เพื่อนๆรู้หรือไม่...ทำไมแมวชอบคาบอะไรแปลก ๆ มาฝากทาส ?

ลองนึกภาพตอนเช้า ๆ ที่เรายังไม่ตื่นดี หัวฟู หน้ายับ นอนอยู่บนโซฟา แล้วจู่ ๆ ก็มีความรู้สึกเหมือนอะไรสักอย่างมาวางแหมะใกล้หน้า พอลืมตาขึ้นมาเท่านั้นแหละ… เฮ้ย! แมวเรา! และในปากมันมี “ของขวัญสุดพิเศษ” ที่ไม่ได้อยากได้เลยแม้แต่น้อย เช่น จิ้งจกครึ่งตัวหรือถุงเท้าที่หายมา 3 วัน นี่แหละคือโลกของคนมีแมว ที่อยู่ดี ๆ ก็กลายเป็นพิธีรับมอบของกำนัลแบบงง ๆ จากน้องแมวผู้รักเราเหลือเกิน

จริง ๆ แล้วพฤติกรรมนี้มันไม่ได้สุ่มสี่สุ่มห้าหรอกนะ มันเป็นสัญชาตญาณล้วน ๆ แมวน่ะเป็นนักล่าโดยธรรมชาติ ต่อให้กินอาหารเม็ดจนพุงกาง มันก็ยังรู้สึกสนุกกับการล่าอยู่ดี แล้วพอจับได้ ไม่ว่าจะเป็นเหยื่อจริงหรือแค่ของเล่นกลิ้ง ๆ ก็จะคาบมาให้เราเหมือนเป็นสมาชิกฝูง เป็นครอบครัวที่ต้องแบ่งปันสิ่งดี ๆ ให้กัน บางครั้งก็ดูน่ารัก แต่หลายครั้งก็ทำเราตกใจแทบบินขึ้นเพดาน

ยิ่งไปกว่านั้น ในหัวของน้องแมวอาจมองว่าเราเป็น “ลูกแมวตัวใหญ่ ๆ งุ่มง่าม ๆ” ที่ล่าสัตว์ไม่เป็นสักอย่าง เขาเลยต้องคาบเหยื่อหรือของสำคัญมาสอนเราว่า “นี่นะทาส ต้องล่าแบบนี้ เข้าใจไหม?” ซึ่งพอคิดแบบนี้แล้วก็แอบรู้สึกว่าตัวเองช่างไร้ความสามารถในสายตาแมวเหลือเกิน แต่ก็อดขำไม่ได้จริง ๆ

บางทีของที่เขาคาบมาก็ไม่ใช่เหยื่ออะไรน่ากลัวหรอก แต่อาจเป็นของเล่นที่เขารักมาก เช่น หนูปลอมตัวโปรด หรือแม้แต่ถุงเท้าของเราเอง ของเหล่านี้เป็นเหมือนสมบัติส่วนตัวที่เขาอยากมอบให้คนที่เขารู้สึกปลอดภัยที่สุด ก็เลยเอามาวางแปะไว้ข้าง ๆ เราแบบภูมิใจสุด ๆ เป็นความรักที่แสดงออกในรูปแบบแปลก ๆ แต่ก็น่ารักมากจนห้ามโกรธเลยล่ะ

และใช่… ถ้าวันไหนเห็นน้องแมวเดินมาพร้อมเสียงร้องเหมียว ๆ พร้อมคาบของเล่นหรืออะไรที่ดูไม่เป็นภัยมาให้ นั่นคือสัญญาณว่าลูกอยากเล่น ให้ลุกเลยจ้าทาสทั้งหลาย ไม่งั้นโดนจ้องจนรู้สึกผิดแน่ ๆ ยิ่งช่วงเช้ามืดนะ บรรยากาศแมวบ้านทั่วไปจะกลายเป็นนินจาคึกคัก ชอบเอาของมาวางแล้วทำหน้ารอให้เราเล่นด้วยแบบคาดหวังสุด ๆ

เมื่อเราได้รับของขวัญชิ้นพิเศษ ไม่ว่าจะเป็นสิ่งที่ไม่ควรจับหรือแค่ของเล่น สิ่งสำคัญที่สุดคือ… อย่าดุเขาเด็ดขาด เพราะในมุมของเขา นี่คือสิ่งที่ดีที่สุดที่เขามีและอยากมอบให้คนที่เขารักที่สุด ถ้าเราดุเขาจะงงและไม่เข้าใจเลยว่าทำไมเราถึงไม่ดีใจที่เขาอุตส่าห์ล่าเหยื่อมาให้ แม้ในใจเราจะร้องลั่น แต่ก็ต้องชมเบา ๆ ประมาณว่า “เก่งมากลูก” เพื่อไม่ให้เขารู้สึกแย่

แต่ถ้าเป็นเหยื่อจริง ก็เก็บแบบเนียน ๆ ตอนเขาไม่เห็น เพื่อไม่ให้เขาคิดว่า “อ้อ ทาสชอบของแบบนี้ งั้นเดี๋ยวข้าจะหาอันใหญ่กว่าให้!” ชีวิตเราจะได้สงบสุขมากขึ้น ส่วนใครที่อยากช่วยลดภารกิจล่านอกบ้านก็ลองหาของเล่นล่อแมว ของเล่นที่ขยับได้ หรือสิ่งที่เลียนแบบเหยื่อ ให้เขาได้ปลดปล่อยสัญชาตญาณในบ้านแทน จะได้ไม่ต้องตื่นมาเจอเซอร์ไพรส์แบบสะดุ้งหัวใจวายอีก

สุดท้ายไม่ว่าจะเป็นถุงเท้าเก่า ๆ ของเล่นยับ ๆ หรือซากจิ้งจกตัวจ้อย ๆ ก็ล้วนเป็นภาษารักของแมวทั้งนั้นแหละ ถึงจะเป็นความรักที่ทำเราตัวสั่นเบา ๆ แต่เราก็ยังหัวเราะออกมาได้ทุกครั้ง เพราะน้องแมวก็เป็นแบบนี้—น่ารัก น่าฟัด และคาดเดาไม่ได้สุด ๆ และเราก็ยังรักเขาเหมือนเดิมอยู่ดี