งูแสงอาทิตย์: เพื่อนเฝ้ายามบนดอยในคืนที่ฉันหลับใหล

        เมื่อคืนที่ลมหนาวจากสันเขาแผ่วพัดมาปะทะผิวหน้า ฉันยังจำได้ดีเลยว่าทำไมถึงเผลอหลับไปกลางดอยที่เงียบสงัดขนาดนั้น คงเพราะความอ่อนล้าจากทางเดินชัน และอาจเพราะเสียงใบไม้เสียดสีกันที่ชวนง่วงเกินต้านไหว ฉันนั่งพิงก้อนหินใหญ่มองดูเส้นแสงสุดท้ายของวันค่อย ๆ ละลายหายไปหลังแนวภูเขา ก่อนที่เปลือกตาจะหนักอึ้งลงโดยไม่รู้ตัว

        พอตื่นขึ้นมา ฉันกลับสัมผัสได้ถึงความอบอุ่นประหลาดบางอย่างที่ข้างลำตัว คล้ายผ้าห่มที่ขยับได้เอง ฉันกะพริบตาช้า ๆ พยายามปรับสายตาให้เข้ากับแสงอาทิตย์ยามเช้าที่สาดลอดรอยแตกของพุ่มไม้เข้ามา ก่อนจะมองเห็นสิ่งหนึ่งที่ทำให้หัวใจแทบหยุดเต้น งูเส้นยาวเรืองสีทองอ่อนราวกับรับแสงจากดวงตะวัน นอนขดตัวอยู่ข้างฉันอย่างสงบเหมือนเป็นเพื่อนร่วมทางที่สนิทกันมานาน

        น้องไม่เหมือนงูที่ฉันเคยเห็นที่ไหนมาก่อน สีของน้องไม่ใช่สีทองธรรมดา แต่เป็นประกายที่เปลี่ยนเฉดทุกครั้งที่แสงกระทบ บางมุมสว่างวาบเหมือนสะเก็ดไฟ บางมุมอ่อนโยนราวกับแสงอุ่นในฤดูหนาว ฉันยังจำความรู้สึกตอนนั้นได้ชัดเจน ทั้งตกใจ ทั้งตื่นตะลึง และแปลกประหลาดที่กลับไม่รู้สึกกลัวเลยแม้แต่น้อย

        ฉันค่อย ๆ ขยับตัว งูตัวนั้นก็ยกหัวขึ้นเล็กน้อย ดวงตาสีอำพันคู่นั้นมองมาที่ฉันอย่างสงบจนฉันต้องหยุดหายใจไปเสี้ยววินาที มันไม่ได้ขู่ ไม่ได้เตรียมตัวจะโจมตี ตรงกันข้าม กลับเหมือนกำลังบอกให้ฉันไม่ต้องหวาดหวั่น ราวกับมันตั้งใจจะอยู่เป็นเพื่อนเฝ้าฉันตลอดคืนที่ผ่านมา

        ขณะลมหนาวพัดปลายผมฉันให้ปลิวไหว แสงอาทิตย์แรกของวันก็ส่องลงบนลำตัวของน้องอย่างพอดิบพอดี ทำให้น้องดูคล้ายเส้นแสงที่หลุดร่วงมาจากท้องฟ้า ฉันไม่แน่ใจว่าน้องเป็นงูจริง ๆ หรือเป็นเพียงสัญลักษณ์ของภูเขาที่ต้องการจะบอกอะไรบางอย่างแก่ผู้มาเยือนอย่างฉัน แต่ฉันสัมผัสได้ถึงความสงบและความอบอุ่นบางอย่างที่ยังไม่เคยรู้สึกมาก่อน

        ไม่นานนัก งูแสงอาทิตย์ก็คลายลำตัวออกช้า ๆ ก่อนจะเลื้อยห่างไปตามลานดินที่ปกคลุมด้วยหมอกบาง น้องไม่เคยหันกลับมา แต่เหตุการณ์นั้นยังตราตรึงอยู่ในความทรงจำของฉันราวกับภาพฝันที่ชัดเจนเกินจริง

        ทุกครั้งที่กลับไปคิดถึงเช้าวันนั้น ฉันมักตั้งคำถามกับตัวเองว่า สิ่งที่พบเจอ คือเรื่องเหนือธรรมชาติ? ความบังเอิญ? หรือเป็นเพียงการที่ธรรมชาติมอบบทเรียนให้ฉันเรียนรู้ว่า บนโลกนี้ ยังมีความงดงามบางอย่างที่ปรากฏกายขึ้นในช่วงเวลาที่เราไม่ทันตั้งตัว และบางครั้ง…มันก็มาในรูปร่างที่ไม่มีใครคาดคิดมาก่อน

        ไม่ว่าแท้จริงแล้วงูแสงอาทิตย์จะเป็นอะไรก็ตาม มันทำให้ฉันเชื่อว่า บนดอยที่ห่างไกลผู้คน แสงอุ่นของเช้าวันใหม่อาจมีชีวิตของมันเอง และในคืนที่เราหลงทางหรืออ่อนล้า ธรรมชาติอาจส่ง “เพื่อนเฝ้ายาม” มาเคียงข้างเราโดยไม่ต้องร้องขอเลยด้วยซ้ำ

เรื่องเล่าวัยเด็กของฉัน

Jenisis

22/11/2568