ร่องรอยแห่งอารยธรรมอายุ 40,000 ปีเหล่านี้ อาจเป็นต้นกำเนิดของการเขียน

รูปนี้เป็นรูปช้างแมมมอธสมัยออริเนเซียนซึ่งแกะสลักมาจากงา และรอบ ๆ เต็มไปด้วยร่องรอยของการขีดเขียน ซึ่งจากการวิเคราะห์โดยละเอียดพบว่า รอยแกะสลักปริศนาบนสิ่งประดิษฐ์ยุคหินเก่าดังกล่าวนั้น บ่งบอกว่ามนุษย์ยุคใหม่ตอนต้นใช้สัญลักษณ์ที่มีโครงสร้างในการสื่อสารมาตั้งแต่เมื่อ 40,000 ปีที่แล้ว 

ร่องรอยเหล่านี้ถูกสร้างขึ้นโดยผู้คนในวัฒนธรรมออริยาเซียน (Aurignacian) ซึ่งเป็นวัฒนธรรมยุคหินเก่าตอนปลายที่มนุษย์ยุคใหม่ (Homo Sapiens) เริ่มเข้ามาตั้งถิ่นฐานในยุโรปและตะวันออกกลางอย่างจริงจัง โดยจะอยู่ในช่วงประมาณ 34,000 ถึง 34,000 ปีก่อน แต่ก็ไม่อาจตีความได้ว่าลายแกะสลักบนงาช้างนั้นจะเป็นภาษาพูดเพราะมันไม่ได้ซับซ้อนพอที่จะมองว่ามันคือตัวอักษร แต่การจัดเรียงของร่องรอยแกะสลักนั้นแสดงให้เห็นถึงโครงสร้างที่วัดได้ ซึ่งเทียบได้กับระบบอักษรลิ่มโบราณที่เกิดขึ้นเมื่อประมาณ 5,300 ปีที่แล้ว

นักภาษาศาสตร์จากมหาวิทยาลัยซาร์ลันด์ในเยอรมนี คริสเตียน เบนซ์ และ นักโบราณคดีจากพิพิธภัณฑ์แห่งรัฐเบอร์ลิน เอวา ดุตกีวิช ได้วิเคราะห์ว่าสิ่งเหล่านี้อาจเป็นต้นกำเนิดของการเขียนในยุคแรกเริ่มก็เป็นได้ โดยพวกเขาได้ให้ความเห็นว่า มนุษย์กลุ่มนักล่าและกลุ่มเก็บเกี่ยวกลุ่มแรก ๆ ที่เดินทางมายุโรป ได้ใช้ลำดับสัญลักษณ์ที่มีความซับซ้อนได้คล้ายกันอย่างจงใจและเป็นระบบ ซึ่งเป็นไปตามแบบแผนของการกำเนิดการเขียนเมื่อหมื่นปีก่อนอย่างแท้จริง

เบนซ์และดุตคีวิชเน้นการวิเคราะห์ทางสถิติไปที่วัตถุพกพา 260 ชิ้นจากวัฒนธรรมออริเนเชียน ซึ่งอาศัยอยู่ในกลุ่มถ้ำในพื้นที่ซึ่งปัจจุบันคือทางตอนใต้ของเยอรมนี สิ่งเหล่านี้รวมถึงรูปปั้นและสิ่งประดิษฐ์อื่นๆ ที่แกะสลักจากงาช้าง กระดูก และเขากวาง หลายชิ้นประดับด้วยลวดลายต่างๆ เช่น จุด เส้น ลูกศร กากบาท เส้นซิกแซก ดาว และตารางลายเส้น 

ทีมนักวิจัยได้รวบรวมร่องรอยได้มากกว่า 3000 รายการ และไดเศึกษาอัตราการขีดเขียนซ้ำ ความหลากหลายของประเภทสัญลักษณ์ และเอนโทรปี ซึ่งเป็นมาตรวัดทางสถิติว่าลำดับหนึ่งๆ สามารถบรรจุข้อมูลได้มากน้อยเพียงใด ตัวชี้วัดเหล่านี้มักใช้ในการศึกษาภาษาและระบบการเขียนในยุคแรกๆ 

และผลวิจัยก็ได้ชี้ว่าสัญลักษณ์เหล่านั้นไม่ได้เกิดขึ้นมาเพราะความบังเอิญ สัญลักษณ์ต่างๆ ปรากฏขึ้นในลำดับที่จงใจทำซ้ำได้ โดยมีโครงสร้างที่วัดได้ วัตถุประเภทต่างๆ มีรูปแบบที่แตกต่างกัน 

นักวิจัยยืนยันอย่างชัดเจนว่าหน้าที่นี้ไม่ใช่การบันทึกภาษาพูด รูปแบบเหล่านี้ไม่สอดคล้องกับการเขียน ซึ่งเป็นที่ทราบกันดีว่าการเขียนนั้นได้ถือกำเนินขึ้นเมื่อ 5000 ปีที่แล้ว งานวิจัยชิ้นนี้จึงพยายามจะชี้ให้เห็นถึงลักษณะการสื่อสารกันของมนุษย์ในช่วงอารยธรรมออริเนเซียน แม้ไม่อาจจะรู้ได้ถึงความหมายของรายละเอียดบนสิ่งประดิษฐ์เหล่านั้นแต่การค้นพบนี้ก็เป็นสิ่งที่บ่งชี้ได้ว่ามนุษย์ได้จัดเก็บและจัดโครงสร้างข้อมูลมานานหลายหมื่นปีก่อนที่ระบบการเขียนระบบแรกสุดจะถือกำเนิดขึ้น