ตำนานของปั้นเหน่งแม่นาค และศิษย์เอกของขรัวโตที่เป็นผู้ครอบครอง คือ “เสด็จเตี่ย” นั่นเอง...

หากเอ่ยถึงเครื่องรางของขลังระดับตำนาน ที่ไม่ได้มีดีแค่เล่าขาน แต่ถูกเชื่อว่ามีพลัง “คุมได้จริง” ทั้งโลกมนุษย์และโลกวิญญาณ ชื่อของ “ปั้นเหน่งแม่นาค” ย่อมถูกกล่าวถึงเป็นอันดับต้น ๆ และเบื้องหลังของเครื่องรางชิ้นนี้ ก็พาเราไปพบกับพระอาจารย์ผู้ยิ่งใหญ่แห่งยุคต้นกรุงรัตนโกสินทร์ นามว่า หลวงพ่อพริ้ง วัดบางปะกอก

หลวงพ่อพริ้ง เป็นหนึ่งในพระอาจารย์ที่มีชื่อเสียงสูงสุดในยุคนั้น ไม่ใช่เพียงเพราะวิชาอาคมที่เข้มขลัง แต่เพราะท่านเป็นผู้ได้รับการถ่ายทอดของขลังระดับตำนานอย่าง “ปั้นเหน่งแม่นาค” ซึ่งเชื่อกันว่าเป็นเครื่องรางที่แม้แต่ดวงวิญญาณยังต้องยอมศิโรราบ

ชื่อเสียงของหลวงพ่อพริ้ง มิได้จำกัดอยู่เพียงในหมู่ชาวบ้าน แต่ไปไกลถึงระดับเจ้านายและขุนนางชั้นสูง หนึ่งในนั้นคือ กรมหลวงชุมพรเขตอุดมศักดิ์ หรือที่คนไทยขนานนามกันด้วยความเคารพว่า “เสด็จเตี่ย” พระบิดาแห่งกองทัพเรือไทย

การที่เสด็จเตี่ยมาฝากตัวเป็นศิษย์หลวงพ่อพริ้ง มิใช่เรื่องบังเอิญ แต่เป็นไปตามคำแนะนำของ หลวงปู่ศุข วัดปากคลองมะขามเฒ่า ผู้ซึ่งรู้ดีว่าวิชาของหลวงพ่อพริ้งนั้น ไม่ใช่แค่ขลังตามตำรา หากแต่เป็นวิชาที่ “คุมได้จริง” ใช้ได้จริง และเห็นผลจริง

ตำนานของปั้นเหน่งแม่นาค เริ่มต้นขึ้นในช่วงที่เรื่องราวของ แม่นาคพระโขนง ออกอาละวาดอย่างหนัก สร้างความหวาดกลัวให้ผู้คนในย่านนั้น จนเรื่องไปถึงหูของ สมเด็จพระพุฒาจารย์ (โต) ท่านจึงเสด็จไปค้างคืนที่วัดมหาบุศย์ เพื่อคลี่คลายปัญหานี้ด้วยเมตตาธรรมและอำนาจแห่งพระธรรม

กล่าวกันว่า สมเด็จโตได้เรียกดวงวิญญาณของนางนาคขึ้นมาพูดคุย มิใช่ด้วยความรุนแรง หากแต่ด้วยเมตตาและความเข้าใจ จนสุดท้าย ท่านได้ทำพิธีเจาะกระดูกหน้าผากของแม่นาค ลงอักขระยันต์ แล้วนำมาสร้างเป็น “ปั้นเหน่งคาดเอว” เครื่องรางที่ผสานทั้งอำนาจวิชาและการปลดปล่อยดวงวิญญาณไปพร้อมกัน

นับแต่นั้นเป็นต้นมา เรื่องเล่าก็ตรงกันว่า ผีนางนาคไม่เคยปรากฏออกมาอาละวาดอีกเลย

กระดูกหน้าผากของแม่นาค ซึ่งถือเป็นหัวใจของปั้นเหน่งชิ้นนี้ สมเด็จพระพุฒาจารย์ (โต) ได้ประทานต่อให้ สมเด็จพระพุฒาจารย์ (ทัต) ก่อนจะส่งต่อมายังหลวงพ่อพริ้ง วัดบางปะกอก และในที่สุด ของขลังระดับตำนานนี้ ก็ได้มาสู่มือของกรมหลวงชุมพรเขตอุดมศักดิ์

ไม่นานหลังจากนั้น มีเรื่องเล่าว่าแม่นาคได้มากราบลาเป็นครั้งสุดท้าย และจากวันนั้นเป็นต้นมา ก็ไม่มีใครพบ “กระดูกหน้าผากแม่นาค” อีกเลย ราวกับว่าหน้าที่ของมันได้สิ้นสุดลงแล้ว

ตำนานนี้จึงไม่ใช่เพียงเรื่องเล่าลอย ๆ เพื่อสร้างความขลัง หากแต่เป็นหลักฐานหนึ่งที่สะท้อนว่า ในยุคนั้น หลวงพ่อพริ้ง วัดบางปะกอก เป็นพระอาจารย์ผู้มีบารมีและชื่อเสียง ไม่แพ้คณาจารย์ใดในแผ่นดินเดียวกัน และเป็นผู้ที่แม้แต่เจ้านายชั้นสูง ยังให้ความเคารพและศรัทธาอย่างแท้จริง

ตำนานของปั้นเหน่งแม่นาค จึงไม่ได้เล่าแค่เรื่องผี
แต่เล่าเรื่องของ “วิชา อำนาจธรรม และความศรัทธา”
ที่ยังคงถูกพูดถึงมาจนถึงทุกวันนี้

*********************

ขอบคุณภาพประกอบจาก เรื่องเล่าชาวสยาม