การเลือกคู่เป็นเรื่องสําคัญมากไหม ?

การเปลี่ยนแปลงที่ถือว่าเป็นหัวเลี้ยวหัวต่อที่สําคัญของชีวิตมีอยู่ 3 จุด คือ

1. การเลือกเรียน
2. การเลือกอาชีพ
3. การเลือกสามี (ภรรยา)

ในสามจุดนี้ จุดที่ 3 สําคัญที่สุด เป็นตัวชี้วัดความสุขของ ชีวิตมากกว่าจุดอื่นทั้งหมด บางคนอาจประสบความสําเร็จในจุดที่ 1 และจุดที่ 2 ไปแล้ว แต่ไม่ประสบความสําเร็จในจุดที่ 3 ไปตลอด อายุขัยเลยก็มี

แต่บางคนประสบความสําเร็จในจุดที่ 3 เพียงจุดเดียว จุดที่ 1 และ 2 ก็ไม่มีความหมายอะไร ยอมละทิ้งความสําเร็จในจุดที่ 1 และ 2 ไปเลยก็มี (เช่นผู้หญิงบางคนอาจจะเลิกเรียน เลิกทํางาน หลังจากแต่งงาน)

สําหรับผู้ชาย ถ้าไม่นับการเลือกเกิดซึ่งเลือกไม่ได้ จุดเปลี่ยนแปลงที่สำคัญที่สุดของชีวิตผู้ชายคนหนึ่งมีอยู่ 3 จุด จุดที่หนึ่งคือ ตอนตัดสินใจเรียนต่อ สอง ตอนตัดสินใจเลือกงาน และสาม ตอนตัดสินใจเลือกภรรยา

ผู้ชายที่ประสบความสำเร็จหนึ่งคน ถ้าวิเคราะห์กันดีๆ จะพบว่ามีผู้หญิงคนหนึ่งอยู่เบื้องหลังเสมอ (เช่นเดียวกัน ผู้ชายที่ล้มเหลวหนึ่งคน ถ้าสืบประวัติดูดีๆ จะพบว่า มีผู้หญิงอีกหนึ่งคนอยู่เบื้องหลังเหมือนกัน...)

ตอนที เฮนรี ฟอร์ด คิดค้นประดิษฐ์รถยนต์ มีแต่คนหัวเราะเยาะเขา รถรูปร่างแปลกๆ วิ่งนิดเดียวก็ควันขึ้น ต้องมีถนนสำหรับวิ่ง แถมยังช้ากว่ามาหลายเท่า เขาทำแล้วรื้อ ทำแล้วรื้อเป็นร้อยครั้ง เพื่อนบ้านมองว่าเขาสติไม่ดี มีแต่ภรรยาเท่านั้นที่เคียงข้าง

คอยป้อนข้าว ป้อนน้ำ คลุกน้ำมัน คลุกฝุ่นกันมอมแมม ทุกวันตอนเช้ามืดทั้งคู่จะค่อยๆ แอบเอารถที่เพิ่งทำเสร็จออกมาทดลองวิ่งเพื่อหลบหนีสายตาผู้คน

ภายหลังฟอร์ดร่ำรวยเป็นมหาเศรษฐีแสนล้านจากธุรกิจรถยนต์มีคนถามเขาว่า ถ้าชาติหน้ามีจริง อยากรวยแบบนี้อีกหรือไม่ ฟอร์ดส่ายหน้าบอกว่า ผมไม่ต้องการอะไรทั้งนั้น ขอเพียงแต่ให้ผมได้เจอภรรยาผมอีกครั้งก็พอใจแล้ว

ผู้ชายที่ประสบความสำเร็จ หลังจากฝ่าฟันอุปสรรคด้วยกันมากับภรรยา ส่วนใหญ่จะสำนึกในบุญคุณของคู่ทุกข์คู่ยาก (แม้ว่าในบางครั้งจะหลงผิดเห็นความสวยอยู่เหนือบุญคุณบ้างก็ตาม....) รากฐานของบ้านคืออิฐ รากฐานของชีวิตคือการศึกษา รากฐานของผู้ชายคือภรรยา สิ่งมีค่าที่สุดคือครอบครัว ชีวิตครอบครัวที่ล้มเหลว ไม่เหมือนเกมที่ reset เล่นใหม่ได้ เวลาที่ผ่านไปแล้วไม่หวนกลับ

ความรู้สึกในแต่ละช่วงวัยไม่เหมือนกัน เราอาจมีแฟนพร้อมกันถึง 2 คนได้ แต่เราไม่สามารถมีภรรยาพร้อมกันทีเดียว 2 คนได้ (บางคนอาจเถียงว่าทำได้ ต้องหมายเหตุด้วยว่าเป็นเรื่องของความสามารถพิเศษ โปรดอย่าเลียนแบบ อาจถึงแก่ชีวิต...)

ดังนั้น การที่เราเลือกแต่งงานกับคนหนึ่ง แฟนอีกคนเธอก็จะไปมีคู่คนใหม่ที่ไม่ใช่เรา ดังนั้นถ้าชีวิตครอบครัวคุณล้มเหลวตอนอายุ 40 แล้วคิดย้อนกลับว่า เออ เราน่าจะแต่งกับแฟนอีกคนนะ แต่เราจะทำแบบนั้นไม่ได้ เพราะเราย้อนเวลาไม่ได้ แม้ว่าอาจจะเป็นไปได้บ้าง อย่างกรณีเจ้าฟ้าชายชาร์ลส์กับคามิลล่า พาร์คเกอร์ โบว์ลส์ แต่ก็ย้อนวัยไม่ได้ แถมยังมีเรือพ่วงติดมาอีกข้างละสองสามลำ

เพราะฉะนั้นผู้ชายทั้งหลายจงจำไว้ว่า จุดเปลี่ยนที่สำคัญที่สุดในชีวิต (เหนือกว่าการสอบเข้ามหาวิทยาลัย เหนือกว่าการเลือกงาน) คือการเลือกภรรยา เลือกเอนทรานซ์ผิด เลือกสอบใหม่ได้ เลือกงานผิด ลาออกได้ แต่การเลือกภรรยา ลาออกไม่ได้ ยิ่งถ้ามีลูกมีเต้าลงหลักปักฐานแล้ว ความผูกพันนั้นจะติดตัวไปชั่วชีวิต

ผู้ชายเราเกิดมาอยู่กับพ่อแม่อย่างมากก็ 30 ปี ช่วงชีวิตที่เหลืออีก 40 - 50 ปี คุณต้องอยู่กับภรรยา แล้วคิดดู ถ้าเป็นช่วง 40 - 50 ปีที่ทุกข์ทรมาน จะสาหัสขนาดไหน แน่นอนว่าบุพเพสันนิวาสมีอยู่จริง และคู่กรรมถูกกำหนดไว้เรียบร้อยแล้ว แต่ “กรรม” ไม่สามารถเอาชนะสติได้ ถ้าเรามีสติ รู้เท่าทันอารมณ์ ไม่หลงไปในรูป รส กลิ่น เสียง พิจารณาด้วยสติ อย่าใจร้อน อย่าวู่วาม เจ้าตัว “กรรม” ก็ทำอะไรเราไม่ได้

ช่วงเวลาในการเลือกคู่ของผู้ชายกว้างมาก นับจากอายุ 20 ไปจนถึง 50 เลยทีเดียว ผู้ชายจะอยู่เป็นโสดไปจนถึงอายุ 40 ก็ไม่ใช่เรื่องแปลก ไม่ต้องใจร้อน ช้าๆ ได้พร้าสองเล่มงาม และความงามของสตรีแบ่งออกเป็น งามอาภรณ์ งามร่างกาย งามมารยาท และงามจิตใจ ในสองอย่างแรกคืองามอาภรณ์กับงามร่างกาย เห็นได้ชัด ไม่ต้องรอนาน แต่ที่บอกว่าไม่ต้องใจร้อน ช้าๆได้พร้าสองเล่มงาม คืองามมารยาทและงามจิตใจ สองอย่างนี้ต้องใช้เวลาในการดูหลายปี