ลองทำตัวเป็นผู้ให้โชคกับคนอื่น

เชื่อว่าหลายคนเคยพลาดโชคดีที่บางครั้งโชคควรจะเป็นของเรา อย่างการเลื่อนตำแหน่งงาน การได้ลาภลอยในโอกาสต่างๆ รวมไปถึงการถูกฉ้อโกงให้เสียทรัพย์ด้วย

นับว่าเป็นโชคไม่ดีที่ต้องมาเจออะไรแบบนี้แต่ก็ถือว่าบางครั้งมันเป็นปัจจัยที่ควบคุมไม่ได้ สิ่งที่เราทำได้เป็นเพียงแค่ปัจจัยที่ควบคุมได้เท่านั้น

หลักการนี้เราเรียกว่าปรัชญา Stoicism

เป็นการไม่กล่าวโทษใครในเรื่องที่ควบคุมไม่ได้

ลาภหลุดมือหรือโชคหลุดลอยพลาดโอกาสทองไป ในทางพุทธแนะนำว่าให้ลองเป็นผู้ให้โชคกับคนอื่นดูบ้าง ยิ่งถ้าเสียไปมากเท่าไรก็ลองให้ทานตามจำนวนที่เสียไปเท่านั้น เช่น เสียลาภไป 100 บาท ก็ให้ทำบุญ 100 บาท เพื่อดึงใจกลับมาชุ่มชื่นด้วยการให้และถือเป็นการใช้หนี้บาปเก่าที่มองไม่เห็น จุดสำคัญคือใจเราจะต้องรู้สึกดีขึ้นจากการให้ ถ้ายิ่งให้แล้วยิ่งขุ่นมัว ขอให้ใช้วิธีอื่นในการแก้ไขจิตใจแทน

โดยปกติแล้วการให้ทาน ถือศีล เจริญภาวนาจะช่วยให้ใจเราสว่างขึ้น แต่ถ้าเราไม่รู้สึกสว่าง ยังคับข้องใจกับลาภที่เสียไปอยู่ ผมก็ยังไม่รู้ว่าจะต้องแก้ไขอย่างไร ยิ่งไปกว่านั้นถ้าใครมีทรัพย์ไม่มากพอ ยังเดือดร้อนทางการเงินอยู่ มันก็ง่ายที่จะทำให้จิตใจเต็มไปด้วยความเคียดแค้น

แต่ถ้าเราอยู่ในวิสัยของการเป็นโชคดีให้กับคนอื่นได้ สักวันโชคจะเข้าข้างเรา

มันไม่จำเป็นต้องเป็นตัวเงิน อาจจะเป็นแรงกาย แรงใจ สละเวลา หรือช่วยใครสักคนให้ชีวิตของเขาง่ายขึ้นได้จริง ช่วยให้ตรงกับความต้องการของเขา ไม่ว่าเขาจะกล่่วขอบคุณเราหรือไม่ก็ตาม การช่วยคนเล็กๆน้อยๆก็ถือได้ว่าเป็นการให้โชคกับคนอื่นแล้ว

ผลตอบแทนจากภายนอกหรือโชคที่จะเข้าข้างเรา บางครั้งเราต้องเผื่อใจด้วยว่ามันอาจจะยังมาไม่ถึง อาจต้องใช้เวลามาก แม้ในยามที่เราคิดว่าจำเป็นต้องใช้โชคในเรื่องนั้นๆ ก็ตาม แต่หวังได้ว่าเมื่อเราเป็นโชคที่ดีของคนอื่นแล้ว เดี๋ยวปัจจัยแวดล้อมก็จะเหนี่ยวนำให้เราพบเจอใครสักคนที่จะช่วยให้เรารู้จักคิด รู้จักเปลี่ยนชีวิตไปในทางที่ดีขึ้นได้