มองทะเลทให้เหนือทะเล หาดซันไรท์ อ.ท่าศาลา จ.นครศรีธรรมราช

ทะเลคือความสุขในช่วงของยามสงบ 

หากว่าเมื่อทะเลมีคลื่นแรงนั้นพายุก็ผกผัน 

ชีวิตของคนเรานั้นก็คงจะเหมือนกัน 

มีผกผัน มีเปลี่ยนแปลง เปลี่ยนผ่านเป็นตำนานไป

    ก้าวเดินที่ก้าวหน้า เส้นทางที่อ่อนล้าหลากหลายความฝัน ไม่มีใครที่สามารถที่จะเดินทางฝ่าฟัน หากว่ากำลังนั้นไม่มีเรี่ยวแรงนั้นขาดหาย หากว่าเรานั้นจะเล่าเส้นทางในการดำเนินชีวิตที่ผ่านมามากกว่าสามสิบปี  ใครละจะคิดว่าเวลานั้นผ่านไปอย่างรวดเร็วอย่างนี้ บางครั้งนั้นเราเดินผ่านมาแล้วจำเป็นต้องทิ้งใครไว้ที่รายทาง ยากที่จะหาหลากหลายอย่างได้

    ทุกวันนี้การที่เรานั้นได้มีกำลังในการทำงานไม่ได้อยากที่จะไปหาใครต่อหลายคน เขาต้องการที่จะไปเที่ยวแต่คงยากในการที่จะเที่ยว แต่สำหรับเรานั้นเรามีการเดินเที่ยวมาแล้วนานจนตอนนี้หากว่าจะชวนเรานั้นไปเที่ยวนั้นเหมือนจะซิวเพราะว่าตอนที่เรานั้นเที่ยวคือเที่ยวจนขี้เกียจ หรือว่าอาจจะเพราะว่าอายุของเรานั้นเพิ่มมากขึ้นด้วย จึงทำให้ยากต่อการดีใจเมื่อได้เที่ยว

    ในตอนที่เรานั้นเรียนหรือว่าลากมาจนถึงช่วงของการทำงานนั้น เราเที่ยวบ่อยคือหลังจากที่เรานั้นทำงานแล้วต่อจากนั้นเราเดินทางเพื่อที่จะท่องเที่ยวในหลากหลายจังหวัดที่ไม่ได้มีการเตรียมการล่วงหน้า เหมือนในตอนนั้นคือทริปในการเที่ยวทะเลที่คิดเพียงสิบนาทีแล้วเก็บเสื้อผ้า เรานั้นเที่ยวประมาณหนึ่งเดือนเลย ตั้งแต่กรุงเทพไปเรื่อยๆ จนถึงในส่วนของสุราษฏร์ธานี ถือว่าไกลมากในการเดินทางข้ามภาคกันเลย แล้วต่อจากนั้นเราแวะในส่วนของการทำบุญ เจ็ดคืนแปดวัน ต่อด้วยการเดินทางต่อเพื่อที่จะไปทำบุญ เที่ยวครั้งต่อไป

    ในโอกาสของการเดินทางนั้นตอนน้ันเรามีความสุขมาก สีสันของความสุขนั้นไม่มีวันจางหาย ในการเที่ยวนั้นเชื่อเถอะว่าเรานั้นจะต้องเที่ยวก่อนที่เรานั้นจะต้องทำงานหรือว่ามีในส่วนของครอบครัว แต่เมื่อเวลานั้นผ่านไปหลายวันนั้น ทำให้ชีวิตในตอนนั้นเปลี่ยนไป นอกจากการทำงานแล้วเรื่องราวที่เราต้องคิดนั้นมากขึ้น มันทำให้เรานั้นไม่ได้ทำในส่วนไหนทั้งสิ้น ตอนนั้นเราเที่่ยวมากกว่าหนึ่งเดือนในทุกทะเล แวะในทุกสถานที่ท่องเที่ยว เมื่อไหร่ที่เรานั้นเหนื่อยหรือว่ามืดค่ำแล้วเรานั้นก็จะแวะนอนพักอย่างสบายใจ แล้วเช้าวันใหม่เรานั้นก็จะเดินทางต่อ ทำให้เข้าใจว่าในการเที่ยวนั้นเราต้องมีความสุขในการเดินทางก่อนแล้วทุกอย่างจะสุขรอบด้าน

     ไม่ว่าเรานั้นจะไปในทะเลส่วนไหน เราจะรู้ได้เลยจากการเล่นน้ำว่าไม่มีที่ไหนที่น้ำทะเลนั้นจะเค็ม และเห็นคนได้หลากหลายคนที่ต่างที่เดินทางมาเพื่อที่จะเล่นในส่วนของน้ำทะเล และบางคนนั้นอาจจะมาเพื่อผ่อนคลายในการนั่งในน้ำทะเล หลายครั้งทะเลนั้นบอกและเตือนเราได้ คลื่นที่รุนแรงนั้นอาจจะไม่น่ากลัวเท่ากับน้ำทะเลที่มีความนิ่งเงียบ ไม่ไหวติง นั่นเรานั้นอาจจะบอกได้ว่า คนที่นิ่งนั้นน่ากลัวกว่าคนที่พูดมาก  

   ถ้าหากว่ามีใครนั้นมาบอกเราว่า มีคนไม่ชอบเรานะ เราอาจจะไม่เชื่อและเรานั้นจะยินดีกว่ามาก ที่เข้าใจในหลากหลายเรื่องราว แต่ว่าคนที่เรานั้นกลัวมากกว่าคือคนที่เงียบและไม่พูดอะไร คนที่ชมเรานั้นจะยังคงน่ากลัวเสมอ เขาอาจจะทำเรามากกว่าคนที่ไม่ชอบเรา หากว่ามีคนไม่ชอบเราเรานั้นก็ไม่ต้องไปยุ่งกับเขาไม่ต้องไปสนใจเขาอยู่ให้ห่าง แต่คนที่พูดดีทำดีกับเราแต่ว่าหลังจากนั้นเขาว่าเรา กระทำเราในหลากหลายอย่างคนนั้นละยิ่งน่ากลัวมากกว่าทุกคน 

   การใช้ชีวิตนั้นเราต้องระมัดระวังอย่างมาก ไม่มีใครรู้ว่าวันข้างหน้าจะเป็นอย่างไร ในทุกครั้งที่เรานั้นทำงานเราต้องคิดเสมอว่าไม่มีใครนั้นอยู่กับเราไปตลอด การเปลี่ยนงานเปลี่ยนที่ก็เหมือนการที่ได้เรียนรู้ในหลากหลายเส้นทางเสมอ อย่ามองว่าทุกคนนั้นเป็นคนสำคัญกับเรา อย่าให้เปอร์เซ็นตมาก หรือว่าให้ใจนั้นไปทั้งหมด เพราะว่าวันหนึ่งนั้นเราอาจจะต้องเสียใจกับเรื่องราวไปตลอด