ย้อยรอยคดีดังปี47 สังเวยลูกสาวถวายพระอินทร์

เมื่อวันที่ 5 ตุลาคม พ.ศ. 2547 ได้เกิดเหตุที่บ้านพักหลังหนึ่งในตำบลหนองขาว อำเภอท่าม่วง จังหวัดกาญจนบุรี และพบร่างของเด็กหญิงวัย 12 ปี ถูกสังหารอย่างโหดเหี้ยมโดยฝีมือของผู้เป็นแม่และญาติใกล้ชิด รวม 4 คน ภายใต้ข้ออ้างที่ยากจะเชื่อว่าเป็นความจริงนั่นคือการ ฆ่าเพื่อบูชาพระอินทร์

1. ลำดับเหตุการณ์และพฤติการณ์แห่งคดี

เหตุการณ์เริ่มต้นขึ้นจากการที่ นางกนิษฐา ผู้เป็นแม่ เริ่มมีความเชื่ออย่างแรงกล้าว่าตนเองสามารถติดต่อกับเทพเจ้าได้ โดยมีกลุ่มญาติที่เป็นหญิงประกอบด้วย นางกาญจนา นางสมจิตร และนางนงลักษณ์ ร่วมกันจัดตั้งกลุ่มความเชื่อภายในบ้านพัก มีการนุ่งขาวห่มขาวและสวดมนต์ต่อเนื่องกันหลายวัน

นางกนิษฐา ผู้ก่อเหตุ 

ในคืนเกิดเหตุกลุ่มผู้ต้องหาเชื่อว่าถึงเวลาแล้วที่ต้องทำพิธี "ปลดปล่อยวิญญาณ" ให้แก่เด็กหญิงผู้เสียชีวิต ซึ่งเป็นลูกสาวของนางกนิษฐา โดยอ้างว่าเด็กหญิงมีวิญญาณร้ายสิงสู่และมีเคราะห์กรรมหนัก วิธีเดียวที่จะช่วยให้ไปสู่สวรรค์เพื่อพบพระอินทร์ได้คือการสังหารในขณะที่จิตกำลังบริสุทธิ์

พยานหลักฐานในที่เกิดเหตุระบุว่า กลุ่มผู้ต้องหาได้ช่วยกันตรึงร่างของเด็กหญิงไว้กับที่นอน ก่อนที่ผู้เป็นแม่จะใช้มีดปาดคอและแทงตามร่างกายจนเสียชีวิตขณะที่เปิดเสียงบทสวดที่อ้างว่าเป็นคำสั่งจากเบื้องบน

ภายหลังการจับกุม ผู้ต้องหาทั้ง 4 คนไม่มีท่าทีสะทกสะท้านหรือเสียใจต่อเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น แต่กลับมีรอยยิ้มและอาการสงบนิ่ง โดยเชื่อมั่นว่าสิ่งที่ทำลงไปคือการมอบ "มหากุศล" ให้แก่เด็ก

จากการวิเคราะห์ทางจิตเวช

นางกนิษฐาถูกระบุว่าเป็นมีอาการทางจิตในกลุ่มอาการหลงผิด (Delusion) ว่าตนเองมีอำนาจวิเศษ รวมถึงญาติอีก 3 คนที่มีพื้นฐานความเชื่อทางไสยศาสตร์อยู่เดิม และมีความสัมพันธ์แบบพึ่งพิงทางจิตใจ ได้รับเอาความคิดที่ผิดเพี้ยนนั้นมาเป็นของตนเองจนสูญเสียความสามารถในการวิจารณญาณ 

เมื่อกลุ่มคนที่มีภาวะทางจิตร่วมกันถูกตัดขาดจากโลกภายนอกและหมกมุ่นอยู่กับพิธีกรรม ความเป็นจริงกับความเชื่อจะผสมปนเปจนเกิดเป็นตรรกะวิบัติที่ว่า "การฆ่าคือการช่วย" นำไปสู่โศกนาฏกรรมดังกล่าว