มุมมองเด็กและมุมมองผู้ใหญ่ให้ความหมายที่แตกต่าง

การมองของเด็กสร้างในความหลากหลาย 

ประสบการณ์ที่มากมายหลากหลายค่า 

หากชีวิตต้องมีระยะทางกาลเวลา เเราควรค่าตกลงสมกับที่วางหากว่าเรานั้นไปสถานที่ไปนกับเด็ก 

เราต้องมีส่วนสร้างเคล็ดลับการสื่อสาร   คุยและสนทนารระหว่างททาง

และสร้างความสุขในทุกคราว

     ของเล่นกับเด็กแน่นอนเป็นของที่คู่กันแน่นอน ทุกครั้งที่เรานั้นพาเขาออกนอกบ้าน เขาจะเจออะไรหลายอย่างรอบทาง ระหว่างทางเขานั้นอาจจะถาม คุยด้วยกับเรา เราเองได้เห็นมุมมองความคิดของเขาและเมื่อไหร่ที่เขานั้นเห็นในส่วนของของเล่นที่เขานั้นอยากได้ เขาจะมองหน้าเราและสื่อสารทางสายตาว่าเขานั้นอยากได้นะ  หากว่าเรานั้นซื้อให้เขาในตอนนั้น เขาจะคิดว่าเขานั้นอยากได้อะไรนั้นเขาจะต้องได้อย่างแน่นอน 

    วันนี้เรานั้นจะมาคุยกัน ในเรื่องของความต้องการของเด็กที่อยากจะได้ของที่ตนเองมองแล้วใช่แต่ว่าโดยจริงแล้วเขาเพียงต้องการอยากรู้มามันคือะไร เท่านั้นเองสังเกตว่าเมื่อเขานั้นเห็นอะไรเขาจะมองมันไปเรื่อยๆ หากว่าเรานั้นเข้าใจเราจะต้องให้เขานั้นยืนดูและจับได้อ่านว่ามันคืออะไร เล่นอย่างไร มีประโยชน์ไหม เราเอาไปแล้วเราจะเอาไปใช้ทำอะไร สิ่งนี้ไม่มีได้ไหม หรือมีแล้วทานข้าวอร่อยไหม สามารถที่จะเอาเงินนั้นไปใช้ในอย่างอื่นได้หรือไม่ 

    อาจจะเข้าไปมองดูข้างๆ เขาและถามว่าของเล่นนั้นเมื่อเราเล่นไปเบื่อเราก็จะอยากได้ในรูปแบบใหม่ คิดดูว่าที่บ้านนั้นมีของเล่นมากกว่ากี่ชิ้นที่เรานั้นมี เราลืมมันไปแล้ว ใครจะเล่นหลายอย่างในเวลาเดียวกัน  บางครั้งนั้นเราไม่ได้  วิธีการพูดด้วยเหตุผลนั้นดีเสมอ แต่เมื่อไหร่ที่เขานั้นไม่ฟังแล้วไม่ได้แล้วทุกอย่างนั้นต้องจบไปเหมือนกัน ไมควอิสระให้เขาเพราะอย่างนั้นเขาจะไม่รู้ค่าจนกลายเป็นคนที่มีความฟุ่มเฟือยกับการใช้ชีวิต พยามยามให้เห็นในส่วนของคุณค่าของเงินมากกว่าอย่างอื่นเสมอ

    หาดว่าเราลองหลายรอบแล้วให้เขาทดสอบด้วยการที่พาเขานั้นไปยังสถานที่ที่มีของเล่นจำนวนมาก ตกลงกันก่อนว่าวันนี้จะเป็นการมาอยู่เฉยๆ จะไม่มีการซื้อในส่วนของของเล่นแม้แต่อย่างเดียว หากว่าเขานั้นตกลงเราค่อยพาเานั้นไป    

    ในเด็กเรานั้นก็จะต้องมีในส่วนของกติาด้วยเสมอ หากว่าไม่แน่นอน ต้องเริ่มกันใหม่ให้ได้อย่าปล่อยให้เขานั้นทำแล้วบอกว่าเขานั้นคือเด็กแล้วไม่ฝึกเขา หากว่าเรานั้นทำได้ต่อไปจะไม่ยากเลย