หอยกาบ เลี้ยงลูกสัตว์น้ำอื่นโดยไม่ตั้งใจ

     ถ้าเปรียบโลกใต้น้ำเหมือนบนโลกมนุษย์ ทั้งหอยกาบและปลาขมก็คงต่างเป็นเพื่อนบ้านอาศัยที่ดีต่อกันมีความรักที่คอยดูแลซึ่งกันและกันนั่นคือปลาขมจะฝากลูกเอาไว้กับหอยกาบให้หอยกาบช่วยเลี้ยงลูกให้แต่บางคนอาจสงสัยว่า แล้วหอยกาบล่ะเต็มใจที่จะรับหน้าที่เป็น "แม่บุญธรรม"ของปลาขมจริงไหม

     พอถึงช่วงเวลาที่ปลาขมจะออกไข่ แทนที่มันจะหาที่วางไข่ตามสาหร่ายเหมือนปลาอื่นแต่มันกลับรีบวิ่งเข้าหาหอยกาบอย่างรวดเร็วเพื่อปลาขมตัวเมียจะค่อยๆหย่อนท่อวางไข่ยาวๆ สอดเข้าไปในตัวหอยกาบตรงช่องทางหายใจ แล้ววางไข่ไว้ข้างในนั้นเลย แต่ดูๆ ไปเราก็น่าเห็นใจหอยกาบนะเพราะไข่ปลาพวกนี้จะเข้าไปเบียดตรง "เหงือก" ที่หอยกาบใช้หายใจและกินอาหารแต่นี่แหละคือสิ่งมหัศจรรย์ของหอยกาบเพราะหอยกาบไม่ได้ขับไล่ปลาขมให้ออกไปแต่มันกลับยอม " พ่นน้ำ " ที่เต็มไปด้วยออกซิเจนให้ไข่ปลาเหล่านั้นได้รับอากาศบริสุทธิ์ตลอดเวลาเหมือนกับดูแลลูกคนอื่นให้เหมือนดูแลลูกของตัวเองตลอดเวลา

     แต่ธรรมชาติของปลาขมก็ไม่ได้ใช้หอยกาบฟรีๆเช่นกันเพราะในขณะที่หอยกาบยอมเป็นแม่บุญธรรมให้ปลาขม หอยกาบมันก็จะใช้จังหวะที่ปลาขมมาวางไข่นี่แหละ "ฝากลูก" ของตัวเองคืนกลับไปบ้าง หอยกาบจะพ่นตัวอ่อนตัวเล็กๆ ของมันออกมาเกาะที่ครีบหรือเหงือกของปลาขมทันที กลายเป็นว่าที่ปลาขมจะฝากลูกไว้กับหอยกาบฟรีๆก็คงไม่ได้ง่ายอย่างที่คิดเอาไว้ซะแล้ว

      กลับกลายเป็นว่าปลาขมยังต้องเป็นรถรับส่งให้กลับลูกหอยกาบได้ท่องเที่ยวในแหล่งน้ำอื่นๆที่หอยกาบตัวแม่ไม่มีปัญญาคลานไปถึง ซึ่งถือว่าการแลกเปลี่ยนครั้งนี้ วิน วิน ทั้งคู่ ฝั่งหนึ่งได้ความปลอดภัยให้ลูกอีกฝั่งก็ได้เหมือนยานพาหนะที่พาลูกของตัวเองไปเที่ยว

     ความสัมพันธ์นี้ทำให้เราได้เรียนรู้ว่าในธรรมชาติไม่มีใครอยู่รอดได้เพียงลำพังในเรื่องของหอยกาบกับปลาขมอาจจะดูเหมือนฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งโดนบังคับ แต่อันที่จริงแล้วพวกมันซึ่งต่างก็รู้ดีว่าพวกเราต้องต่างฝ่ายต่างอาศัยซึ่งกันและกันเพื่อให้ชีวิตใหม่ทั้งสองฝ่ายได้เติบโตอย่างมั่นคง