"คั่วหมูใส่หัวสิไค" ใส่ตะไคร้หอมกรุ่นอย่างไรต้องลองคั่ว

กระดูกหมูน่าจะคือความอร่อยของใครหลายคน 

จะเป็นผลจากการปรุงรสอันหอมนุ่ม 

ใส่พริกสดพริกแห้งแล้วแต่ต้องการปะปน

ตะไคร้นั้นต้องสุกล้นใส่ลงหม้อพร้อมคั่วไฟ

อาหารภูไทแม่ใส่ใจทุกกระบวนท่างดงาม

  ก่อนที่ตะวันนั้นจะส่องผ่านทุกอย่างไป ใครคือคนที่ห่วงใยเสมอ ใครคือคนที่คอยทำอาหารที่เรานั้นชอบให้ แต่ท้ายที่สุดแล้ว การสื่อสารนั้นมากกว่าที่ต้องการและประสงค์ 

   ความหอมนั้นเริ่มจากการคั่วใส่ส่วนผสมเพิ่มในรวามหอม  นอกจากนั้นความร้อนและวิธีในการทำเริ่มพร้อมมาก คั่วให้สุกจากนั้นจะใส่น้ำเล็ดน้อยอาจจะเพิ่มไม่ให้หม้อนั้นมีกลิ่นไหม้ไม่หอมอร่อยอบย่างว่า ความพยามยาม ความต้องการ หากเส้นทางที่วาดฝันเราต่างเดินไปพร้อมกันหากอาหารที่ทานนั้นอร่อย ไม่เบื่อและไม่สบายครัน

  หากจะนับว่ากี่ครั้งที่เรานั้นต้องพยายามทำอาหาร รอบแรกอาจจะทานไม่ได้ ชิมไม่อร่อย หรือจะนับกาลเวลาที่สื่อสารนั้นเสมอ มองรอบข้างแล่วเรานั้นจะไม่อยู่ห่างจากใครทั้งสิ้นเลย รอบคอบและเข้าถึง มุมมองส่องประวัติและติดตรึงก่อนเส้นทางจะถึงในจุดของความสูญ

   สำหรับการทำนั้นที่นำมาจำนวนมากอร่อยกว่าทุกเนื้อคือเนื้อหมู เข้ากันได้ดีกลับสิ่งที่นำมาปรุงรวมไม่ว่าจะเป็นเห็ด หรือหวายแต่หมูนั้นจะต้องอร่อยไม่น้อยถึงจัใส่อย่างอื่นได้อีก 

  แม่เคยบอกว่าเรานั้นตอนเด็กๆ ไม่ยอมกินเพราะว่าเราบอกว่ามันไม่น่าอร่อยมันขม แต่เมื่อผ่านไปนาน ทุกอย่างกลับแปรผันไป จากที่เรานั้นไม่ยอมชิมไม่ยอมทำหรือว่าไม่🙂‍↔️ต้องการทีีจะทานเลย กลับเปลี่ยนไปชอบและกินอย่างอร่อยในทุกครั้ง หอมกว่าที่เรานั้นทำเอง 

  หากว่ากลับบ้านแต่ละครั้งหวายน้้นจะถูกนำมาเพื่อทำการแกงหรือคั่วหอมอร่อยขมบ้างแจ่ว่าความกลมกล่อมนั้นสามารถที่จะตัเในส่วนของรสชาตินั้นไปได้ทั้งหมด

    ก่อนที่ทุกอย่างจะดำเนินไป ความรักความใส่ใจจากอาหารที่ทำเพื่อที่จะต้องการจะส่งต่อในส่วนของความรัก ความหมายและความต้องการเพื่ออะไรทั้งหมด ก่อนหน้านั้นเราจะยังคงปฏิบัติต่อไปอย่างสมบูรณ์และคงทนกับทุกเรื่องราว อย่ามองเพียงใกล้ๆ แต่ต้องมองให้ใหญ่และได้มาตรฐานที่ดี