"ที่เรายืนรอรถเมล์กันทุกวัน... รู้ไหมว่าข้างล่างคือเลือดเนื้อของใคร?" - เปิดตำนาน 'อนุสาวรีย์ชัยสมรภูมิ' ที่เด็กรุ่นใหม่ (อาจ) ไม่เคยรู้

 "ที่เรายืนรอรถเมล์กันทุกวัน... รู้ไหมว่าข้างล่างคือเลือดเนื้อของใคร?" - เปิดตำนาน 'อนุสาวรีย์ชัยสมรภูมิ' ที่เด็กรุ่นใหม่ (อาจ) ไม่เคยรู้

​สวัสดีครับเพื่อนๆ ชาวเว็บบอร์ดทุกท่าน

​วันนี้ผมอยากชวนทุกคนมาคุยเรื่องใกล้ตัว ที่เราอาจจะมองข้ามมันไปทุกวัน

​ผมเชื่อว่าร้อยทั้งร้อยของคนที่ใช้ชีวิตในกรุงเทพฯ ต้องเคยผ่านที่นี่... "อนุสาวรีย์ชัยสมรภูมิ"

​สำหรับคนรุ่นใหม่ (รวมถึงตัวผมเองในบางครั้ง) ที่นี่คืออะไรครับ?

...คือจุดศูนย์รวมรถตู้ รถเมล์ ที่วุ่นวายที่สุดในประเทศ

...คือจุดนัดพบยอดฮิต "เจอกันเกาะพญาไทนะ"

...คือวงเวียนที่รถติดมหาศาล และคนเดินเบียดเสียดกันจนแทบไม่มีอากาศหายใจ

​ท่ามกลางเสียงนกหวีดของนายท่า เสียงเครื่องยนต์ที่เร่งรีบ และความเร่งรีบของชีวิตคนเมือง เราเคยลอง "หยุด" แล้วเงยหน้ามองยอดแหลมสูงตระหง่านที่อยู่ตรงกลางวงเวียนนั้นจริงๆ สักครั้งไหมครับ?

​ผมอยากจะบอกว่า ภายใต้ความวุ่นวายของปี 2024 ที่เราเห็นอยู่นี้ มันซ่อนเรื่องราวที่แลกมาด้วย "เลือด น้ำตา และลมหายใจสุดท้าย" ของบรรพบุรุษเราอยู่

​กระทู้นี้ ผมไม่ได้จะมาเล่าประวัติศาสตร์ชาติไทยแบบในหนังสือเรียนที่น่าเบื่อ แต่อยากมาแชร์มุมมองที่อาจจะทำให้พรุ่งนี้... เวลาที่คุณเดินผ่านอนุสาวรีย์ชัยฯ คุณจะรู้สึกกับมันเปลี่ยนไปตลอดกาล

​🛑 ไม่ใช่แค่แท่งปูน... แต่คือ "ดาบปลายปืน" ที่ปกป้องบ้าน

​เคยสงสัยไหมครับว่ารูปทรงแหลมๆ แปลกตาของอนุสาวรีย์ชัยฯ คืออะไร?

มันไม่ใช่แค่ดีไซน์ให้ดูเท่ๆ ครับ แต่มันคือสัญลักษณ์ของ "ดาบปลายปืน 5 เล่ม" ที่รวมพลังกันพุ่งชี้ขึ้นสู่ท้องฟ้า

​ทำไมต้อง 5?

เพราะนี่คือตัวแทนของความสามัคคีของคนไทย 5 เหล่าที่ร่วมกันสละชีพเพื่อชาติในเหตุการณ์ "กรณีพิพาทอินโดจีน" (ช่วงสงครามโลกครั้งที่ 2) ได้แก่

​ทหารบก

​ทหารเรือ

​ทหารอากาศ

​ตำรวจ

และที่สำคัญที่สุดคือ 5. พลเรือน

​ใช่ครับ... มีประชาชนคนธรรมดาแบบพวกเรานี่แหละ ที่ยอมทิ้งจอบเสียม ทิ้งร้านค้า ทิ้งครอบครัว เพื่อไปช่วยปกป้องแผ่นดินในยามวิกฤต รูปปั้นทองแดงที่ยืนรายล้อมอยู่รอบฐาน คือตัวแทนของวีรชนเหล่านั้น

​🛑 "รายชื่อ" ที่ไม่ใช่แค่ตัวอักษร... แต่คือ "ชีวิตคน"

​สิ่งที่สะเทือนใจที่สุด และผมอยากให้คนรุ่นใหม่ได้รับรู้ คือบริเวณฐานของอนุสาวรีย์ครับ

​ถ้ามีโอกาส (แม้ว่าปกติจะไม่ได้เปิดให้เข้าไปข้างในง่ายๆ) หรือลองสังเกตแผ่นจารึกรอบๆ ฐาน คุณจะเห็นรายชื่อยาวเหยียดถูกสลักเอาไว้ รายชื่อของทหาร ตำรวจ และพลเรือนที่เสียชีวิตจากสมรภูมินั้น และสมรภูมิอื่นๆ ต่อมา (เช่น สงครามเกาหลี สงครามเวียดนาม)

​ลองจินตนาการดูนะครับ...

ทุกๆ ชื่อที่สลักอยู่ตรงนั้น... เขาเคยเป็นคนที่มีชีวิตจริงๆ เหมือนเรา

เขาเคยเป็นลูกชายที่แม่รอทานข้าวเย็น

เขาเคยเป็นพ่อที่ลูกน้อยกำลังรอของเล่น

เขาเคยเป็นวัยรุ่นที่มีความฝัน อยากเป็นหมอ อยากเป็นครู อยากไปเที่ยวรอบโลก

​แต่เมื่อหน้าที่เรียกหา... พวกเขาตัดสินใจ "หยุด" เวลาของตัวเองไว้ที่ตรงนั้น ยอมเอาตัวเองเข้าแลก เพื่อให้เส้นแบ่งเขตแดนคำว่า "ประเทศไทย" ยังคงอยู่ เพื่อให้ลูกหลานในอนาคตอย่างพวกเรายังมีแผ่นดินให้อยู่

​พวกเขายอมตาย... เพื่อให้เราได้เกิดและใช้ชีวิตอย่างเสรีในวันนี้

​🛑 ถึงเวลาที่เราต้องมอง "อนุสาวรีย์ชัยฯ" ใหม่หรือยัง?

​ผมเข้าใจครับว่าโลกยุคนี้มันหมุนเร็ว เรามีเรื่องต้องเครียด ต้องรีบ ต้องทำมาหากิน

การจะมายืนซึ้งกับประวัติศาสตร์ทุกวันมันคงเป็นไปไม่ได้

​แต่ผมแค่หวังเล็กๆ ว่า... กระทู้นี้อาจจะเป็นจุดเริ่มต้นเล็กๆ ที่ทำให้พวกเรา "ตระหนักรู้"

​ตระหนักว่า: แผ่นดินที่เราเหยียบยืนรอรถเมล์อยู่นี้ "ไม่ได้ได้มาฟรีๆ" มันมีต้นทุนที่แพงมหาศาลที่จ่ายล่วงหน้าไปแล้ว

​ตระหนักว่า: ความสงบสุขที่เรามี (แม้บ้านเมืองจะวุ่นวายบ้างตามประสา) มันแลกมาด้วยการเสียสละของผู้กล้าจำนวนมากที่ไม่ได้มีชื่อเสียงโด่งดัง

​สิ่งที่ผมอยากชวนทำ:

ครั้งหน้าที่คุณต้องไปต่อรถที่อนุสาวรีย์ชัยฯ... ท่ามกลางความรีบเร่ง ลองใช้เวลาสักเสี้ยววินาที เงยหน้ามองยอดอนุสาวรีย์ แล้วส่งกระแสจิต หรือแค่คิดในใจเบาๆ ว่า

​"ขอบคุณนะพี่ ขอบคุณนะลุง ที่เสียสละเพื่อพวกเรา... ผม/หนู จะใช้ชีวิตที่พี่แลกมาให้นี้ ให้คุ้มค่าที่สุด"

​แค่นั้นก็เพียงพอแล้วครับ ที่จะทำให้สถานที่แห่งนี้ ไม่ใช่แค่ป้ายรถเมล์ที่ใหญ่ที่สุดในกรุงเทพฯ แต่เป็น "อนุสรณ์สถานแห่งความกตัญญู" ที่อยู่ในใจคนรุ่นใหม่อย่างพวกเราเสมอ

​ขอบคุณที่อ่านจนจบครับ

ใครมีความรู้สึก หรือมีเรื่องเล่าเกี่ยวกับที่นี่ มาแชร์กันได้นะครับ

​#อนุสาวรีย์ชัยสมรภูมิ #วีรชนผู้กล้า #ประวัติศาสตร์ไทย #คนรุ่นใหม่ #เรื่องเล่าจากอดีต