มองโลกในแง่ดีเข้าไว้

ถ้าคุณมาทำงานทุกเช้าด้วยอารมณ์แจ่มใสรื่นเริง คุณก็จะเป็นบุคคลตัวอย่างให้กับคนที่กำลังเครียด มีปัญหาคับข้องใจได้เหมือนกัน แต่ก็คงไม่เกิดประโยชน์อันใดหรอกครับ เพราะไม่มีใครเขาอยากทำตามคุณ ผู้สร้างชื่อเดี่ยวๆไปคนเดียวดีกว่าว่า คุณเป็นคนมีสติ สุขุมนุ่มนวล สบายๆ มีความมั่นใจ และมีวุฒิภาวะสูงสมกับเป็นผู้หลักผู้ใหญ่ ส่วนดีกรีของความร่าเริงก็เอาประมาณตอนคุณไปสังสรรค์กับเพื่อนเลยครับ หรือจะเดินผิวปากไปที่โต๊ะทำงานก็ยังได้

ขอให้คุณรื่นเริงไว้ทุกนาที แม้เป็นวันฟ้าหม่น มีพายุฝนกระหน่ำยามบ่ายในฤดูหนาว ธุรกิจอยู่ในช่วงขาลง แต่ดอกเบี้ยดันอยู่ช่วงขาขึ้น เจ้านายก็อารมณ์บูด ทุกคนในออฟฟิศกำลังเครียดหัวทิ่มดิน แต่เรื่องแค่นี้ทำให้คุณหุบยิ้มไม่ได้หรอก แม้วันคืนจะมืดมิดหรือเลวร้ายเพียงใด แต่สุดท้ายก็จะผ่านไป และแสงอาทิตย์จะกลับมาส่องโลกอีกครั้ง ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นกับชีวิตคุณ คุณก็จะมั่นใจว่าทุกสิ่งทุกอย่างจะกลับมาดีขึ้นเสมอ

การรักษาสภาวะจิตใจให้รื่นเริงและมีทัศนคติเชิงบวกนั้นเป็นกลยุทธ์ที่เราใช้หลอกตัวเองครับ ขั้นแรกๆ คุณไม่จำเป็นต้องเชื่อ แค่ทำๆ ไป ทำเป็นรื่นเริงไว้ก่อน ก็แกล้งทำนั่นแหละครับ แต่อย่างไรก็ต้องทำ แล้วพอผ่านไปสักระยะหนึ่ง คุณจะไม่ค่อยรู้สึกว่าเป็นการเสแสร้ง แต่จะเริ่มรู้สึกรื่นเริงขึ้นมาได้จริงๆ

ก็อย่างที่บอกละครับว่า เป็นการหลอกตัวเองให้เชื่อแค่นั้นเอง เวลาเรายิ้ม ฮอร์โมนในร่างกายจะไปกระตุ้นอารมณ์ให้คุณรู้สึกสบายใจ และเมื่อคุณรู้สึกสบายใจ คุณก็จะยิ้มบ่อยขึ้น ร่างกายก็ยิ่งผลิตฮอร์โมนออกมามากขึ้น

แม้คุณจะเป็นไอ้เสือยิ้มยากที่ไม่ค่อยชอบยิ้มกับใครเท่าไรนัก แต่ถ้าลงทุนออกแรงยิ้มแค่สองสามวันแรก วงจรของการหลั่งฮอร์โมนรอยยิ้มก็จะหมุนเวียนไปเองโดยอัตโนมัติ แล้วทีนี้ คุณก็จะรู้สึกสบายใจ สดใสรื่นเริงตลอดเวลาเลยละครับ

พอใครๆ เขาเห็นคุณสดใสร่าเริงและมองโลกในแง่ดี ก็จะอยากเข้ามาอยู่ใกล้ๆ คุณทั้งนั้น ไม่มีอะไรที่เป็นเสน่ห์ดึงดูดใจได้เท่าความรื่นเริงอารมณ์ดีหรอกครับ

ลองหอบดอกไม้ไปประดับโต๊ะทำงาน แล้วเปิดโคมไฟรอยยิ้มให้สว่างไสวไปทั่ว พร้อมคลอด้วยเสียงผิวปากและเสียงหัวเราะครื้นเครง ต้องหน้าชื่นแม้อกตรม จะขมขื่นขั้วหัวใจขนาดไหนก็ห้ามแสดงออก แล้วเวลามีใครเข้ามาพูดสวัสดีทักทายคุณว่า “เป็นไงบ้าง สบายดีไหม” คุณก็ตอบกลับไปตามธรรมเนียมดาดๆ ว่า “ก็โอเคนะ” ผมว่ามันง่ายไปหน่อย ลองตอบแบบนี้จะดีกว่าไหม “สบายดีครับ” แล้วก็ไม่ต้องต่อด้วยคำรำพันพร่ำบ่น ชีวิตไม่สิ้นก็ต้องดิ้นกันต่อไป แหม ก็รู้ๆ กันอยู่นี่

และทั้งหมดนี้ก็คือกลยุทธ์การหลอกตัวเองที่ผมอยากจะบอกคุณ แล้วถ้าใครมาหักคอให้คุณทำงานมากขึ้นชนิดที่คุณเองก็เลี่ยงไม่ได้ มีแต่ต้องโอนอ่อนผ่อนตามเขาไป ก็ขอให้คุณทำใจไปเลยว่า ยังไงก็ต้องมีแสงสว่างที่ปลายอุโมงค์อันมืดมิดเสมอ อย่าได้ตอบโต้แบบเอาแต่ใจไปว่า “โอ้โห! ได้ไงเนี่ย งานจะท่วมหัวตายอยู่แล้ว ไม่เพิ่งตาดูบ้างเหรอว่าตอนนี้งานผมยุ่งขนาดไหน อย่างนี้มันเกินไปหน่อยมั้ง”

ขอให้ทําใจว่า ไหนๆ ก็ไหนๆ จะเลี่ยงยังไงก็ไม่พ้นโดนงานถล่ม แล้วโอดครวญไปก็แก้ไขอะไรไม่ได้อยู่ดี สู้ตอบไปแบบนี้รูปมวยจะออกมาสวยกว่าครับ “ไม่เป็นไร ในงานมากองไว้ตรงนี้เลย ผมจะรีบทำให้เสร็จโดยเร็ว ขอบคุณมาก” แล้วก็ไม่ต้องไปกราดเกรี้ยวระบายอารมณ์ใส่คนเดินเอกสารนะครับ

ผมเชื่อว่าไม่มีใครเขาแกล้งโอนงานมายั่วน้ำโหของคุณเพื่อความสะใจส่วนตัวหรอก แล้วแน่นอนว่า งานจะไหลมากองท่วมโต๊ะคุณอย่างไม่ต้องสงสัย ซึ่งก็แล้วไงล่ะ ระดับคุณรับมือไหว รื่นเริงใจ และไม่สะทกสะท้านกับมันอยู่แล้ว แต่ละวินาทีที่เราบ่นคร่ำครวญน้อยอกน้อยใจ คือวินาทีที่หล่นหายไปจากชีวิตและทุกวินาทีที่เรามองโลกในแง่ดี สดชื่นรื่นเริงใจ คือวินาทีที่เราได้เพิ่มเข้ามาฟรีๆ ในชีวิต คุณผู้อ่านอยากได้แบบไหน เลือกเอาก็แล้วกันครับ

___________