"พาหวาน" 🍚จะกระทำเมื่อในบ้านจะมีงานมงคลหรืออวมงคลเป็นการบกเจ้าที่ดวงวิญญาณทุกดวง

ส่งให้ผู้ที่อยู่บริเวณบ้าน วิญญาณทุกดวง มาคอยห่วงปกปักรักษาเสมอเหมือน 

ตั้งไว้ให้เพื่อที่จะบอกกล่าวงานที่ทำไป 

จะมีการทำพาหวาน ข้าวเหนียวใส่น้ำตาล

แต่งเพื่อให้ปู่ตายายที่ตายไปจากนั้น

  พาหวาน พาข้าวที่หลากหลายเรายากจะได้เห็นทำอาหารวางไว้ใต้ต้นไม้อย่างที่เป็นอาหารที่เห็น เรียกข้าวหวานนั้น นำมาคลุกใส่น้ำตาล  น้ำหนึ่งแก้วน้ำเปล่า จากนั้นก้คือในส่วนของเทียนคู่ดอกไม้นั้น ใส่เพียงคู่เดียว 

    ในการนำไปวางนั้นจะนำไปวางในที่นอกบ้าน ใส่ในส่วนของใบตองเพราะว่าเรานั้นจะไม่เก็บเอาไป จากนั้นคำเว้าคำจานั้นก็แล้วแต่เรา ไม่ว่าอย่างไรนั้นเราจะยังคงสร้างในส่วนของ ความต้องการและบอกกล่าว 

   การกระทำแบบนี้นั้นแสดงถึงว่า การที่กระทำเช่นนี้เพื่อเป็นการบอกว่า เรานั้นระลึกนึกถึงในส่วนของความสุขสบายใจว่า เรานั้นมีความเมตตา หรือการคิดในส่วนของการระลึกนึกถึงความกตัญญู ในส่วนกุศล การบอกกล่าวนี้แสดงให้ถึงความเข้าใจ หลายคนนั้นจะบอกว่า คนเรานั้นสบายมากกว่าใดๆ 

   สิ่งที่เรานั้นคิดถึงนั้นแสดงถึงความระลึกนึกถึง ในทุกครั้งที่ได้มีการจัดงานหรือจะทำอะไรนั้นจะมีในส่วนของการบอกกล่าวตลอดว่าเรานั้นจะทำอะไร ให้มากินพาหวาน นี้ และมาช่วยดูงานของเราด้วย ไม่ให่แตกให้ตื่นกับเหตุการณ์อะไรทั้งหมด 

  คนภูไทเรียกสิ่งเหล่านี้ว่าพาหวาน กินแล้วให้มีความสุข หากว่าเป็นพาข้าวที่ส่งให้คนตายนั้น จะม่ในส่วนของถาดและในส่วนของ สิ่งของที่ใส่ถ้วยชาม อาหารทุกอย่างพาข้าว มีน้ำมีขนมส่งให้คนที่ตาย ให้มารับในส่วนของอาหาร น้ำที่หลั่งรินนั้นอาจจะใส่ในส่วนของแก้ว แต่หากว่าเป็นพาหวานนั้นจะใส่ในส่วนของแก้วพลาสติกบางๆ สามสาวที่จะปล่อยทิ้งแล้วไม่ทำให้เสียในส่วนของสภาพแวดล้อม 

อาหาร 🫜คือความสุขของหลากหลาย คน หากว่าเรานั่นไม่ได้ในส่วนของอาหารแล้ว ร่างกายของเรานั้นจะไม่คงดำรงอยู่ได้ ทุกการเคลื่อนไหว ทุกการเดินทางนั้นจะต้องพร้อมในกำลังและอาหารเพื่อที่จะสร้างในกำลังสู้ในเส้นทางแห่งความสุขเสมอทุกครั้งที่เรานั้นนึกถึงอาหารความสุขจะยังคงอยู่ในทุกความทรงจำ