เป็นนักฟังที่ดี

ผมไม่ได้หมายความว่าคุณต้องคอยหาผ้านุ่มๆ ไว้รองไหล่ให้คนอื่นมาซบหน้าร้องไห้หรอกนะครับ

ทําแบบนั้นน่าจะเป็นนักจิตบําบัดมากกว่า ไม่ใช่

นักฟังครับ นักฟังที่ดีคือ คนที่ทําให้คนพูดรู้ว่ามีคนกําลังรับฟังเขาอยู่เท่านั้นเอง วิธีการฟังที่ดีมีดังนี้

• ส่งเสียงตอบรับเป็นครั้งคราว เช่น เล่าต่อสิครับ/คะ ผมกําลังฟังอยู่

• มีกิริยาท่าทีที่เหมาะควร

• ผงกศีรษะเป็นระยะหรือเอียงคอฟัง สายตาจับจ้องไปยังผู้พูด ไม่หาวหรือแกว่งสายนาฬิกาข้อมือเล่น

• ทวนคำพูดบางวลี เพื่อให้ผู้พูดแน่ใจว่าคุณรับรู้เนื้อหา “วันศุกร์นะ ตอน 3 โมงเช้า รับทราบครับ/ค่ะ”

• ขอให้พูดซ้ำ เมื่อคุณฟังไม่ทันหรือฟังแล้วไม่เข้าใจ “ช่วยอธิบายเรื่อง ปีเตอร์ โบโรห์ ซ้ําอีกทีได้ไหมครับ เมื่อกี้นี้ผมจับความไม่ทัน”

• ถามคําถาม “ตกลงว่า ตอนนี้ยังไม่ย้ายไปกลูเซสเตอร์นะครับ” จดบันทึก จดเรื่องที่อีกฝ่ายพูดลงกระดาษ

แล้วทําไมตอนนี้คุณผู้อ่านถึงต้องอยากเป็นผู้ฟังที่ดีกับเขาด้วยล่ะ ก็เพราะเหตุผลง่ายๆ คือ คุณผู้อ่านจะได้...

• ข้อเท็จจริงเพิ่มขึ้น
• เข้าใจในเรื่องที่ได้รับมอบหมายให้ทํามากขึ้น
• เข้าใจสถานการณ์รอบตัวมากขึ้น
• มีภาพลักษณ์ของคนที่มีความเห็นอกเห็นใจ เข้าใจความรู้สึกคนอื่น
• มีภาพลักษณ์ของคนฉลาดและกระตือรือร้น
• มีภาพลักษณ์ของผู้มีอํานาจระดับสูงในวงงาน

ถ้าคุณไม่รับฟัง คุณก็จะไม่มีวันได้รับรู้ และถ้าคุณมีความตั้งใจจะฟัง ก็ จงให้ผู้พูดได้รับรู้ด้วยนะครับ ง่ายๆ แค่นี้เอง

การเป็นนักฟังที่ดีถือเป็นทักษะแขนงหนึ่ง เป็นความสามารถพิเศษที่ ต้องฝึกฝนและเรียนรู้กันอย่างจริงจัง ไม่ใช่เกิดขึ้นได้เอง และไม่ได้เก่งกันใน ชั่วข้ามคืน ถ้าเมื่อไรก็ตามที่คุณเผลอขาดช่วงการรับฟัง และลืมแสดงสีหน้า ท่าทางประกอบการรับฟัง คุณก็ต้องกลับไปคิดทบทวน และจับสติของตัวเองไม่ให้หลุด