"หน้าเงินเกินไปไหม? แฉวีรกรรม 'เจ้าของตึกมหาภัย' ขึ้นค่าเช่ารายวัน-เก็บยิบย่อย-ไล่ที่คนทำมาหากิน...หัวใจทำด้วยอะไร!? ใครเช่าที่ทำธุรกิจต้องอ่านก่อนซวย!"

  อย่าให้คนใจดำซุบมือเปิบ! วันนี้ขอระบายในนามพ่อค้าแม่ค้าที่ต้องสู้ชีวิตปต่ดันมาเจอเจ้าของที่สู้กลับ

แบบไร้เมตตา ขึ้นค่าเช่าตามใจชอบ เก็บค่าไฟแพงกว่าหลวง 3 เท่า 

แถมพอขายดีก็โดนไล่ที่เพื่อจะมาเปิดเเข่งเอง! 

นี่คือมหกรรมแฉความจริงเบื่องหลังตึกแถวและแผงเช่าที่คนทำมาหากินต้องแบกรับ

ใครเจอแบบไหนลองมาแชร์ให้โลกได้รู้กันครับ

 ความฝันที่พังทลายเพราะความโลภของคนอื่น

สวัสดีครับพี่ๆน้องๆทุกท่าน วันนี้ผมขอมาสวมบทบาทเป็นกระบอกเสียงให้เหล่า "คนสู้ชีวิต" ที่กำลังโดน "คนมีที่" เอารัดเอาเปรียบครับ หลายคนฝันอยากมีหน้าร้านเล็กๆ อยากมีอาชีพที่มั่นคง อุตส่าห์กู้หนี้ยืมสินมาเซ้งตึก ลงทุนตกแต่งร้านไปเป็นแสน แต่เชื่อไหมครับว่าศัตรูที่น่ากลัวที่สุดไม่ใช่คู่แข่งการค้า แต่คือ "เจ้าของที่" ที่เราส่งเงินค่าเช่าให้เขาทุกเดือนนั่นแหละครับ! ล่าสุดผมเจอเคสพี่สาวคนหนึ่งที่สนิทกัน แกเช่าตึกเปิดร้านอาหารตามสั่งมา 5 ปี จนลูกค้าติดตรึม ปรากฏว่าปีนี้เจ้าของตึกขยับค่าเช่าจาก 15,000 เป็น 30,000 บาทหน้าตาเฉย พอถามเหตุผลแกบอกแค่ว่า "ก็เห็นขายดี มีเงินจ่ายอยู่แล้วนี่" พี่ฟังแล้วขึ้นไหมครับ?

มหกรรมเก็บยิบย่อย...ค่าไฟมหาโหดและค่าส่วนกลางทิพย์

1 . สิ่งที่เจ็บปวดที่สุดไม่ใช่แค่ค่าเช่าครับ แต่มันคือ "ค่าใช้จ่ายแฝง" ที่เจ้าของตึกบางคนขยันคิดค้นขึ้นมาเอาเปรียบเรา

2 . ค่าไฟ-ค่าน้ำ: ปกติรัฐเก็บหน่วยละไม่กี่บาท แต่เจ้าของตึกมักจะติดมิเตอร์แยกเองแล้วบวกเพิ่ม บางที่เก็บหน่วยละ 10-15 บาท! กะรวยจากส่วนต่างค่าไฟโดยไม่ต้องทำอะไรเลย

3 . ค่าส่วนกลางทิพย์: เก็บเงินค่าที่จอดรถ ค่าเก็บขยะ ทั้งที่หน้าตึกเป็นฟุตบาทสาธารณะ หรือขยะเราก็ต้องเอาไปทิ้งจุดรวมเอง แต่เขาก็ยังจะเรียกเก็บเงินส่วนนี้เพิ่มเพื่อเข้ากระเป๋าตัวเอง

 วีรกรรม 'พอขายดีก็ไล่ที่' เพื่อเปิดแข่งเอง

อันนี้คือความใจดำที่ผมรับไม่ได้ที่สุดในวงการค้าขายครับ เคยเห็นไหมครับ ร้านอาหารร้านหนึ่งขายดีมาก คนต่อคิวแน่นทุกวัน พอหมดสัญญาปุ๊บ เจ้าของที่บอกไม่ต่อสัญญาให้ อ้างว่าจะเอาตึกไปซ่อมแซมหรือให้ญาติอยู่ แต่พอเราย้ายออกไปได้แค่เดือนเดียว ตึกนั้นกลับเปิดเป็นร้านอาหารแบบเดิม เมนูเดิม ชื่อคล้ายเดิม แต่เจ้าของคือลูกหลานของเจ้าของตึกนั่นแหละ! นี่มันคือการ "ขโมยทำเลและฐานลูกค้า" กันชัดๆ เขาเห็นเราลงแรงโปรโมทจนที่ตรงนั้นมันติดลมบน แล้วเขาก็มาชุบมือเปิบไล่เราออกไป เพื่อเอาสูตรสำเร็จที่เราสร้างมาไปใช้เอง ใจทำด้วยอะไรครับ?

สัญญาเช่ากระดาษแผ่นเดียวที่ไม่มีความหมาย

เจ้าของที่บางคนชอบทำสัญญาแบบ "เสียเปรียบทุกทาง" หรือบางทีก็เลี่ยงไม่ทำสัญญาเป็นลายลักษณ์อักษร เน้นคุยปากเปล่า พอถึงเวลาอยากจะไล่ก็ไล่ อยากจะเปลี่ยนกฎก็เปลี่ยน กฎหมายบ้านเราบางทีก็ตามไม่ทันเล่ห์เหลี่ยมคนพวกนี้ครับ พ่อค้าแม่ค้าบางคนความรู้น้อย ไม่ได้มีทนายคอยให้คำปรึกษา ก็ต้องจำยอมตกเป็นเบี้ยล่างยอมจ่ายเงินที่เขาเรียกเพิ่มเพียงเพราะไม่อยากเสียที่ทำกินที่สร้างมากับมือ

สรุป: 7 วิธีเอาตัวรอดจากเจ้าของตึกมหาภัย – ขยี้เนื้อหาให้ยาวสะใจ

1 . เพื่อให้เพื่อนๆ ไม่ตกเป็นเหยื่อ ผมรวบรวมเทคนิคที่คนค้าขายต้องรู้มาฝากครับ:

2 . สัญญาเช่าต้องชัดเจน: ต้องระบุค่าเช่า ระยะเวลา และเงื่อนไขการขึ้นค่าเช่าให้ชัดเจนที่สุด ห้ามคุยปากเปล่าเด็ดขาด

3 . บันทึกหลักฐานการจ่ายเงิน: ทุกครั้งที่จ่ายค่าเช่าหรือค่าต่างๆ ต้องมีใบเสร็จหรือสลิปโอนเงิน ห้ามจ่ายเงินสดโดยไม่มีหลักฐาน

4 . ทำประกันภัยธุรกิจ: เผื่อกรณีเจ้าของตึกแกล้งตัดน้ำตัดไฟ หรือทำให้อาคารใช้งานไม่ได้ เราจะได้มีค่าชดเชย

5 . สร้างความสัมพันธ์กับเพื่อนบ้าน: รวมกลุ่มกับผู้เช่ารายอื่นในละแวกนั้นไว้ เพื่อแลกเปลี่ยนข้อมูลและรวมพลังกันต่อรอง

6 . มองหาทำเลสำรองเสมอ: อย่าฝากชีวิตไว้กับที่ที่เดียว พยายามทำตลาดออนไลน์ไว้ด้วย เพื่อที่ว่าวันหนึ่งถ้าโดนไล่ที่ ลูกค้ายังสามารถตามเราไปที่อื่นได้

7 . ปรึกษาข้อกฎหมาย: หากโดนเอาเปรียบเกินเหตุ เดี๋ยวนี้มีหน่วยงานช่วยเหลือผู้บริโภคหรือสภาทนายความที่ให้คำปรึกษาฟรีครับ

บทสรุป: ความเมตตาคือรากฐานของธุรกิจที่ยั่งยืน

สุดท้ายนี้ผมอยากฝากไปถึงเจ้าของที่ดิน เจ้าของตึกทั้งหลายนะครับ การที่ผู้เช่าเขาอยู่ได้ ขายดี มันคือความมั่นคงของคุณด้วยนะ ถ้าคุณขูดรีดเขาจนเขาอยู่ไม่ได้ ย้ายออกไป ตึกคุณก็ว่างขาดรายได้ แถมยังได้ชื่อเสียติดตัวไปตลอดชาติ สังคมจะน่าอยู่ถ้าคนมี "ทุน" ไม่รังแกคนมี "แรง" ครับ ช่วยกันเกื้อกูลกันหน่อย สังคมไทยจะไปได้ไกลกว่านี้เยอะ!