกอบการไทยต้องเผชิญแรงกดดันรอบด้าน ทั้งต้นทุนขนส่งที่ยังอยู่ในระดับสูง และมาตรการตรวจสอบคุณภาพที่เข้มงวดขึ้น

ทุเรียนไทย โดยเฉพาะสายพันธุ์ “หมอนทอง” ซึ่งเคยครองความนิยมในตลาดจีนมาอย่างต่อเนื่อง กำลังเผชิญความท้าทายใหม่จากคู่แข่งโดยตรงอย่างเวียดนาม ที่มีข้อได้เปรียบด้านภูมิศาสตร์ ทำให้สามารถขนส่งสินค้าเข้าสู่จีนได้รวดเร็วและต้นทุนต่ำกว่าไทยอย่างมีนัยสำคัญ

นอกจากนี้ กระบวนการตรวจสอบคุณภาพสินค้า โดยเฉพาะประเด็นสารปนเปื้อน เช่น แคดเมียม ยังคงเป็นอีกหนึ่งปัจจัยเสี่ยงที่อาจกระทบต่อการส่งออก แม้จะเป็นกรณีที่พบไม่กว้างขวาง แต่ก็สร้างความกังวลต่อความเชื่อมั่นของผู้นำเข้า และอาจนำไปสู่การตรวจเข้มที่ทำให้สินค้าล่าช้าหรือถูกปฏิเสธได้

ขณะเดียวกัน เวียดนามยังเร่งพัฒนาการผลิต โดยมีการปลูกทุเรียนสายพันธุ์เดียวกับไทยมากขึ้น เพื่อเจาะตลาดในระดับเดียวกัน ส่งผลให้การแข่งขันไม่ได้จำกัดอยู่แค่ปริมาณ แต่รวมถึงคุณภาพและราคาที่แข่งขันกันโดยตรง

ผลกระทบจากปัจจัยดังกล่าวเริ่มสะท้อนกลับมายังตลาดภายในประเทศของไทย โดยเฉพาะในช่วงที่ผลผลิตออกสู่ตลาดจำนวนมาก หากการส่งออกติดขัด ทุเรียนบางส่วนที่ไม่ได้มาตรฐานส่งออกหรือมีขนาดไม่ตรงตามความต้องการ อาจถูกระบายเข้าสู่ตลาดในประเทศเพิ่มขึ้น ส่งผลให้ราคามีแนวโน้มปรับตัวลดลงเมื่อเทียบกับช่วงเดียวกันของปีก่อน

อย่างไรก็ตาม การที่ราคาทุเรียนในประเทศอาจลดลง ไม่ได้สะท้อนเพียงโอกาสของผู้บริโภคเท่านั้น แต่ยังสะท้อนถึงแรงกดดันที่เกษตรกรต้องเผชิญ ทั้งจากต้นทุนที่สูงขึ้นและความไม่แน่นอนของตลาดส่งออก ทำให้หลายพื้นที่เริ่มเห็นสัญญาณชะลอตัวของการรับซื้อ และความระมัดระวังของผู้ประกอบการ

ผู้เกี่ยวข้องในอุตสาหกรรมมองว่า ทางออกสำคัญอยู่ที่การยกระดับมาตรฐานตั้งแต่ต้นทาง ทั้งการควบคุมคุณภาพ การลดความล่าช้าในกระบวนการตรวจสอบ และการบริหารจัดการโลจิสติกส์ให้มีประสิทธิภาพมากขึ้น เพื่อรักษาความสามารถในการแข่งขันในตลาดโลก

สถานการณ์ดังกล่าวสะท้อนให้เห็นว่า ตลาดทุเรียนไม่ได้แข่งขันกันเพียงเรื่องรสชาติหรือชื่อเสียงอีกต่อไป แต่เป็นการแข่งขันเชิงระบบ ทั้งต้นทุน ความเร็ว และมาตรฐานคุณภาพ ซึ่งจะเป็นตัวชี้วัดสำคัญต่ออนาคตของทุเรียนไทยในตลาดโลก