“มองเล่ยะ” กลิ่นหอมแห่งวันวาน

เผยแพร่: 5 พฤศจิกายน 2568 เวลา 17:50 น.โพสท์โดย krusaeng

จากเพลง “มองเล่ย่ะ” สู่แป้งเย็นในตำนานของคนไทย “มองเล่ยะ” ที่มีกลิ่นหอมแบบผู้ดี สะท้อนยุคทองของเครื่องสำอางไทยในช่วงกว่า 40 ปีก่อน...

ย้อนไปในช่วงระหว่างปี พ.ศ. 2520–2540 ประเทศไทยอยู่ในยุคที่แป้งเย็นคือของใช้ประจำบ้านแทบทุกครัวเรือน ในยุคนั้นมีหลายแบรนด์ที่ได้รับความนิยม แต่ถ้าเอ่ยถึงความหอมแบบหรูหรา เย็นนุ่ม ไม่ฉุนจนเกินไป ชื่อที่ผุดขึ้นมาในใจใครหลายคนคือ “มองเล่ยะ”

แป้งมองเล่ยะ เป็นมากกว่าแป้งเย็นทั่วไป มีบุคลิกเฉพาะตัวที่ใครได้ลองก็จำได้ของกลิ่นหอมสะอาด อ่อนโยน และมีความหรูบางอย่างที่แฝงอยู่ในกลิ่นนั้น เย็นพอดี ไม่แสบผิว เหมาะสำหรับทั้งผู้หญิงและผู้ชาย บรรจุภัณฑ์โดดเด่น ขวดทรงสูง ฝาสีทอง หรือขวดพลาสติกใสเรียบหรู ดูสะอาดตา วางบนโต๊ะเครื่องแป้งแล้วรู้เลยว่า “นี่แหละของดี” มองเล่ยะ จึงกลายเป็นภาพจำของความสะอาด ความหอม และความเย็นที่พอดีในยุคนั้น

แม้ไม่มีเอกสารยืนยันแน่ชัด แต่ชื่อ “มองเล่ยะ” มีสมมุติฐานน่าสนใจบ้างว่าได้แรงบันดาลใจจากภาษาฝรั่งเศส หลายทาง อาจมาจากคำว่า “Mont Léa” หมายถึง “ภูเขาแห่งลีอา” ซึ่งให้ภาพของธรรมชาติ ความบริสุทธิ์ และความสดชื่น เหมาะกับภาพลักษณ์แป้งเย็นอย่างยิ่ง หรืออาจจะมาจากชื่อที่ร้างให้หรูแบบยุโรปในยุค 2520-2530 เป็นช่วงที่สินค้าไทยนิยมใช้ชื่อแนวตะวันตก เช่น มองซิเออร์ มองเช่ ลองเช่ และมองเล่ยะ ก็อยู่ในกลุ่มนี้ เพื่อให้ชื่อฟังดูมีคลาส หรูหรา และให้ความรู้สึกทันสมัย

แต่บางคนวิเคราะห์ว่า “มอง” หมายถึงการมองเห็น ความงาม ส่วน “เล่ยะ” ดัดจากคำว่า layer หรือ la เพื่อสื่อถึง “ผิวสวยจนใครก็ต้องมองฟังดูมีความหมายเชิงกวีและลงตัวกับสินค้าความงาม

ไม่ว่าจะมีที่มาอย่างไร ชื่อ “มองเล่ยะ” ก็กลายเป็นสัญลักษณ์ของความหอมที่จำง่าย และยังคงอยู่ในใจคนไทยมาจนถึงวันนี้ สำหรับคนรุ่นก่อน แป้งมองเล่ยะไม่ได้เป็นแค่ของใช้หลังอาบน้ำ แต่คือความรู้สึกอบอุ่นของบ้าน กลิ่นนั้นคือกลิ่นของเย็นยามเย็น เสียงหัวเราะของลูก ๆ และมือของแม่ที่ค่อย ๆ ลูบแป้งลงบนหลังไหล่

มีคนเคยบอกว่า “แค่เปิดขวดแป้งมองเล่ยะ ก็เหมือนเวลาย้อนกลับไปเมื่อสามสิบปีก่อน” กลิ่นนั้นมีพลังบางอย่างที่ทำให้หัวใจนุ่มนวลขึ้น เหมือนเรายังอยู่ในบ้านไม้หลังเดิม เสียงพัดลมเพดานหมุนเอื่อย ๆ และความเย็นของแป้งยังอยู่บนผิว เรื่องราวของความเรียบง่าย ความรักของครอบครัว และความทรงจำของยุคสมัยหนึ่งในประเทศไทย

ทุกครั้งที่เราได้กลิ่นแป้งหอมเย็น ๆ แบบคลาสสิก ความทรงจำเก่าก็จะย้อนกลับมาอย่างอ่อนโยน "เป็นกลิ่นที่ไม่เคยจางจากกาลเวลา"
ภาพของแม่ที่นั่งอยู่ริมหน้าต่าง เสียงหัวเราะในบ้าน และลมเย็นยามเย็นหลังอาบน้ำ...ทั้งหมดนั้นคือเรื่องราวที่แป้งมองเล่ยะเคยบันทึกไว้ให้กับคนไทยรุ่นหนึ่ง