Rich but Humble: ประเทศรวยที่สุดแต่ติดดินมากสุด???

     ในโลกปัจจุบันเราอาจวัดความสำเร็จด้วยของ แบรนด์เนม สินค้าราคาหรู รถซุปเปอร์คาร์หรือไลฟ์สไตล์ที่โอ้อวดด้วยความมั่งคั่งผ่านโซเชียลมีเดียแต่กลับมีอีกมุมหนึ่งของโลกที่นิยาม "ความรวย"ต่างออกไปจากประเทศอื่น

     หากเราลองนึกถึงประเทศที่มีกองทุนความมั่งคั่งแบบมากมายมหาศาล มีสวัสดีการในการรักษาพยาบาลตั้งแต่เกิดจนตาย มีรายได้ต่อหัวสูงๆเป็นอันดับต้นๆของโลก หรือใส่เสื้อผ้าธรรมดาจนคนแยกไม่ออกว่าใครรวยหรือจน รวมทั้งมีรัฐสวัสดิการที่ดีเยี่ยมแต่ประชากรในประเทศที่ร่ำรวยนี้ยังปั่นจักรยานไปทำงานและรัฐมนตรียังเดินเข้า Supermarketซื้อของเองเหมือนคนทั่วไป บางคนอาจมองเป็นเรื่องที่ไม่น่าเชื่อ แต่นี่มันคือวิถีชีวิตของประเทศในแถบสแกดิเนเวียโดยเฉพาะ "นอร์เวย์"เป็นประเทศที่พิสูจน์ให้คนทั่วโลกเห็นแล้วว่าคนที่รวยจริงมักไม่โอ้อวดใคร

     หลักสำคัญที่ทำให้ประเทศนี้กลายเป็น "ประเทศรวยที่สุดแต่ติดดิน" ไม่ได้อยู่ที่จำนวนตัวเลขในธนาคาร แต่อยู่ที่รากฐานทางวัฒนธรรมที่แข็งแรง

     โดยมี Jante Law กฎทางสังคมที่ปลูกฝังด้วยทัศนคติ "อย่าคิดว่าตัวเองวิเศษหรือดีไปกว่าคนอื่น"สิ่งนี้ทำให้ผู้คนให้เกียรติกันในฐานะมนุษย์ที่เท่าเทียมไม่ว่าคุณจะอยู่ชนชั้นไหน สำหรับพวกเขา ความหรูหราไม่ใช่ของแบรนด์เนม แต่มันคือการเดินป่า ปีนเขา ได้สูดอากาศบริสุทธิ์หรือนอนกระท่อมไม้ธรรมดาๆในวันหยุด 

     สุดท้ายแล้วบทเรียนจากประเทศนอร์เวย์ "ประเทศรวยที่สุดแต่ติดดิน"เป็นการบ่งบอกว่า ความร่ำรวยที่ยั่งยืนที่สุดคือความรวยที่มาพร้อมกับ "คุณภาพชีวิต" และ "ความถ่อมตัว"         การมีเงินล้นฟ้าไม่ได้หมายความว่าเราต้องลืมรากเหง้าหรือทิ้งความเรียบง่ายไป เพราะในที่สุดการใช้ชีวิตที่เรียบง่ายคือความหรูหราความร่ำรวยที่แท้จริง ที่เงินไม่สามารถซื้อได้ และสามารถสร้างได้ด้วยทัศนคติ